Een beetje ademruimte...

Een steunactie voor mezelf beginnen is iets waarvan ik nooit gedacht had dat ik het zou doen. Ik ben gewend om door te gaan, te werken en zelf oplossingen te zoeken. Maar soms kom je op een punt waarop hard werken alleen niet meer voldoende is.

De afgelopen periode is bijzonder zwaar geweest voor ons gezin. Mijn oudste zoon heeft ernstige psychische problemen doorgemaakt, met zelfmoordpogingen tot gevolg. Als mama staat op zo'n moment alles stil. Je probeert er te zijn, hulp te zoeken en vooral je kind vast te houden wanneer het leven voor hem te zwaar wordt.

Ook mijn jongste zoon heeft extra ondersteuning nodig vanwege ASS. Dat betekent veel zorg, begeleiding en aanpassingen in het dagelijkse leven.

Ondertussen moet het gewone leven blijven doorgaan. De woning, boodschappen, energie, schoolkosten en andere rekeningen stoppen niet omdat een gezin door een crisis gaat.

Ik werk fulltime en daarnaast regemaltig in het weekend om zoveel mogelijk zelf te kunnen dragen. Toch lukt het me momenteel niet om alle financiële gevolgen alleen op te vangen.

Daarom zet ik deze actie op. Niet omdat ik niet wil werken of mijn verantwoordelijkheid niet wil nemen, integendeel. Ik doe alles wat binnen mijn mogelijkheden ligt. Ik vraag alleen om wat ademruimte zodat ik mijn gezin door deze moeilijke periode kan helpen en financieel opnieuw vaste grond onder mijn voeten kan krijgen.

Elke euro wordt gebruikt voor de noodzakelijke kosten van ons gezin. Ook een kleine bijdrage kan voor ons een verschil maken. Kun je niets missen, dan helpt het delen van deze actie ons evenzeer.

Het kost me veel moed om dit te vragen.

Dankjewel om ons verhaal te lezen, om niet te oordelen en om ons eventueel een klein duwtje in de rug te geven.