Update:

Helaas, gisteren was hij nog benauwder en hebben we besloten dat er geen herstel meer mogelijk was.

In bijzijn van ons gezin is hij in z'n vertrouwde omgeving verlost van alle ongemakken.

Hoe oneerlijk is dit, binnen zo'n korte tijd, dit hadden we niet afgesproken vriend. Rust zacht??

((Na euthanasie werd duidelijk dat hij een longbloeding had. Daarom was hij zo benauwd, hij zou stikken in z'n eigen bloed, dat hebben we kunnen voorkomen.))

Dat de bloeding ergens vandaan moest komen is duidelijk. Ik heb zelf een groot vermoeden dat hij een agressief groeiende kaakbottumor had (maligne melanoom) met uitzaaiingen naar z'n longen

Maar komende week krijgen we uitslag van het biopt, dat zal hopelijk meer duidelijkheid geven. Ook al krijgen we hem er niet mee terug?