Tijd voor weer een berichtje

De afgelopen tijd is best zwaar geweest. Het traject met de hondenschool loopt helaas niet zoals ik had gehoopt. We zitten niet helemaal op één lijn qua communicatie, en dat kost me veel energie. Ik probeer heel zorgvuldig te kijken wat voor mij werkt, omdat het opleiden van een PTSS-hulphond zo’n enorme stap is. Eentje die ik alleen durf te zetten als ik echt vertrouwen voel in de samenwerking. Dat zoeken en twijfelen maakt me soms onzeker, maar ik blijf wel doorzetten, stapje voor stapje.

Op mijn Instagram hoopvoorpootjes deel ik af en toe wat ik maak, op momenten dat het me lukt en goed voelt. Ik kan niet elke dag creatief bezig zijn, maar als het wél lukt, helpt het me om mijn hoofd even rust te geven. Het geeft me richting, een doel, iets kleins waar ik wél controle over heb. Ik heb regelmatig wat spulletjes op voorraad die direct verstuurd kunnen worden, en ik maak ook graag iets persoonlijks op bestelling. In jouw stijl, met een naam, een herinnering of gewoon iets moois voor jezelf of iemand anders. Iedere bestelling betekent voor mij meer dan alleen financiële steun. Het voelt echt alsof iemand een stukje met me meeloopt.

Dankzij alle hulp ben ik al ontzettend ver gekomen in het bereiken van mijn doel. Verder dan ik ooit dacht te komen. Maar ik ben er nog niet helemaal, en dat eerlijk toegeven blijft spannend. Toch maakt elke bijdrage, elk berichtje, elke deel-actie en elke bestelling een enorm verschil.

Er zijn ook kleine lichtpuntjes. In december mag ik op gesprek bij de burgemeester van Papendrecht, naar aanleiding van de brief die ik haar heb gestuurd over hoe de sociale dienst mij heeft behandeld. Ze kan me natuurlijk niks beloven en ik verwacht ook geen wonderen, maar het feit dat ze me uitnodigt, naar me wil luisteren en me serieus lijkt te nemen… Dat voelt al zó bijzonder en zó fijn in een periode waarin ik vaak het tegenovergestelde ervaar. Het geeft me een beetje ademruimte en hoop.

Van de sociale dienst zelf heb ik helaas nog niets gehoord over mijn bezwaar, dus daar blijft het voorlopig even stil van die kant.

Ik wil iedereen die me volgt, bestelt, meedenkt of simpelweg meeleeft, bedanken vanuit de grond van mijn hart.
Jullie steun draagt me echt door dit proces heen.

Wil je me helpen?
Dat kan door iets uit mijn voorraad te bestellen, iets persoonlijks te laten maken, of door mijn crowdfunding te delen met iemand die het misschien zou willen steunen. Alles, echt álles helpt en wordt met heel veel dankbaarheid ontvangen.

Veel liefs van mij 💜🐾

Tijd voor een update!
Lieve allemaal, wat ben ik dankbaar voor alle steun en lieve berichten die ik al heb mogen ontvangen. Het helpt me enorm om door te gaan, juist in deze spannende periode.

Het is een drukke tijd geweest. Zoals verwacht is mijn aanvraag bij de WMO afgewezen. Samen met een advocaat heb ik gekeken naar de mogelijkheden, maar omdat dit niet wordt vergoed doen we het bezwaar zelf. De kans is groot dat ook dit wordt afgewezen, maar dan kunnen we later nog in beroep bij de rechtbank. Maar dat is voor latere zorg.

In november staat een nieuwe afspraak gepland met het multidisciplinair team van de hondenschool. Voor nu is het vooral weer wennen aan het ritme: Randy aan het werk, de kinderen terug naar school, en ik zelf weer wat meer in balans. Ook qua behandeling is er nog weinig nieuws. Ik ben onlangs van casemanager gewisseld, op mijn eigen verzoek, en wacht af of er meer passende hulp komt.

Ondertussen probeer ik mijn creatieve energie te gebruiken. Er zijn leuke spulletjes onderweg om boekenleggers te maken, ik heb ideeën voor acryl sleutelhangers én ik kwam prachtige inspiratie tegen voor macramé kerstornamentjes. Kan best al, toch? De kruidnoten liggen tenslotte ook al in de winkels ?.

We zijn er financieel nog niet, maar dankzij jullie hulp ben ik al een heel eind op weg. Wil je me blijven steunen? Elke donatie – groot of klein – brengt me dichter bij mijn hulphond. Ook het delen van mijn actie helpt enorm.

Dank jullie wel dat jullie dit avontuur met mij meelopen ?

Lieve allemaal,

Ik wil jullie graag even bijpraten over hoe het gaat en hoe het ervoor staat met mijn crowdfunding voor een PTSS-hulphond.

De afgelopen tijd is er achter de schermen veel gebeurd. Ik ben druk bezig met het aanvragen van hulp via de WMO, het opstarten van de juiste begeleiding én ik heb het aanmeldproces voor het hulphondtraject bij een hondenschool in gang gezet. Dat was best spannend, maar ook hoopvol. Elke stap die ik zet, brengt me dichter bij een leven met meer rust, veiligheid en zelfstandigheid.

Dankzij jullie steun — in donaties, het delen van mijn actie en alle lieve woorden — voel ik me gesteund en minder alleen. Dat is voor mij van onschatbare waarde. ❤️

Er is nog een flink bedrag nodig, maar ik blijf geloven dat het gaat lukken. Wil je me helpen door mijn actie nog eens te delen met je netwerk? Elke euro, elke stap, maakt verschil.

Heel veel dank, voor alles tot nu toe.
Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte!

Liefs,
Marjolijn