Koort opmerking vooraf: 

het blijkt zeker straks, dat nederlands niet mijn moedertaal is. Maar toch ben ik nu in nederland, hou van dit land en wil ik eerlijk laten zien hoe het zit met mijn nederlands. Want communicatie is belangrijk. Dus gebruik ik geen vertaalprogramma of kunstmaatig intelligentie voor deze tekst. 

Hallo lieve mensen, 

ik ben Susanne, rond drie jaren geleden raakte ik mijn huurwoning naar 12 jaren kwijt. Reden was van eigenaarsbehoefte, mijn verhuurder hoefte de woning voor zijn dochter. Was ik aan het begin nog positief een nieuwe woning te vinden raakte te realiteit me over de volgende maanden keihard. Inplaats van het vinden van een betaalbaare woning voor mij en mijn hond raakte ik door de situatie uiteindelijk ook mijn vaste baan kwijt, mijn selfstandig bijbaan, mijn paard en het auto… kort: ik heb alleen de hond, mijn liefste kleding, het tentje en mijn camping- koktoestel gehouden. 

Ja, zeker heb ik probeerd steun te krijgen, ik heb toch meer dan twintig jaren aardig gewerkt, belasting en sociaalbedraag betaald en al dit. Maar de vorwaarden: hond moet ook weg, dakloozenopvang, iedere werk aanemen die me gezeggt woordt onafhankelijk van mijn qualificaties. Vooraf toegepast steun zoals een tijdelijk beperkt toeslag om en durdere woning te kunnen huuren? Nee, geen kans. En ik heb wel vroeg reageert toen blijkte dat het zwaar woordt. Maar helemaal afhankelijk in een dakloozenopvang, de hond in het asiel- dat was geen optie voor mij. 

Ik zou een boek kunnen schrijfen over de hele verhaal, maar darvoor ben ik niet hier en ook niet om te huilen. 

Ik ben volwassen, gezond, mentaal sterk en intelligent vrouw, ik heb bijna 25 jaren gewerkt, twee kinderen alleen opgevoed (22 & 24j, werkend en in hun leven staand). Ik ben nu twee jaren op straat met de hond (ondertussen 12 j oud), en wie ons ziet gelooft vaak niet, dat we dakloos zijn. Geen harddrugs, geen alkohol. Koortom: ongebroken. 

Maar wel ben ik een zwerfer, ik bedel om de dagelijkse behoeften van ons te betalen, bodschappen, hondenbehoefte zoals voeding, tek/vloienprotectie, inentingen…) tramkaartjes, wasserette… 

En daar zit het probleem wat voor mij nog groter is dan dakloos te zijn: ik ben totaal nutteloos, ik zou graag iets doen voor mijn geld. Maar niets van mijn vaardigheden en van mijn weten is op straat gevraagt of omzetbaar. 

Bovendien is Lottje (mijn hond) een mechelse Herderkruising en op plek met ons spullen heel waakzaam en vind precies op plek interactie met vreemde mensen verdachtig. Ik probeerde Mimespeeler te woorden maar ik kan niet speelen en met mensen grapjes maken en tegelijk zij steunen en in de gaten houen. En mensen denken ze is aggressiv, zo gek omdat ze tien jaar mijn leshond was, ik ben namelijk hondentrainer gewest. Is ze niet op plek is ze naar mensen ignorant en met honden heel sociaal.

Nu word het toch een boek ;-).

Wat wil ik nou precies? Donaties tuurlijk ;-).

Nee, ja toch, maar niet voor niets. Ik heb lang nagedacht hoe ik mijn weten en vaardigheden daar kan inbrengen. 

Ik heb dierenarts assistentie geleerd, achteran verder in hondenvoeding qualificieert en in hondentraining/gedraagstraining vooral positief steun R+, en de grootste punt: mensen trainen, want wij weten: het is altijd aan ons en niet an de hond. 

Echte les geven kan ik alleen beperkt, want Lottje wel soms en goede steun is, maar ook soms de klant en zijn hond de hele concentratie hoefen. Maar ik heb vroeger al online per jitsi of zoom lessen over voeding, training, aankoop/keuze en andere hondenthemen geleid en dat kan ook weer. Niet voor een vaste prijs, maar tegen een donatie. 

Als een hobby brei ik ook, en daar zie ik ook de mogelijkheid tegen donatie sjaaltjes, moetsen, arm- of beenstulpen naar jou wensen te breien. Hier vindt ik het maar belangrijk met verandwoordelijk materiaal te werken zoals schapenwol, katoen of bamboo, niet acryl, dat is alleen plastic en woordt bij iedere was microplastic. 

Ik ben geen verkopster! Ik wil alleen voor mijn geld ook iets doen. Dus ik geef hetzelfde goede les vor vijf Euro dan voor 50 Euro! Alleen bij het breien moeten tuurlijk de kosten voor het materiaal inzitten, of bij een personlijke les waar ik extra tram, trein ofzo moet betaalen. 

Maar misschien ben je ook goed in websites op te bouwen,  of je hebt en podcast of andere socialmedia activiteiten war ik zou kunnen uitleggen wat mijn ervaringen zijn, wat ik kan en zo. Ik denk, ik heb wel iets aan te bieden en ook wat te zeggen. Maar ik ben helemaal geen verkopster en de glansend fake- wereld van sm vindt ik alleen vreemd. Ik ben echt,  en ik ga zeker niet een onwerkelijk perfectie laten zien. 

Of je wilt me hulpen met opladen van mijn powerbanks, mobiltje. Zo heel gewoone dingen die ik zonder woning anders moet oplossen.

Last but not least zou ik tuurlijk ook graag weer een echte dak over ons willen, en we hoefen ook geen luxe of veel ruimte,  ik hulp ook graag als er hulp nodig is die ik kan geven (zoals lekker eten koken, schoonmaken, uitjes begeleiden/rondje door de buurt/park of maar met de trein naar zee… dat soort dingen, die zonder bijzondere qualificatie te maken zijn).

Ik ben niet zo in social media dus ben ik heel blij als deze actie gedeelt wordt. Erg bedankt!

Naast nederlands hoe het te lezen is kan ik ook engels en duits (moedertaal,  als je duitslessen hoeft kan dat ook tegen een donatie!)

Personlijk te ontmoeten ben ik vaak bij die Albert Hijn op Leidseplein in Amsterdam, naast Apple, tegenover Americain Bar/Hotel. Beter voraaf een berichtje voor een afspraak, kan ook ergens anders in Amsterdam maar alleen openbaare plekken!

Bedankt voor het lezen en alle vriendelijken reacties, delen, ideen, goede wensen, donaties,

Susanne met Lottje