Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal · Language
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
Inloggen Start je actie
Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
+31 (0)85 488 4765
Start je actie Inloggen
  • op 26-02-2026
    img 0457

    De definitie van maatwerk …

    Je kunt van mening verschillen, nietwaar? En iedereen mag zijn of haar standpunt innemen en wat mij betreft mag dat ook nog wel zonder aan te geven waarom. Op zich geen moeite mee. Betekent wel dat de ander het daar hard grondig mee oneens mag zijn en dat ook mag benoemen.

    Het sleutelwoord in alle voorbereiding voor het wel of niet indiceren van het NAD, m.n. de screening in Bilthoven, was ‘maatwerk’. Voor mij was dat de belangrijkste reden initiatief te nemen en in te gaan op de uitkomst van de screening voor indicatie voor het NAD. En voor Helga en Floor was het belangrijk dat ik niet alleen ben in de tijd dat ik ga herstellen en uitrusten. Ik heb daarom, om niet verstrikt te raken in discussies de definitie van ‘maatwerk er maar even bij gepakt. Klaar voor? Komt ie:

    ’Maatwerk in de zorg

    betekent dat de ondersteuning niet uitgaat van een standaard aanbod, maar volledig wordt afgestemd op de persoonlijke wensen, behoeften en levensdoelen van een individu. Hierbij beslissen de zorgprofessional en de cliënt samen welke oplossing het beste past bij de specifieke situatie.’

    Duidelijke taal toch. Welnu, gisteren eind van de dag (woensdag) een goed gesprek gehad met de arts. Heel open, gelijkwaardig gesprek. Daarin was uiteindelijk het standpunt van de arts dat het programma zoals dat binnen het NAD aangeboden wordt, het programma is waar ik het mee moet doen. Echt een inhoudelijk argument had hij niet. Het voelde ook een beetje aan als ‘omdat ik het zeg’. Ik heb aangegeven daar toch echt anders naar te kijken en geprobeerd duidelijk te maken dat ik op basis van het ‘sleutelwoord’ maatwerk gecombineerd met mijn doelstellingen in mijn rijdende huisje naar Zwitserland gereden ben. Bovendien heb ik voorgesteld zelf een voorstel te doen voor een programma dat naar mijn idee inhoud geeft aan mijn doelstellingen en behoeften, maar daar is nota bene niet eens naar gevraagd of gekeken. En uiteindelijk hadden ook mijn inhoudelijke argumenten geen effect op het standpunt van de arts.

    Het was van beide kanten een heel rustig, open en eerlijk gesprek. Het grote verschil zat hem echter wel in het kunnen beargumenteren van het standpunt. Ik kon met duidelijk en concreet geformuleerde doelstellingen en de definitie achter de hand argumenten geven voor mijn standpunt. De arts deed er eigenlijk ook gewoon geen moeite voor. ‘Dit is het programma en daar moet je het mee doen’. Meer dan dat was het niet.

    We zijn met respect voor elkaar en elkaars standpunt uit elkaar gegaan en ik heb aangegeven na te denken over wat ik daar mee ga doen. Uiteraard daarna uitgebreid ook met Helga hier over gesproken. Zij kent mij het best van iedereen en kan goed invoelen en verwoorden wat voor mij een verstandige keuze is. Vrijdag (wanneer u dit leest vandaag dus) eind van de middag geef ik aan wat mijn keuze is.

    Het is wel een beetje teleurstellend moet ik eerlijk bekennen. Ik had echt de hoop hier de gelegenheid te krijgen toe te komen aan mijn herstel. Maar ik ga er mee stoppen. Ik heb nu vooral behoefte aan ontspanning, aan uitrusten en indien mogelijk wat ondersteuning van een psycholoog. En ik heb absoluut geen behoefte meer aan een gevecht. Dat heb ik ruim twee jaar gedaan en uiteindelijk medisch gezien de zorg gekregen die zo nadrukkelijk op mijn aandoening van toepassing is. Nu dus geen gevecht meer, maar rust!!!

    Ik heb daarom hetzelfde appartement gehuurd als waar ik de laatste keer was en kan daar vanaf zondag terecht. Daarnaast heb ik contact opgenomen met mijn psycholoog in Veenendaal en haar de vraag gesteld of we (online) de komende twee of drie weken één of twee keer contact kunnen hebben. Zaterdag ga ik met het groepje waarmee ik hier verblijf op stap en neem ik de tijd om afscheid van hen te nemen. Het zijn stuk voor stuk erg vriendelijke mensen, en ik vind het belangrijk het met hen zorgvuldig af te sluiten. En dan zondagochtend rond 09.30 uur richting Kaunertal, ongeveer twee uur rijden.

    Het wordt de komende twee/twee en halve week prachtig weer in de bergen. Ik ga veel wandelen, ontspannen, uitrusten en weinig sporten. Wellicht een paar keer wat oefeningen, maar verder vooral ontspannen. En daar ben ik zo ontzettend aan toe!

    En daar heb ik zin in!

     

    Geert

  • op 23-02-2026
    img 0456

    Maatwerk? en wel erg grote verschillen …

    Laat ik met het laatste, de verschillen beginnen. Nu er in de eerste week, laat ik zeggen een soort van schets gemaakt is van de ‘tijdlijn’ van ‘Geert’ zou je denken dat er iets van een startpunt bepaald kan worden voor een revalidatietraject dat nauw aansluit bij … inderdaad ‘Geert’. Een revalidatietraject dat ik als een soort van jas aan kan trekken en op een manier aansluit bij mijn postuur dat maakt dat de verschillende facetten waar aandacht voor moet zijn, als het gaat om mijn herstel, precies op het juiste niveau aan de orde komen. Toch? Dat is althans hoe ik ernaar kijk, maar het is ook precies wat ik uit de opmerkingen heb opgemaakt vanuit de beide telefoongesprekken die ik met de directeur heb gehad. Daarin was maatwerk het sleutelwoord en dat is ook precies waar ik naar op zoek was. Wat heeft dat grote verschil hier dan mee te maken vraagt u zich wellicht af. Ik leg het uit.

    Ik ben als enige van de groep die zich op maandag 16 februari moest melden in Davos, die met eigen vervoer naar Zwitserland gereden is. Dat zegt al iets over het grote verschil. Ondanks de restklachten na de laatste operatie op 9 januari j.l. kan ik inmiddels al wel behoorlijk wat. En het positieve nieuws voor nu is dat ik vandaag gemerkt heb dat ik veel stabieler ben dan anderhalve week geleden. Terwijl ik vandaag (maandag) een wandeling omhoog maakte merkte ik dat het veel gemakkelijker gaat dan ruim een week geleden. Maar ook echt veel beter. De bergen doen het bij mij erg goed. Dat wist ik al en die bevestiging is er nu wederom. Blij mee. 

    Gisteren (zondag) ben ik met een paar mede revalidanten gaan wandelen en merkte ik hoe groot het verschil werkelijk is. Één van de vier mensen moest al na 300mtr terug lopen en de anderen na 700mtr, waar ik, hoewel rustig aan, bijna 14km ben gaan wandelen. En als dit nog niet genoeg zegt merkte ik vandaag in de fitnessruimte dat het verschil in fysieke mogelijkheden echt enorm is.

    Ok, dat kan, nietwaar. Het is ook niet voor niets dat men hier, met de mede revalidanten uit mijn groepje voorop, roept dat je hier voor jezelf bent en dus ook met jezelf bezig moet zijn. Verstandelijk snap ik dat allemaal, maar je voelt de ogen van andere mede revalidanten (uit andere groepen) en die van de bewegingsagogen en fysiotherapeuten wel in je rug priemen hoor. En het voelde van tevoren al erg ongemakkelijk. Maar ja, ik moest gewoon mijn ding doen toch?

    Is natuurlijk mijn gedachte he. Zegt helemaal niets over het NAD. Sterker nog, vandaag weer met de psycholoog gesproken en aan haar heb ik echt wel wat aan hoor. Zij is goed joh! En wat ook belangrijk is, is dat ik wel een klik met haar heb. We hebben het gehad over vechten, de opgelopen spanning van de afgelopen twee jaar en de daaraan gekoppelde somberheid en verdriet. Hoe kun je dat kanaliseren of het ‘ventiel’ een beetje open draaien zeg maar. Erg waardevol!

    En het fysiek heel dus echt heel goed en merk ik vooral dat mijn luchtweg langer ‘open’ blijft staan. Ook tijdens inspanning. Maar ik denk dat dat toch in eerste instantie te maken heeft met de bergen.

    En toch, of ik hier echt op mijn plek ben? Ik weet het niet hoor. Het programma dat ik gekregen heb is gelijk aan dat van de andere revalidanten. Echt onderscheid, of maatwerk heb ik, buiten de psycholoog en maatschappelijk werkster, niet terug kunnen vinden. En dat vind ik jammer. Deze week het gesprek maar eens met elkaar voeren hieromtrent denk ik. Kijk, ik zou het fijn vinden wanneer we, kijkend naar de vorm en inhoud van mijn programma een beetje met elkaar kunnen gaan samenwerken. Ik ben benieuwd of men hier het maatwerk kan en wil leveren waar ze zo uitgesproken over zijn.

    Aankomende week maar eens met elkaar om tafel gaan zitten en met elkaar nadenken wat de mogelijkheden zijn om daadwerkelijk samen mijn revalidatietraject meer dan de moeite waard te maken.

     

    Geert

  • op 19-02-2026
    img 3500 img 3499

    Wanneer de dingen samen komen …

    Het is eind december 2023 wanneer ik voor de eerste keer op de eerste hulp terecht kom. Ik kan het mij allemaal niet exact meer herinneren, maar al maanden daarvoor ging het met mijn longen (naar later blijkt luchtweg of nee, bloedcel) langzaam bergafwaarts (lijkt mij de enige juiste term om uiting te geven aan wat gebeurt is kijkend naar waar ik nu ben). Nu is het februari 2026, bijna twee en half jaar later. En terwijl ik hier in Davos met de mensen die mij hier begeleiden terug kijk op die periode en wij mijn persoon, met alles wat ik heb meegemaakt in mijn leven, proberen in kaart te brengen vallen dingen op hun plek. Komen er dingen samen.

    In de hele periode vanaf het eerste moment dat het zo vreselijk fout ging in Oostenrijk werd ik volledig terug geworpen op mijzelf. Alles om mij heen vervaagde, alles om mij heen moest wijken voor mijn gezondheid.

    Dat is een normaal principe. Overleven heet dat. Maar de periode was wel heel erg lang en het gevecht was intens en zwaar. In die hele periode heb ik Helga en Floor enorm verwaarloosd. Heb ik mijn collega’s enorm te kort gedaan en was het allemaal erg veel éénrichtingsverkeer. Was het fout? Is het te begrijpen? Nee, natuurlijk is het niet fout en ja natuurlijk is het allemaal te begrijpen. Rationeel snap ik dat ook, maar nu ik, in alle gesprekken die ik hier voer en gevoerd heb geconfronteerd wordt met alles wat gebeurt is en nadenk over hoe ik met betrekking tot mijn ziek zijn gehandeld heb, doen veel van de dingen die ik gedaan heb en vooral de wijze waarop mij ook veel pijn. Kan niet bestaat niet heeft een prijs! Het is wel erg veel ten koste gegaan van de lieve mensen (daar is ie weer!) om mij heen. Ik denk niet dat er iemand is die het mij kwalijk zal nemen, maar er zijn dingen die ik mijzelf, terugkijkend wel kwalijk neem. Dingen die ik wellicht anders had kunnen of moeten doen.

    En de lengte van het gevecht heeft veel spanning met zich meegebracht. Spanningen thuis, spanningen op het werk, spanningen met lieve vrienden die er, net als Helga en Floor, altijd voor mij waren. Ook dat doet mij veel pijn. En er heeft zich, mede daardoor, ook heel veel spanning in mijzelf opgebouwd. Spanning die ik helemaal niet opgemerkt heb. En met name de mate van de opgebouwde spanning is mij volledig onopgemerkt gebleven.

    Kijk, deze laatste fase, de fase waarin herstel, uitrusten en … ontspannen een belangrijke rol gaan spelen maakt dat er iets in mij los komt. En de gesprekken, vaak hele mooie, die ik hier met mijn begeleiders heb geven mij inzicht in wat dat is. Spanning! En die moet er uit. En het uit zich in de vorm van fysiek ongemak (pijn in mijn nek en rug) en verdriet en sombere gedachten en gevoelens. Verdriet, zeker niet alleen over wat ik mijn directe omgeving heb aangedaan. Verdriet ook voor het verlies van bezig zijn met de dingen die mijn leven zo de moeite waard maakten. Het sporten met groepen en individuen. En verdriet ook dat ontstaat door de spanning van het iedere keer weer moeten omgaan met tegenslagen. Het iedere keer weer opstaan nadat ik een tegenslag te verwerken kreeg.

    In het gesprek met de psycholoog vandaag werd dat al snel opgemerkt. Sanne (zo heet ze) is zelf trail runner (iets van een overeenkomst?) en snapt dus heel goed waar ik vandaan kom. Daardoor kon ze ook al heel snel de vingen op de spreekwoordelijke zere plek leggen. De pleister er keihard vanaf trekken. En dus kreeg ik het wederom te kwaad. Pfff … 

    Toch hoort dit er ook bij denk ik. Ook deze pijn moet een plekje krijgen en ik schat zomaar in dat het ‘genezen’ van deze wond voorwaardenscheppend is voor de rest. Voor het uitrusten, herstel en nadenken over een nieuwe balans in werk en privé. Dus de eerste tijd vooral daar maar mee aan de slag lijkt mij.

    Ik heb vanavond lang zitten twijfelen of ik wel zo diep in wilde gaan op wat mij hier in de bergen van Davos zo bezig houdt. Of ik deze kwetsbaarheden wel wilde delen, maar het is een essentieel onderdeel van het beter worden en het hoort bij het proces en mijn verhaal. En dus moest ik dit ook vertellen.

    Vandaag sneeuwde het hier de hele dag. Werd hoog tijd. Was immers alweer een dag geleden dat er ruim een meter sneeuw gevallen is (zie de plaatjes). Ook dit wilde ik u niet onthouden. Morgen nog veel meer sneeuw en … morgen beginnen met bouwen. Bouwen aan mijn nieuwe gezondheid, mijn nieuwe ik en mijn nieuwe toekomst.

     

    Geert

  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 11
  • 12
  • 13
Populair:
Nu populair
Alle resultaten voor →

Niets gevonden voor

Controleer de spelling of blader door alle acties.

Esc sluiten · ↵ alle resultaten

Geverifieerde actiebeheerder

De identiteit van de rekeninghouder en de bankrekening waarop de donaties worden uitbetaald, zijn officieel geverifieerd.

Deze controle gaat over wie het geld ontvangt, niet over het verhaal van de actie.

Steunactie Donatiegarantie

Wordt misbruik vastgesteld en is het geld nog niet uitbetaald aan de organisator? Dan krijg je je donatie terug.

Geldt zolang er nog niet is uitbetaald en binnen de termijn van je betaalmethode. Zie de volledige garantie.

Steunactie Donatiegarantie

Open in nieuw venster
Laden...
Zie onze 763 reviews op ★Trustpilot
Logo Steunactie Over ons In de media Veiligheid & Betrouwbaarheid Blog Algemene voorwaarden Privacybeleid Cookiebeleid

Contact

+31 (0)85 488 4765 Contactformulier Helpcentrum (FAQ) Steunactie Donatiegarantie
Donateurs Belangen Website van het Jaar 2026: juryprijs

Deel ons

Volg ons

Veilig betalen · SSL-beveiligd, verwerkt door Mollie
iDEAL Creditcard PayPal Overboeking Bancontact KBC/CBC-Betaalknop Belfius Pay Button P24 Betaal per Bank
Steunactie is een initiatief van Sponsor Europe B.V. · © 2026 Alle rechten voorbehouden SSL-beveiligd
App version
Commit
004571c073b9d276ad39545f80676acb9d036d78
Server
f078b05d0e0a
Environment
production

Helpcentrum

Direct antwoord op al je vragen

Open in nieuw venster