Eindelijk een start

Eindelijk een start
Fons Vinck
Deel deze actie

Gezin met 4kids terug een leven geven.

0 donaties
€ 0 van € 45000 ingezameld

Doneer Zet deze actie in gang en wees de eerste die deze actie steunt!

Beste

Ik ga mij even kort voorstellen.

Ik ben uit Zele ik ben geboren op 23/10/1980 in Aalst ik ben dus momenteel 40 jaar. Via deze weg zou ik u om een gunst willen vragen maar ik ga even uitleggen waarom ik deze gunst wil vragen.

In het jaar 1980 werd ik geboren in Aalst ik ben de jongste van het gezin. Ik heb nog 2 broers en 1 zus.

Toen ik geboren werd ging het niet echt goed met mijn moeder en mijn vader. Mijn vader was verslaafd aan de drank en door de drank zat mijn vader meer in de gevangenis dan dat hij kon zorgen voor zijn kinderen. Mijn oudste broers zijn er niet meer nu en mijn zus is voor 87% gehandicapt en verblijft al heel haar leven in een instelling in Deinze , waar ze het eigenlijk wel goed heeft en waar heel goed voor haar gezorgd word.

Toen ik 2 jaar oud was heeft de jeugdrechter van Dendermonde beslist om mij bij mijn ouders weg te halen en mij te plaatsen in een weeshuis in Waasmunster. Ik was toen zeer jong en besefte niet echt goed wat er allemaal gebeurde. Tot ik 7 jaar was werd ik zwaar ziek mijn beide nieren werkten niet meer en na en operatie en een zeer lange ziekenhuis opname spartelde ik er toch door.

Maar de ellende stopte niet voor mij ,ze begonnen mij te pesten op school. Zeker bij moeder en Vaderdag iedereen maakte iets op school en ik ?? Ik maakte niks ik had toch niemand om het geschenkje aan te geven☹️ en de pesterijen bleven maar duren. En ik begon mij ook vragen te stellen waarom heb ik geen mama en papa ??

Tot ik 11 jaar werd dan ben ik gaan vragen aan de jeugdrechter of ik niet terug bij mijn mama mocht gaan wonen die ondertussen een nieuwe vriend had.

De jeugdrechter heeft toen onderzoek gedaan om te kijken of de gezinssituatie ondertussen veranderd was en blijkbaar ging het terug goed met mijn moeder.

De jeugdrechter besliste dat ik 1 keer per maand eens een zaterdag naar huis mocht.dat was een zalig moment. Na enige tijd mocht ik al eens een weekend naar huis omdat alles zo goed ging 😉 ik was een ander kind en begon al te dromen van terug voorgoed naar huis te gaan wonen...

Op een bepaald moment besliste de jeugdrechter dat de tijd rijp was en dat ik voorgoed naar huis mocht gaan wonen samen met mijn moeder en mijn stiefvader. Ik was dol gelukkig.

In het begin was het echt zalig terug wonen in een echt gezin en niet meer in een instelling.

Tot op een gegeven moment dat mijn stiefvader besliste om de streekkrant te gaan bedelen.... Ik als 12 jarige jongen kon dacht en nacht werken. De reclame bladen samen steken en dan nog eens snachts  gaan in de brievenbussen steken samen met mijn stiefvader. Ik was doodmoe elke dag kon nauwelijks nog naar school gaan. Ik kon niet meer ik was op. Als ik weigerde dan sloegen ze mij bond en blauw tot mijn oog en mijn lip bloeide dag in dag uit. Ik was het beu stront beu en ik begon dingen te zoeken om dat werk niet meer te moeten doen!!! Ik begon brievenbussen over te slaan en zo kwamen er klachten binnen. Na een hele tijd waren er zoveel klachten dat ze de bedeling niet meer mochten doen

Ik was opgelucht ik hoefde niet meer te werken dag en nacht.

Maar de ellende was nog niet gedaan ze begon pas. Omdat mijn ouders hun werk kwijt geraakt waren geraakte ze in financiële problemen en wie kon het oplossen IK het was mijn fout en een kind van 12 kon het oplossen.☹️ Ik kon de straat op en gaan bedelen bij elke pastoor in groot Aalst en elk klooster in groot Aalst. In het begin ging dat allemaal en kreeg ik regelmatig geld van de priesters,paters en nonnen maar dat bleef uiteraard niet duren. Kwam ik thuis zonder geld sloegen ze mij weer bond en blauw en trok mijn moeder mij de haren uit mijn hoofd.

Tot op een bepaald moment ik de pastoor leerde kennen van het olv ziekenhuis in Aalst. Een zeer lieve man die steeds geld gaf soms 2 maal per week.mijn ouders die vonden dat natuurlijk fantastisch. Maar wat ze toen niet wisten dat de pastoor andere bedoelingen had. Hij gaf idd steeds geld en steeds meer geld.maar hij begon mij ook te misbruiken eerst boven de kleren ,maar het ging steeds verder en verder. In detail ga ik niet treden te gevoelig. Tot ik het op een dag beu was en naar huis ging en dit tegen mijn moeder zei wat die pastoor allemaal deed. Ik kreeg als antwoord als het dat maar is ik heb te minste mijn geld ☹️ik heb dit zo 2 jaar vol gehouden week in week uit. Veel misbruik en veel slagen.

Tot op een zekere dag ik het echt beu was ik was toen 13 jaar. Ik lied mij nog eens misbruiken en met dat geld dat ik toen kreeg ben ik op eigen houtje terug naar de instelling getrokken in Waasmunster. Die verschoten ook dat ik daar als 13 jarige jongen ineens alleen voor de deur stond.

Maar er was geen plaats voor mij. Intussen tijd heeft de jeugdrechter mij even geplaatst in een instelling in Belsele tot er terug plaats vrij kwam in Waasmunster.

Na een jaar mocht ik terug naar de instelling in Waasmunster zalig ik was terug thuis klinkt raar maar daar voelde ik mij veilig.

Tot op mijn 15de ik begon te pubberen en ik wou daar weg was de instelling beu wat wil je 13 jaar van mijn jeugd door gebracht in een instelling je zou het voor minder beu worden.

De jeugdrechter was opzoek gegaan naar een pleeggezin een pleeggezin dat ze ook vonden in Opwijk. Zeer lieve mensen op het eerste zicht. En dat waren ze ook.

Maar het was een zeer christelijk gezin dus ik kon met mijn verhaal niet bij hun te recht ze geloofde mij toch niet.

Ik begon alles op te kroppen tot op een gegeven moment ik het leven niet meer zag zitten. Ik zal het nooit vergeten het was toen 15/08/1996 ambachtemarkt in Opwijk. Ik heb daar toen zoveel alcohol gedronken tot ik mijn eigen bijna dood dronk. Ze hebben mij toen gevonden op een parking achter de supermarkt in opwijk.na heel wat reanimatie pogingen hebben ze mij er toch door gekregen wat ik op die moment heel jammer vond☹️ had eigenlijk liever dood geweest toen.

Was ik geholpen toen  nee in tegendeel ik werd gestraft, ik mocht niet meer gaan voetballen niet meer naar een fuif en dat 6 maand lang.ik werd gestraft omdat niemand mij geloofde ☹️ ik was het beu ik wou daar niet meer zijn ik haate heel de wereld. Ik wou terug naar een instelling.

Mijn pleeggezin en jeugdrechter hebben toen beslist om mij 2 maand te plaatsen in een gesloten instelling in Zandvliet om te bezinnen en tot mezelf te komen en dan terug te gaan naar het pleeggezin. Maar na die 2 maand gesloten instelling besliste ik om niet meer terug te gaan. Ik wou terug naar een instelling waar ik mij thuis voelde . Ze zijn dan maar weer opzoek gegaan naar een instelling die ze uiteindelijk vonden in kerksken bij Aalst.

Goede instelling daar heb ik mijn verhaal kunnen doen en ik had eindelijk mensen gevonden die mij geloofde. Maar ze vonden dat ik hulp moest gaan zoeken . psychische help. Ze hebben toen beslist om mij te laten opnemen in k13 in het uz van Gent om aan mijn problemen te werken.maar ik kon mijn problemen niet verwerken ik had te veel mee gemaakt en het ging van kwaad naar erger ik bleef maar zelfmoordpogingen doen maar nooit lukte het. 

De jeugdrechter besliste om mij te laten colokeren in het ziekenhuis Sint Lucia in Sint niklaas. Was bijna 17 en 6maand oud  dan helpt toch een colcatie niet ?? Ik was zo gezegd een gevaar voor mezelf. Als ik daar op latere leeftijd over denk hadden ze wel gelijk.☹️

Na 60 dagen colcatie mocht ik het ziekenhuis verlaten. Ik besliste om op mijn eigen benen te gaan staan en alleen te gaan wonen. Iets waar ik op heden nog altijd spijt van heb!!!

Ik had niks geen huis ,geen inkomen NIKS. Ik leefde een tijdje op straat  tot mijn 18 jaar dan kon ik gaan aankloppen bij het OCMW. Het OCMW die hielpen mij aan een studioke ik zocht werk via artikel 60 en alles leek goed te gaan. Maar alles was minder waar ik geraakte op de dool kon mijn werk niet houden, begon te drinken en ik had nen berg schulden van hier tot in Tokio..meer dan 75.000€ schulden. Van kredieten en dingen te kopen op krediet.☹️☹️

Tot ik op een bepaald moment een meisje tegen kwam ik was toen 19 jaar.( Mijn huidige vrouw nog steeds.

Zijn nu al 21 jaar samen en hebben 4 prachtige zonen 18,16,12 en 8 jaar )

Ik bloeide helemaal open . Maar de problemen van vroeger bleven mij achtervolgen ookal had ik een prachtige vrouw en toen al 2 zonen ik sukkelde van de ene psychiatrie naar de andere .de schulden werden steeds meer en meer en meer.

Tot ik een aantal jaren gelden een klacht indiende tegen de pastoor en naar het arbitragehof stapte. Ik kreeg een schade vergoeding van 5000€ van het bisdom maar moest dan alles vergeten en mocht er niet meer over praten.☹️ Amai dat heeft mij geholpen niet dus in tegendeel alles kwam terug boven .( Heb een artikel bij gevoegd)

Nu wonen we al 11 jaar in een klein huisje dat eigenlijk niet echt leefbaar is☹️ ik heb zowat heel mijn leven proberen schetsen en nu komt mijn vraag om die gunst.

Alles gaat nu goed ,ik werk en mijn vrouwke ook. 

Maar ik zou eens een leven willen zonder schulden. Ik ben nu 40 jaar. Ik zou graag eens niet moeten bedelen, ik zou graag een schulden vrij willen leven na 40 jaar.

Vandaar zou ik willen vragen of jij mij hiermee kan helpen??

Ik heb nu in totaal nog 45.000€ schulden

Lenen bij een bank kan ik niet dus alle kleine beetjes zullen ons helpen

Ik geef je al vast mijn rekening nummer 

BE69 8917 2410 2178

Ik zal u daar echt eeuwig dankbaar voor zijn en je kan mijn leven eindelijk wat kleur geven. Mocht je het niet zien zitten dan wil ik je wel al bedanken om toch aandachtig mijn verhaal te lezen.

Oprecht bedankt.

 

Nieuws

Collectanten

Laden...
op 10-09-2021 gestart
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog

Actie georganiseerd door:

Fons Vinck

Fons Vinck

0 donaties
€ 0 van € 45000 ingezameld

Doneer Zet deze actie in gang en wees de eerste die deze actie steunt!

Donaties

 
Toon alle donaties
op 10-09-2021 gestart
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog