Misschien eindelijk een beetje geluk

Misschien eindelijk een beetje geluk
Deel deze actie

Hulp in de financiën na veel tegenslagen

0 donaties
€ 0 van € 5000 ingezameld

Doneer Zet deze actie in gang en wees de eerste die deze actie steunt!

Marthijn. 

Dat is de naam van mijn vriend. De man die mijn kijk op de liefde totaal heeft veranderd. 

Wij zijn nu ongeveer 3 jaar bij elkaar,en het zijn ook gelijk niet de makkelijkste jaren geweest. Na een super start en heel gauw wetende dat we bij elkaar horen ging het snel minder goed. En niet met onze relatie (hoewel dat ook wel af en toe minder goed ging) ging het vooral niet zo goed met mijn vriend. 

4 maanden na onze ontmoeting ging het allemaal mis. Hij kwam op straat te staan. Hij heeft 2 nachten bij zijn ouders kunnen overnachten waarna zijn moeder hem een lijst gaf met daarop mogelijke nachtopvangen. Dus dat was wel duidelijk dat hij daar niet lang kon blijven. 

En hoewel onze relatie nog pril was en ik nog thuiswonend ben zei mijn vader: ''Loïs, je weet toch dat wij niemand op straat laten staan. Zeg hem dat hij zijn tas moet pakken, haal hem op en breng hem hier naartoe''. En zo gezegd zo gedaan, hij kon bij ons intrekken! Alleen niemand van ons had verwacht dat dat 1,5 jaar zou duren. We waren beide druk opzoek naar ons eigen plekje maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. En hoe langer het duurde, hoe meer irritaties er ontstonden. Wat natuurlijk begrijpelijk is, het is niet de situatie wat je voor jezelf had bedacht toen je dacht aan je toekomst.

Uiteindelijk vonden we een kamer, trokken daar in, alleen dat duurde helaas niet voor lang. De huurbaas was een vrouw met haar eigen problemen. Op een avond was er een ruzie en zijn we daar vertrokken. Gelukkig konden we weer terug naar mijn ouders, maar voor ons was dat wel ''terug bij af''.

Ongeveer een maand later ging het allemaal niet meer. Hoe erg mijn ouders Marthijn ook mogen konden ze hem niet meer in huis nemen, en ook juist om de band goed te houden. Hij kon in eerste instantie gelukkig bij een vriend terecht, wat achteraf toch ineens niet meer kon, wat betekende, Marthijn was echt dakloos. Hier en daar een nacht bij iemand op de bank, overdag nergens terecht kunnen, nog zoekende naar een nieuwe baan. En ook nachten doorbrengen in mijn auto, en we praten over de maand november, dus de nachten waren niet warm. Het was voor mij de verschrikkelijkste tijd uit mijn leven. Wetende dat je vriend, de man van wie je houdt in een auto ligt, (en het is maar een Toyota Aygo dus geen grote auto) en jij in je bed ligt. En hem overal mee wilt helpen, alleen je ook beperkt bent in wat je kan doen.

Gelukkig was er een moment dat Marthijn een kamer vond in de binnenstad van Amersfoort. Daar kon hij zo snel mogelijk terecht! We waren zo ontzettend blij. En het was niet iets wat we voor ogen hadden op onze 28ste en 26ste, maar het maakt ons helemaal niks uit. Hij heeft een dak boven zijn hoofd! 

We zijn nu een jaar verder en hij zit daar nog steeds. En zo blij nogsteeds dat ik ben dat hij daar zit, hadden we niet verwacht dat het een jaar zou duren.

Marthijn is iemand, die heeft echt niet het geluk aan zijn zij. Een nieuwe baan op het oog in de bouw met opleiding, daar had hij onzettend veel zin in. Ging helaas niet door door te weinig animo. Een andere baan als heftrukchauffeur, werd hij helaas ontslagen door het gevolg van corona. 2 tot 3 maanden intensief opzoek naar een nieuwe baan, helaas geen geluk. Wat allemaal betekende dat de rest van de financien op mij aankwam. Hij kwam helaas niet in aanmerking voor een uitkering. 

Toen kwam het moment dat een oud collega van hem contact met hem opnam, de vraag of hij met hem samen wilde werken. De man was net voor zichzelf begonnen in de bouw en wilde graag dat Marthijn met hem mee ging naar de klussen. En dat is iets wat Marthijn het liefste doet. Lekker in de bouw, hard werken, lange dagen maken. Echter kwam die man zijn woorden niet na, klussen liepen niet zoals gepland, kwam altijd te laat en kon Marthijn niet betalen. En tot op de dag van vandaag heeft Marthijn nog geen cent gezien. 

Hij is gelukkig wel weer begonnen aan een nieuwe baan. Alleen na 2 weken werken nu bouwvak. En bij de eerste uitbetaling van zijn loon was er natuurlijk een storing waardoor hij het later binnen kreeg en dus later en niet volledig zijn huur kon betalen.

Nu is de nood heel hoog voor ons. Met leningen om zijn huur de afgelopen maanden te kunnen betalen, de boodschappen en de rekeningen zien we door de bomen het bos niet meer.

Ik vraag om een bedrag van 2500 euro om ons te helpen. Met dat bedrag kunnen we de leningen af betalen en de draad weer oppakken. Dan kunnen we eindelijk gaan sparen voor ons eigen plekje. 

Met alleen al de gedachten dat er misschien mensen zijn die ons hierbij willen helpen krijg ik al tranen in mijn ogen. Het zou zo ontzettend veel voor ons betekenen, maar zeker voor Marthijn. Een groot deel van een leven met alleen maar pech mag gauw voorbij zijn. 

Dus mochten wij geholpen worden dan bedank ik u alvast. Het veranderd voor ons zo ontzettend veel, dat is niet te beschrijven. 

Liefs,

Loïs

Nieuws

Collectanten

Laden...
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog

Actie georganiseerd door:

Lois Hanen

Lois Hanen

Gestart op 04-08-21
0 donaties
€ 0 van € 5000 ingezameld

Doneer Zet deze actie in gang en wees de eerste die deze actie steunt!

Donaties

 
Toon alle donaties
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog