Na 18 jaar wil mijn vader (75 jaar) een nieuwe start in zijn leven maken. Mijn vader ging met zijn vrouw, een dochter en kleinkind in een eengezinswoning wonen. 

Na een ziektebed is mijn moeder helaas overleden en inmiddels is dochter en kleinkind uitwonend.

 Mijn vader wordt gewoon weg te oud om een eengezinswoning aan te houden.

Na een aantal gespreken is mijn vader gaan inzien dat het beter is om kleiner te gaan wonen en inmiddels heeft hij de sleutels gekregen van een seniorenappartement. 

We hebben inmiddels van het oude huis een eerste inspectie gehad en de woningbouw verlangt dat we gewoon heel veel doen in het oude huis.

Normaal zijn wij echt niet de beroerdste om dat ook aan te pakken alleen nu zitten we echt met de handen in het haar.

Mijn zusje heeft een herseninfarct gehad en probeert te helpen waar het kan, maar door de lichamelijke en fysieke beperkingen lukt dit niet goed meer, mijn vader zelf probeert ook mee te helpen, maar helaas wilt zijn lichaam ook niet echt meer, zoals hij zelf zeg ik ben geen 18 meer.

ik als andere dochter doet de verbouwing in het nieuwe huis en moet dan ook klussen in het oude huis, ik doe me best maar kan helaas ook niet alles, want ik ben zelf ook lichamelijk beperkt en chronisch ziek.

Woningbouw eist gewoon een bedrag van ruim €8.800 als het ons niet lukt om de klussen te volbrengen. Helaas met een aow van mijn vader en een ifa en wia uitkering zijn wij niet in staat om het bedrag op te hoesten.

Daarnaast hebben wij alle 3 geen sociaal netwerk waar we op terug kunnen vallen, sinds het overlijden van mijn moeder zijn wij altijd op ons drieetjes aangewezen.

Normaal zouden wij nooit geen hulp vragen (want zoals moeders altijd zei, kop op dit overleven we ook wel weer) maar wij zijn ten einde raad en weten echt even niet meer wat wij moeten doen, waardoor mijn vader inmiddels ook het plezier van de verhuizing een beetje kwijt is.

Terwijl wij hem echt een leuk huisje gunnen voor de tijd die hij nog bij ons mag zijn.

Alles is welkom tot het kleinste donatie aan toe.

Ons dank zal niet te omschrijven zijn en vooral niet in deze tijden