Aangepaste autostoel voor invalide Willy

Aangepaste autostoel voor invalide Willy
Herma Haan

Tijdens een opname in het revalidatie centrum is Willy blijvend invalide geworden.

 

Na een urosepsis is Willy in het revalidatiecentrum opgenomen om weer beter te leren lopen, maar in plaats daarvan kwam ze er slechter uit. 

Willy is op haar kamer gevallen en heeft daarbij haar heup gebroken, helaas geneest een heup op haar leeftijd zeer langzaam en omdat ze 6 weken in bed/stoel moest doorbrengen zijn haar spieren dusdanig achteruit gegaan dat ze niet meer kan lopen of zelfstandig opstaan. Haar dochter moet haar met een sta-op hulp van stoel, naar bed of toiletstoel brengen, en in de ochtend helpen bij opstaan, wassen en aankleden.

De WMO wil een draaibare autostoel, die naar buiten draait en omlaag gaat, niet vergoeden, dit wordt alleen in hoge uitzondering gedaan bij een gezinssituatie waarbij een gezinslid veel moet reizen o.i.d. https://www.welzorg.nl/auto-op-maat/autoaanpassingen/in-uitstappen/draaistoel/

Willy genoot altijd van de uitstapje met haar dochter, bijvoorbeeld naar familie in Groningen, Willy zelf woont in Breda, zonder deze stoel zal Willy niet meer naar haar zusters of haar andere dochter in Groningen kunnen reizen. 

Of  gezellig mee rijden naar de supermarkt boodschapjes doen of een wandeling in het bos. Dit alles deed Willy altijd met haar dochter voordat ze viel en haar heup brak. 

Willy en haar dochter hebben die 10.000 euro niet anders zouden ze hem zelf wel gewoon aanschaffen.

Help Willy alstublieft weer genieten van het leven, nu zit ze alleen maar in een stoel in de woonkamer.

Hoe het begon, het hele verhaal

Begin mei heeft mijn moeder corona gehad, of dit de aanleiding was, (door een verminderde weerstand) weet ik niet maar 2 maanden later kreeg ze een urosepsis, dat is een urineweginfectie met een bloedvergiftiging, dit kan gebeuren als een blaasontsteking niet tijding wordt ontdekt en behandeld. 

Naar de spoedpost van de huisartsen

Ze was voorafgaand aan de urosepsis al niet lekker en ging steeds slechter eten, maar de huisarts kon niets vinden, in het weekend (op zaterdag 1 juli) was ze zo beroerd dat ik met haar naar de spoedpost van de huisartsen ben gegaan, daar wed haar urine gecontroleerd, de dienst doende huisarts zag wel veel witte bloedcellen, maar kon zonder een bloedonderzoek niet met zekerheid vaststellen dat het om een blaasontsteking kon gaan, maar in het weekend wordt er geen bloed geprikt volgens de arts dus moesten we maar afwachten tot de eerst volgende werkdag. Op zich al vreemd dat er in het weekend geen bloed geprikt kan worden.

112 gebeld

De volgende dag (zondag) werd ze nog zieker dus heb ik 112 gebeld, maar ook de medewerkers van de ambulance konden niks vinden dus namen ze haar niet mee.

Op maandag weer terug naar de huisarts voor bloed en urine onderzoek, het bloedonderzoek moesten we afwachten. 

Met de ambulance naar de spoed eisende hulp

Op dinsdagochtend 5 juli belde ze om 5 uur in de ochtend wakker (ik had een deurbel naast haar bed gelegd ingeval van nood) ze wilde naar het toilet maar kon zelf niet meer opstaan zo ziek en verzwakt was ze inmiddels geworden. Ik heb haar toen naar het toilet gedragen.

Veel gal overgeven

Op het toilet voelde zich misselijk en begon heel veel gal over te geven, (gal omdat er verder niets meer in haar maag zat, omdat ze al bijna niets meer at, ze was inmiddels zwaar ondervoed).

Arts Spoedpost van de huisartsen vind het niet nodig om langs te komen

Ik schrok me rot en belde meteen weer de spoedpost van de huisartsen, ik werd terug gebeld door een arts, die het niet nodig vond om zo vroeg in de ochtend langs te komen omdat voorgaande onderzoeken ook niets hadden opgeleverd en de ambulance haar ook niet had meegenomen, ik moest om 8 uur maar naar de eigen huisarts bellen. 

In totale paniek

Ik was in totale paniek en kreeg geen hulp, ik heb toen een bevriende (gepensioneerde) verpleegster gebeld, die meteen op haar fiets is gesprongen en bij mijn moeder is gaan zitten. 

Om 8 uur de huisarts gebeld, die kwam dan in de loop van de ochtend en heeft haar met een ambulance naar de spoedeisende hulp van de afdeling geriatrie laten brengen. Later op de dag werd ze overgeplaatst naar de gewone afdeling van de geriatrie.

Niet verwacht dat ze de nacht zou overleven

De verpleegsters lieten mij weten dat ze niet hadden verwacht dat ze de eerste nacht zou overleven, ze waren dan ook verbaasd dat ze er de volgende ochtend nog was, zo erg was ze er inmiddels aan toe.

De Diagnose

Pas na dagen kwamen ze met de diagnose van een vermoeden van een blaasontsteking en kreeg ze antibiotica, en knapte ze op. 

Wel had ze door de opname een delier (plotse verwardheid) opgelopen. Maar dat zou weer verdwijnen, als de blaasontsteking over zou zijn.

Urosepsis vak fataal voor kwetsbare ouderen

Van de huisarts hoorde ik later dat ze een urosepsis had gehad een aandoening die vaak fataal kan aflopen zeker voor mensen van mijn moeder haarleeftijd 89 jaar.

Verzwakte spieren

Na een opname van 10 dagen op de geriatrie werd ze weer naar huis gestuurd, alleen waren haar spieren door het weinig bewegen in het ziekenhuis zo verzwakt dat ze heel moeilijk en langzaam was gaan lopen, daarvoor liep mijn moeder nog elke dinsdag ochtend mee met de wandelclub. 

Weer terug naar de geriatrie met blaasontsteking

Na 2 maanden, op 1 september, werd ze weer met een blaasontsteking opgenomen op de geriatrie. Na een week mocht ze weer naar huis. 

Naar het revalidatiecentrum

Maar omdat haar mobiliteit zo ver achteruit was gegaan, leek het me verstandiger dat ze haar eerst maar gingen revalideren, op 11 september werd ze opgenomen op de afdeling revalidatie in het zelfde ziekenhuis. 

Niet zonder begeleiding lopen achter de rollator

Mijn moeder mocht niet zonder begeleiding zelfstanding met een rollator lopen in verband met val gevaar. 

Maar dat deed ze wel omdat ze door het delier (die nog steeds niet weg was en inmiddels erger was geworden) erg verward en vergeetachtig was geworden, ze dacht steeds dat ze gewoon alleen mocht lopen.

Geen verklikker

Wat ik dan niet begrijp waarom ze haar dan wel een rollator geven en geen verklikker op de kamer geven (zoals ze dat op de afdeling van de geriatrie wel doen) een verklikker registreert wanneer een patiënt opstaat, en krijgt de verpleging daar een melding van op hun telefoon.

Gevallen

Op 31 september werd ik door de verpleging gebeld dat ze mijn moeder op de grond naast haar bed hadden gevonden, en ze had erg veel pijn aan haar rechter been/heup. 

Foto's laten maken

Ik ben meteen naar het ziekenhuis gegaan, er moesten foto’s van haar heup worden gemaakt, en daaruit bleek dat ze haar heup had gebroken op de plek waar haar heupprothese vast zat, en geluk was nog dat de delen netjes op hun plek lagen dus een operatie was niet nodig, wel moest ze 6 weken bed/stoel rust houden. 

Nu wel maatregel genomen tegen opstaan

(Nu werd er wel maatregel genomen tegen opstaan; een bed-plaat die de verpleging waarschuwt als ze uit haar bed opstaat, ik zei dat hadden jullie eerder moeten doen, nu heeft het geen zin meer ze gaat nu nergens meer naar toe!)

Alle spierkracht en energie is weg

Maar na 6 weken niets doen en een breuk kon ze dus helemaal niet meer zelfstandig opstaan, laat staan lopen.

Weer een blaasontsteking niet opgemerkt door verpleging

Op haar verjaardag 16 oktober kwam er familie over uit het noorden en wij wonen in het zuiden, ( ca 3 uur rijden) was mijn moeder weer erg ziek, ze at niks meer en was erg apathisch, ik vroeg aan de verpleging of ze al urine of bloedonderzoek hadden gedaan, nee dat hadden ze nog niet gedaan, ik zei zouden jullie dat niet eens gaan doen en zo kwam dus tijdens haar verjaardag een dame haar bloed afnemen de volgende avond werd ik door de verpleging gebeld met de vraag of ik al gebeld was over het bloedonderzoek, nee was mijn antwoord, uit het bloedonderzoek bleek dat ze weer zeer hoge ontstekingswaarden had, en werd weer op de antibiotica gezet. 

Na 6 weken weer fysio

Na 6 weken bed/stoel rust werd de fysio weer opgepakt, maar ik hoorde van mijn moeder haar vriend die er een keer bij was, dat de fysiotherapeut haar op de loop brug zette en toen dat niet ging hij haar terug in de rolstoel zette en terug op haar kamer bracht, alsof er dan geen andere oefening gedaan kunnen worden om de spieren opnieuw aan te sterken.

Uitbehandeld

Op 30 november had ik weer een gesprek met de arts van het revalidatiecentrum, ze konden niets meer voor mijn moeder doen, ze was uitbehandeld, ze zou nooit meer kunnen lopen. 

Terug naar huis

Op 8 december heb ik haar weer terug naar huis gehaald omdat mijn moeder in het ziekenhuis alleen maar verder achteruit ging, ze werd steeds verwarder en had heimwee naar huis en de katten, ze belde me dagelijks huilend op wanneer ik haar kwam halen, dus heb ik met spoed ontslag aangevraagd en haar op 8 december naar huis gehaald.

Hoge kosten voor aangepaste autostoel

De kosten van deze stoel zijn 7500 excl./ BTW, helaas heb ik dat niet. En de WMO wil het niet vergoeden

Help mij alstublieft om deze stoel aan te schaffen zodat mijn moeder weer kan genieten, nu zit ze hele dagen op een stoel in de woonkamer zich dood te vervelen of te slapen uit pure verveling. Zo zielig ?

Updates

Laden...

Collectanten

Laden...
op 19-12-2023 gestart
188x bekeken

Actie georganiseerd door:

Herma Haan

Herma Haan

 
Actie loopt tot 31-03-2024

Donaties

 
Toon alle donaties
op 19-12-2023 gestart
188x bekeken
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog