Mijn zoon heeft steeds geworsteld met het te vroege overlijden van zijn papa, hij kon dit geen plaats geven. Daardoor is hij in een neerwaartse spiraal terecht gekomen, een ziekte. Opname na opname in psychiatrische centra's brachten hem geen enkele stap vooruit, hij bleef maar worstelen met de ziekte. Zodanig dat hij besliste dat het voor hem niet meer hoefde. Hij zwakte verder af en is dan op 14 januari 2026 overleden, een natuurlijk overlijden wel. Leeftijd 38 jaar.

Wij hadden maar 1 zoon en mijn man, zijn papa, is in 2018 ook reeds overleden aan een ziekte.

Dus ik blijf nu eenzaam en verdrietig alleen achter.