Vanwaar Maureen's droom?

Hallo allemaal, Ik ben Maureen Meekel en woon samen met mijn dochter Tjitske in Haarlem. Mijn man Peter en de vader van Tjitske is jong-dementerend en woont helaas in een verpleeghuis. Na een aantal jaren met flinke (mantelzorg)taken is er nog altijd een groot verdriet, maar er is ook een kleine last van onze schouders afgevallen. Nu is het tijd om samen iets leuks te ondernemen: Namelijk naar de wheelchair softball world series in Minesota, Amerika! Helpen jullie ons op weg?!

Vanaf mijn 9e tot aan de geboorte van Tjitske heb ik gesoftbald bij Spaarnwoude. Na een onderbreking van een aantal jaar  speel ik nu rolstoelsoftbal bij Sparks. 

Door een medische misser in 2012 is mijn enkelbreuk na een schaatsongeluk in 2012 nooit goed hersteld. Na twee poliklinische revalidatiebehandelingen (eenmaal in 2015 en eenmaal in 2019) heb ik leren omgaan met de beperkingen die dit voor mijn lichaam oplevert. Ondanks de (nog altijd) wekelijkse fysiotherapie bij Fysiotherapie Praktijk Noorder Spaarne ondervind ik nog dagelijks hinder van de - voor velen onzichtbare – gevolgen: Stabiliteitsproblemen en dagelijks pijn in rug, schouders en enkel. Ik draag dagelijks orthopedische schoenen en ben voor het lopen van langere afstanden aangewezen op mijn wandelstokken (of krukken in grote druktes). Mijn spalk is gelukkig niet meer nodig, maar draag deze nog wel tijdens het sporten. Ik ben namelijk ontzettend bang dat er een bal tegen mijn enkel aan krijg.

Nadat ik jaren lang gedacht had dat softballen er voor mij niet meer in zat, werd ik tijdens de honkbalweek Haarlem gewezen op een demonstratiewedstrijd rolstoelsoftbal waar ik aan mee mocht doen. Het was anders, het was wennen…. Maar ik kon weer softballen! Wat was ik blij!

Helaas is de sport in Nederland erg klein. Vandaar ook de grote wens om naar de world series in Amerika te gaan.