Lieve lezer,

Stel je voor: Je bent 39 jaar. Al dertien jaar vecht je tegen een lichaam dat niet meewerkt. Na ontelbare operaties en het verlies van mijn dikke darm, is mijn iliostoma mijn dagelijkse realiteit geworden. De pijn is er altijd, elke minuut van de dag. Maar als moeder van drie kinderen ga je door. Je bijt op je tanden. Je overleeft.

Tot die ene dag: 31 augustus 2025. De dag dat de grond onder onze voeten definitief wegzakte. Mijn man kreeg de diagnose slokdarmkanker.

Van overleven naar de afgrond

Vanaf dat moment veranderde ons huis in een ziekenboeg. Terwijl ik probeer te herstellen van mijn eigen ingrepen, moet ik toezien hoe de man van wie ik hou vecht tegen een vreselijke ziekte. En terwijl we allebei onze kracht nodig hebben om beter te worden, worden we verteerd door een andere angst: De financiële afgrond.

Omdat wij in Nederland wonen maar in België werken, zijn we verstrikt geraakt in een bureaucratisch doolhof. Nederland wijst naar België, België wijst naar Nederland. We worden van het kastje naar de muur gestuurd, terwijl de rekeningen zich opstapelen. Onze buffer, die we met zoveel moeite hadden opgebouwd, is tot de laatste cent op.

Onze grootste angst

We zijn niet bang voor het harde werken, we zijn niet bang voor de strijd. Maar we zijn wél doodsbang dat we door deze mazen in de wet ons huis en de stabiliteit voor onze drie kinderen kwijtraken. We voelen ons door beide landen in de steek gelaten.

Lange tijd hielden we onze kaken op elkaar. Uit schaamte, uit trots. Maar de grens is bereikt. We kunnen het niet meer alleen.

Hoe kun jij helpen?

Wij vragen om een kans om dit uit te zieken zonder de constante angst voor de deurwaarder of het verlies van ons dak boven ons hoofd.

• Je donatie helpt ons de dagelijkse kosten voor de kinderen en de zorg te dekken.

• Je steun geeft ons de mentale rust die nodig is om de behandelingen te doorstaan.

• Je gebaar laat ons voelen dat we er niet alleen voor staan.

Hulp komt in vele vormen: een kleine donatie, het delen van dit verhaal, of een lief berichtje. Wij zijn jullie eeuwig dankbaar voor elke vorm van steun.

Met hoopvolle groet,

Vanderostyne Michel

Lamote Ellen