Help (jonge) Veteranen die gevangen zijn door PTSS - Ik doe nu mijn verhaal en een stap richting u.

Help (jonge) Veteranen die gevangen zijn door PTSS - Ik doe nu mijn verhaal en een stap richting u.
M Paasman
Deel deze actie

Ik loop 200km zonder eten, drinken of geld terug naar mijn veilige haven. Steunt u mij om andere veteranen te helpen aub?

60 donaties
€ 1775 van € 100000 ingezameld

(Jonge) Veteranen hebben uw hulp nodig. 

Bij mij werd er meervoudig militair trauma geconstateerd en wel 15 jaar na dato. Hoe zit dat bij anderen? Ik doe juist nu mijn verhaal, om andere te helpen en te laten zien dat het veilig is. Daarom ook mijn expliciete hulpvraag naar u toe, help mij om meer Veteranen te ondersteunen! 

Het zaadje werd geplant door een man met een rugzak in 2014. Ik stond in de rij om een hoofdkussen aan te schaffen voor in het vliegtuig, toen ik op mijn schouder werd geklopt. “Sir, Thank you for your service and sacrifices, thank you.” De man, 30+, had een standaard-look als gevorderd zakenman over zich. Typische carry-on en computer rugzak. Ik wist niet wat ik moest zeggen en schoot letterlijk vol van emotie. Deels door de verassing van erkenning, immers ik liep in burger (kleren), anderzijds dat iemand het op deze manier wilde delen met mij, kende ik niet en maakte wat in mijn los. Het enige wat ik mompelde was; “dank je…”

Dat soort dankbaarheid kennen we niet in Nederland. 

Ik ben niet iemand die er naar vraagt, sterker nog, het heeft me heel lang niets geïnteresseerd. Mijn inziens had ik ook al slechte nachten genoeg, dus waarom zou ik er één bij zoeken. Na jarenlang nachtelijke herbelevingen, schuldgevoelens, angsten en machteloosheid te hebben weg gedronken of vluchten door het beoefenen van extreme sporten, werd in oktober 2015 ‘het’ moment dat het leven mij had ingehaald. 

Ik werd met 70 km/h door een auto van mijn triatlon fiets afgereden. Ik lag aan diggelen, waarna ik de ene medische misser na de ander voor m'n kiezen kreeg. De stempel ‘chronische pijn’ plus met honderden pillen Tramadol, Oxycodone, Paracetamol, Temazepam, Diclofenac, moest ik de rest van mijn leven zien uit te zingen. Ik ging jarenlang van pijn poli naar fysio naar revalidatie centra 's, maar geen effect en ook geen actie. Het was een neerwaartse spiraal.

Naast PTSS van het ongeluk, werd er even later ook meervoudig militair trauma geconstateerd door Defensie (Veteranensupport Den Helder). Logisch achteraf, want ook dat verleden had mij met volle snelheid ingehaald en wilde per direct een spreekstoel. 

De support heeft mij niet gebracht wat ze pretendeerde te kunnen bereiken. Sterker nog, de behandelingen verergerde het en werd met een geopende doos van pandora naar huis gestuurd, met alle gevolgen van dien.

Toch is het mij gelukt om het grootste gevecht van mijn leven en diepste dal te klauteren (overigens zonder support van buitenaf). Door honderden uren zelfstudie omtrent alternatieve geneeswijzen, zoals de werking van onze hersenen, lichaam, emotie ofwel neuropsychologie, ademhaling- & kou therapie enzovoorts, inclusief een sloot eigenwijs doorzettingsvermogen, heb ik mezelf op de rit gekregen. Nu sterker dan ooit te voren, kan ik mijn verhaal delen om zo andere te helpen.

IJzer wordt geslepen door ijzer, niet door zachthout. 

Mijn actie; Ik ga op 24 april 2021 om 10uur beginnen met lopen vanaf Vliegbasis De Kooy Den Helder. Dan via de de Marine Basis naar Vuurtoren De Lange Jaap ook in Den Helder.

 Daar neem ik symbolisch afscheid van een verleden dat mij 2 decennialang in z’n greep heeft gehouden. Vanaf daar loop ik in 8 dagen, 200 km, naar mijn huis in Zwijndrecht. Mijn nieuwe veilige haven.  

Om de actie nog meer extra waarde te geven, neem ik geen eten, geld of drinken mee. Alleen een kompas en de basis overlevingsmaterialen inclusief mijn eigen zelfredzaamheid. Het doel is om binnen 8 dagen weer thuis te komen. 

U begrijpt dat ik dat niet zal overleven, mits ik drink uit zoetwaterbronnen (lees; sloot) en eetbaar voedsel vindt. Dit is geen probleem, immers ik heb me jarenlang een beest gevoeld. De essentie van de 200km is weliswaar om dat stuk los te laten. Tevens weer 'stap voor stap' te gaan vertrouwen op de burgermaatschappij. Met als resultaat dat ook ik uit mijn overlevingsmode mag/kan stappen.

De trip wordt vastgelegd met korte video’s en foto’s. Deze worden bewerkt door een team en gedeeld op social media zoals instagram (bevrijdvanptss). Bovendien zal ik te volgen zijn, wat weer helpt als u mij wilt steunen.

Met uw steun wil ik het Nationaal Fonds voor Vrede, Vrijheid en Veteranenzorg uw donaties aanbieden. Zij hebben zeer positief gereageerd op de actie en hebben aangegeven dat ik mag coördineren waar de steun binnen het VFonds naar toe gaat. Dat betekent dat het niet verdwijnt in een loze put. Er wordt gericht geschoten op belangrijke thema's. Ook u zult hiervan op de hoogte worden gesteld.

Volg BevrijdvanPTSS op instagram voor meer video's en info! 

Dankbaar voor uw aandacht en support.

 

I am walking 200km without food, drink or money back to my safe haven. Please support me in helping other veterans!
(Young) Veterans need your help. 

I was diagnosed with multiple military trauma, 15 years after I honourable discharged. What about others? I am telling my story now, to help others and to show them that it is safe. That is why I ask you explicitly to help me support more Veterans! 

The seed was planted by a man with a backpack in 2014. I was standing in line to purchase a pillow for the plane, when I was tapped on my shoulder. "Sir, Thank you for your service and sacrifices, thank you." The man, 30+, had a standard advanced businessman look about him. Typical carry-on and computer backpack. I didn't know what to say and literally shot full of emotion. Partly because of the surprise of recognition, after all I was walking in civilian clothes, and partly because someone wanted to share with me in this way I had never known before and which stirred something in me. The only thing I mumbled was: "Thank you...".

We don't know that kind of gratitude in the Netherlands. 

I am not someone who asks for it, in fact, it did not interest me for a long time. I thought I had enough bad nights already, so why should I look for another one. After years of drinking away nightly re-experiences, feelings of guilt, fear and powerlessness by practising extreme sports, in October 2015 'the' moment life had caught up with me. 

I was knocked off my triathlon bike by a car at 70km/h. I was shattered, after which I had to deal with one medical failure after another. The label 'chronic pain' plus hundreds of pills of Tramadol, Oxycodone, Paracetamol, Temazepam, Diclofenac, I had to live out the rest of my life. For years I went from pain clinic to physio to rehabilitation centres, but no effect and no action. It was a downward spiral.

In addition to PTSD from the accident, a little later multiple military traumas were also diagnosed by the Ministry of Defence (Veterans Support Den Helder). In hindsight, that was logical, because that past had also caught up with me at full speed and I wanted a consultation chair immediately. 

The support did not bring me what it pretended to. In fact, the treatments made it worse and I was sent home with an opened box of pandora, with all the consequences that entails.

Yet I managed to clamber out of the biggest fight of my life and deepest valley (incidentally, without outside support). Through hundreds of hours of self-study on alternative medicine, such as how our brain, body, emotions or neuropsychology work, breathing & cold therapy and so on, including a lot of stubborn perseverance, I managed to get myself back on track. Now stronger than ever, I can share my story to help others.

Iron is sharpened by iron, not by softwood. 

My action: I will start walking on 24 April 2021 at 10am from De Kooy Air Base in Den Helder. Then via the Marine Base to De Lange Jaap Lighthouse, also in Den Helder.

There I will symbolically say goodbye to a past that has held me in its grip for two decades. From there I will walk in 8 days, 200 km, to my home in Zwijndrecht. My new safe haven.  

To make the action even more valuable, I am not taking any food, money or drinks with me. Only a compass and the basic survival materials including my own self-sufficiency. The goal is to get back home within 8 days. 

You understand that I will not survive that, provided I drink from fresh water sources (read: ditch) and find edible food. This is not a problem, after all, I have felt like an animal for years. The essence of the 200 km is to let go of that piece. At the same time, to start trusting civil society again 'step by step'. With the result that I too may/can step out of my survival mode.

The trip is recorded with short videos and photos. These will be edited by a team and shared on social media like instagram (bevrijdvanptss). In addition, I will be able to be followed, which in turn helps if you want to support me.

With your support I would like to offer the National Fund for Peace, Freedom and Veteran Care your donations. They have responded very positively to the action and have indicated that I may coordinate where the support within the VFonds goes. This means that it does not disappear into an empty well. There will be targeted shooting at important themes. You will also be informed about this.


 

Follow BevrijdvanPTSS on instagram for more videos and info! 


 

Thank you for your attention and support.
 

Nieuws

Collectanten

Laden...
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog

Actie georganiseerd voor:

Nationaal Fonds voor Vrede, Vrijheid en Veteranenzorg (VFonds)

Actie georganiseerd door:

M Paasman

M Paasman

60 donaties
€ 1775 van € 100000 ingezameld
Actie loopt tot 26-05-2021

Donaties

 
Toon alle donaties
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog