Wat een gave dagen hebben we gehad in Disney! Met onze grote kleine superheld

 en met onze andere superheldin in ons hart

Het mooiste meisje van de wereld is er niet meer, ze is rustig ingeslapen met ons bij haar 

Na een week met griep én longontsteking in het ziekenhuis gelegen te hebben, mocht Lynn vorige week maandag naar huis. Maar ze was zo zwak dat de artsen zeiden; “geniet nog van de dagen, want langer geven we haar niet..” Ze had zoveel ingeleverd qua conditie en kracht.

Maar ze mocht naar huis, om te sterven… in de ambulance, want zelf rijden met haar vonden we te spannend. Thuiszorg komt 3 keer per dag, en ze heeft morfine om haar geen pijn te laten lijden.

We dachten ook dat we haar op korte termijn gingen verliezen. Ze was zó zwak, er zat zo weinig in. Ze sliep alleen maar, wilde geen bezoek, zelfs Luke was soms teveel voor haar.

Dus we hebben alles in een aantal dagen gepropt; een afdruk van onze handen laten maken, armbandjes maken met haar vriendinnen, een filmpje van stichting living memory, fotoshoot etc.

vrijdagmiddag kwam er een kantelpuntje, ze begon grapjes te maken.. en… kipvingers te eten?

Wij dachten, dit is een eenmalig iets, ze gaat snel loslaten.

Maar ze deed weer iets wat typisch Lynn is..

ze kreeg nog meer praatjes en honger, zoveel praatjes dat de thuiszorg zei; “Lynn had toch nog een bucketlist? “

Uh ja.. maar ze is nu thuis met zware pijnstillers, dan kan ze toch niet veel doen? De thuiszorg gaf aan, dat ze overal heen gingen waar wij heen gaan, super fijn! En de morfinepomp kon in een rugzak mee!

Toen gingen we speculeren.. wat als? Disney? nee te ver, stel dat ze ineens achteruit gaat, willen we dichtbij huis zijn. Plus we moeten ook haar grenzen bewaken. Lynn gaat daar overheen, maar heeft ze zichzelf mee.

Efteling? Haar happy place? Ja! Naar het hotel, een hysterische suite in de hoogste toren!! Gisterenmiddag vertrokken we, Lynn en Luke natuurlijk ook, ze hadden er zin in!!

En wat een geweldig weer hadden we! Alles kunnen doen wat Lynn wilde, de lichtjes in haar ogen stonden weer aan, zo genieten!

2 dagen park, het was niet druk, lieve mensen die er werken. Lynn en Luke kochten de Pagode bedienen, maar die grote torenkamer.. dat was gaaf!

We bekijken alles per dag, Lynn heeft nu ook meer zin om dingen te bedenken, vaak zijn het dingen die ze lekker thuis kan doen. Ze is zoveel weggeweest, dat ze toch het liefste thuis is.

De berichtjes die we van iedereen krijgen zijn overweldigend, zo mooi om te zien dat Lynn zoveel mensen raakt.

De knutselwerkjes van haar klas en andere kinderen op school, niet normaal! Zo lief!

We houden het bewust rustig qua bezoek thuis, wij hoeven maar van 1 iemand afscheid te nemen, Lynn van zooooveel!

Ze vind het erg moeilijk, maar we laten haar hierin leidend zijn, we willen haar de controle geven in deze situatie over haar zelf, die controle heeft ze al 5,5 jaar niet gehad. Dus elk bezoek overleggen we met haar.

Voor nu gaan we lekker nagenieten van heerlijke zonnige dagen in de Efteling! ✨