Update – help me naar de eindsprint

Lieve mensen,

Ik wil graag iets belangrijks met jullie delen.

Ik heb bericht gekregen van de hulphondenschool dat mijn traject tot nu toe heel positief verloopt. Achter de schermen zijn ze nu binnen hun netwerk van fokkers aan het zoeken naar een geschikte hond voor mij. Dat betekent dat het snel kan gaan, maar ook dat het nog even kan duren. Het is nog niet te voorspellen.

Wat ik wél weet, is dat het dichterbij komt dan ooit.

Ik voeg als afbeelding een deel van de mail toe die ik hierover kreeg, omdat ik het zelf soms nog steeds nauwelijks kan geloven dat dit echt gebeurt.

De afgelopen tijd is er ook iets anders gebeurd: ik ben, stap voor stap, veel verder gekomen dan de teller op deze pagina laat zien. Door donaties, door het delen van mijn actie, en door alles wat ik heb kunnen verkopen via Vinted en via de instagram pagina van HoopvoorPootjes. Ik kan dat alleen hier op de teller helaas niet aanvullen.

En daar wil ik echt even bij stilstaan.
Zonder jullie had ik hier nu niet gestaan. Echt niet.
Alles wat er al is gegeven, gekocht, gedeeld en aangemoedigd heeft me tot hier gebracht. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

En toch ben ik er nog net niet.

Ik heb nu nog ruim €3000 nodig. Dat is het laatste stuk. De eindsprint.

Daarom vraag ik jullie om me te helpen dit laatste stuk te overbruggen.
Dat kan door:

• te doneren, groot of klein
• deze actie te delen
• iets te kopen via mijn Vinted (marjolijngeraads)
• of iets door mij te laten maken via HoopvoorPootjes op instagram

Alles wat erbij komt, hoe klein ook, brengt de dag dichterbij dat er een hulphond naast mij loopt. En dat betekent meer rust, meer veiligheid en stap voor stap weer meer leven.

Dank jullie wel dat jullie dit samen met mij mogelijk maken.

Liefs,
Marjolijn

Het is nog maar het laatste stuk… en dat laatste stuk loop ik dankzij jullie niet alleen.

Update - december

Lieve allemaal,

Ik wil jullie graag een eerlijke update geven. Inmiddels heb ik de definitieve beslissing ontvangen van de sociale dienst. Mijn bezwaar is helaas ongegrond verklaard. Wat dit extra moeilijk maakt, is dat de onafhankelijke bezwaarschriftencommissie juist wél positief heeft geadviseerd en heeft aangegeven dat er op basis van mijn persoonlijke omstandigheden een maatwerkvoorziening passend zou zijn. De sociale dienst heeft ervoor gekozen om van dat advies af te wijken. Dat is pijnlijk en voor mij moeilijk te begrijpen.

Op dit moment weet ik nog niet wat de vervolgstappen zullen zijn en of die er überhaupt gaan komen. Dit hele traject vraagt psychisch enorm veel van me, en de steun vanuit de GGZ is momenteel beperkt. Daarom moet ik hierin voorzichtig zijn en goed luisteren naar mijn eigen grenzen.

Tegelijk zijn er ook lichtpuntjes. Ik ben in gesprek met een andere hondenschool en dat contact verloopt tot nu toe heel prettig en respectvol. Er is zoveel meer begrip voor mijn klachten en ze lijken me veel meer te zien als persoon. Dit traject wordt begin van het nieuwe jaar verder opgepakt. Daarnaast loopt het contact met de burgemeester door; het eerste gesprek was warm en betrokken en ze was oprecht geïnteresseerd. Ook dat krijgt in het nieuwe jaar een vervolg.

Financieel ben ik er helaas nog lang niet. De kosten voor een PTSS-hulphond blijven hoog en nu ondersteuning vanuit de sociale dienst uitblijft, blijft deze crowdfunding onmisbaar.

Juist in deze tijd van het jaar, waarin warmte, geven en omzien naar elkaar centraal staan, wil ik vragen: wil je mij helpen door deze actie te delen of, als dat voor je mogelijk is, een donatie te doen? Elke bijdrage brengt de komst van een PTSS-hulphond een stap dichterbij. Ook het delen van deze actie is een cadeau van onschatbare waarde.

Dank jullie wel voor het meeleven, de steun en de hoop die jullie mij geven, juist in deze dagen. Dat draag ik mee, ook op momenten dat het zwaar is. 💜🐾

Liefs,
Marjolijn

Tijd voor weer een berichtje

De afgelopen tijd is best zwaar geweest. Het traject met de hondenschool loopt helaas niet zoals ik had gehoopt. We zitten niet helemaal op één lijn qua communicatie, en dat kost me veel energie. Ik probeer heel zorgvuldig te kijken wat voor mij werkt, omdat het opleiden van een PTSS-hulphond zo’n enorme stap is. Eentje die ik alleen durf te zetten als ik echt vertrouwen voel in de samenwerking. Dat zoeken en twijfelen maakt me soms onzeker, maar ik blijf wel doorzetten, stapje voor stapje.

Op mijn Instagram hoopvoorpootjes deel ik af en toe wat ik maak, op momenten dat het me lukt en goed voelt. Ik kan niet elke dag creatief bezig zijn, maar als het wél lukt, helpt het me om mijn hoofd even rust te geven. Het geeft me richting, een doel, iets kleins waar ik wél controle over heb. Ik heb regelmatig wat spulletjes op voorraad die direct verstuurd kunnen worden, en ik maak ook graag iets persoonlijks op bestelling. In jouw stijl, met een naam, een herinnering of gewoon iets moois voor jezelf of iemand anders. Iedere bestelling betekent voor mij meer dan alleen financiële steun. Het voelt echt alsof iemand een stukje met me meeloopt.

Dankzij alle hulp ben ik al ontzettend ver gekomen in het bereiken van mijn doel. Verder dan ik ooit dacht te komen. Maar ik ben er nog niet helemaal, en dat eerlijk toegeven blijft spannend. Toch maakt elke bijdrage, elk berichtje, elke deel-actie en elke bestelling een enorm verschil.

Er zijn ook kleine lichtpuntjes. In december mag ik op gesprek bij de burgemeester van Papendrecht, naar aanleiding van de brief die ik haar heb gestuurd over hoe de sociale dienst mij heeft behandeld. Ze kan me natuurlijk niks beloven en ik verwacht ook geen wonderen, maar het feit dat ze me uitnodigt, naar me wil luisteren en me serieus lijkt te nemen… Dat voelt al zó bijzonder en zó fijn in een periode waarin ik vaak het tegenovergestelde ervaar. Het geeft me een beetje ademruimte en hoop.

Van de sociale dienst zelf heb ik helaas nog niets gehoord over mijn bezwaar, dus daar blijft het voorlopig even stil van die kant.

Ik wil iedereen die me volgt, bestelt, meedenkt of simpelweg meeleeft, bedanken vanuit de grond van mijn hart.
Jullie steun draagt me echt door dit proces heen.

Wil je me helpen?
Dat kan door iets uit mijn voorraad te bestellen, iets persoonlijks te laten maken, of door mijn crowdfunding te delen met iemand die het misschien zou willen steunen. Alles, echt álles helpt en wordt met heel veel dankbaarheid ontvangen.

Veel liefs van mij 💜🐾

Tijd voor een update!
Lieve allemaal, wat ben ik dankbaar voor alle steun en lieve berichten die ik al heb mogen ontvangen. Het helpt me enorm om door te gaan, juist in deze spannende periode.

Het is een drukke tijd geweest. Zoals verwacht is mijn aanvraag bij de WMO afgewezen. Samen met een advocaat heb ik gekeken naar de mogelijkheden, maar omdat dit niet wordt vergoed doen we het bezwaar zelf. De kans is groot dat ook dit wordt afgewezen, maar dan kunnen we later nog in beroep bij de rechtbank. Maar dat is voor latere zorg.

In november staat een nieuwe afspraak gepland met het multidisciplinair team van de hondenschool. Voor nu is het vooral weer wennen aan het ritme: Randy aan het werk, de kinderen terug naar school, en ik zelf weer wat meer in balans. Ook qua behandeling is er nog weinig nieuws. Ik ben onlangs van casemanager gewisseld, op mijn eigen verzoek, en wacht af of er meer passende hulp komt.

Ondertussen probeer ik mijn creatieve energie te gebruiken. Er zijn leuke spulletjes onderweg om boekenleggers te maken, ik heb ideeën voor acryl sleutelhangers én ik kwam prachtige inspiratie tegen voor macramé kerstornamentjes. Kan best al, toch? De kruidnoten liggen tenslotte ook al in de winkels ?.

We zijn er financieel nog niet, maar dankzij jullie hulp ben ik al een heel eind op weg. Wil je me blijven steunen? Elke donatie – groot of klein – brengt me dichter bij mijn hulphond. Ook het delen van mijn actie helpt enorm.

Dank jullie wel dat jullie dit avontuur met mij meelopen ?

Lieve allemaal,

Ik wil jullie graag even bijpraten over hoe het gaat en hoe het ervoor staat met mijn crowdfunding voor een PTSS-hulphond.

De afgelopen tijd is er achter de schermen veel gebeurd. Ik ben druk bezig met het aanvragen van hulp via de WMO, het opstarten van de juiste begeleiding én ik heb het aanmeldproces voor het hulphondtraject bij een hondenschool in gang gezet. Dat was best spannend, maar ook hoopvol. Elke stap die ik zet, brengt me dichter bij een leven met meer rust, veiligheid en zelfstandigheid.

Dankzij jullie steun — in donaties, het delen van mijn actie en alle lieve woorden — voel ik me gesteund en minder alleen. Dat is voor mij van onschatbare waarde. ❤️

Er is nog een flink bedrag nodig, maar ik blijf geloven dat het gaat lukken. Wil je me helpen door mijn actie nog eens te delen met je netwerk? Elke euro, elke stap, maakt verschil.

Heel veel dank, voor alles tot nu toe.
Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte!

Liefs,
Marjolijn