Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal · Language
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
Inloggen Start je actie
Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
+31 (0)85 488 4765
Start je actie Inloggen
  • op 19-12-2025
    img 3020 img 3013 img 3026 img 3028

    Dat ongrijpbare in de sport …

    Het is januari 2004 (als ik het mij goed herinner). Ik ben samen met mijn teamgenoot Herco Huurnink in Oostenrijk, net als nu. We willen de alternatieve Elfstedentocht rijden. Voor de tweede keer. We zijn goed voorbereid dus hebben er zin in en het is vroeg, erg vroeg wanneer het startschot van de wedstrijd voor B en C rijders valt. Ruim 200km wachten ons en bij de start is het koud en donker.

    Na bijna 100km rijden we beiden op kop en wachten tot iemand het van ons overneemt. Niemand, niemand die het overneemt. We kijken achterom en komen tot onze schrik tot de ontdekking dat we samen met een Fransman op kop rijden, met achter ons een gat van een paar honderd meter voor de anderen volgen. ‘Wat doen we?’, vraag ik Herco. ‘Maar gewoon blijven rijden‘ zegt hij en dus rijden we door. En rijden we door. En rijden we door. En de komende kilometers lijkt het allemaal als vanzelf te gaan. Het kost geen moeite om die 40km/u te blijven schaatsen. Alsof ik geduwd wordt, geduwd door een  onzichtbare kracht waardoor het niet ten koste van mijn eigen energie lijkt te gaan.

    Tegen het middaguur begint het warm te worden, wordt het ijs zachter met als gevolg dat ik 40km voor de finish met mijn rechter schaats in een scheur terecht kom. Voor ik er erg in heb lig ik op het ijs. Herco en de Fransman rijden door, natuurlijk. Herco wordt tweede, ik derde. Ja, ja, die Fransoos wint.

     

    In de sport wordt vaak gesproken over ‘pieken’. Kent u dat? Dit was zo’n voor mij persoonlijk moment van ‘pieken’. Een voor sporters heerlijk gevoel van absoluut niet moe kunnen worden. Door kunnen gaan zo lang als je wilt, zo hard als je wilt. Heerlijk is dat.

     

    Afgelopen dinsdag ben ik hier in het Kaunertal naar een Alm gelopen, ‘Verpeil Alm’. Was de eerste wandeling die ik hier maakte en het was direct best een pittige. Deed er één uur en 45 minuten over. Helemaal niet ontevreden hoor. Gisteren dezelfde wandeling nogmaals gemaakt en nu deed ik er 55 minuten over. De helft van de tijd van dinsdag. En daarna doorgelopen naar de ’Verpeil Hütte’ (Zie foto van de hut).

    En het bijzondere was dat ‘sporters’ gevoel. Dat gevoel van ‘pieken’. Het was er weer. Na heel lange tijd. Het kunnen vasthouden van een tempo waarvan je weet dat het geen kinderachtig tempo is en je ondanks dat niet moe wordt.

    Moraal van het verhaal? Volgens mij is het herstel ingetreden. Dit is geen toeval meer, dit ging te gemakkelijk om gehinderd te zijn door de effecten of naweeën van de operatie van afgelopen vrijdag.

    Toch blijft het als lopen in de duinen hoor. Twee stappen omhoog, ééntje naar beneden. Daarom vandaag rustig aan gedaan. Eenvoudige skietour gemaakt op de Kaunertaler Gletsjer. Belangrijkste doel vandaag was echt hoog in de bergen zijn. En dat is gelukt, ruim 3100 mtr (zie foto’s). Toch altijd een beetje mee oppassen na zo’n operatie, omdat de saturatie (hoeveelheid zuurstof in het bloed) behoorlijk kan zakken wanneer je te snel op grote hoogte bent na zo’n operatie. Is niet gebeurt, maar ik was wel duidelijk meer benauwd dan afgelopen dagen.

    Morgenochtend komen Erik (onze cliniclown) en Marc. Fijn om samen met anderen te zijn. Ik ga niet lopen klagen hoor. Ik ben vooral blij dat ik het plan zoals ik mij dat heb voorgesteld kan uitvoeren. Maar het alleen zijn valt mij met de dag zwaarder. Dus het is heerlijk om weer wat fijne vrienden te zien en te spreken. Zin in!

     

    Geert

  • op 17-12-2025
    img 3005 img 3004

    Radio stilte … ?

    Een paar dagen radiostilte betekent niet dat het per definitie slecht met mij gaat. Maar ik loop niet over van enthousiasme. Mixed feelings zal ik maar zeggen. Gisteren was ik wel wat enthousiaster. Mijn eerste wandeling was meteen best pittig. Ik was het niet direct van plan, maar het ging gewoon goed. Ik kon mijn hartslag ook zonder veel problemen behoorlijk hoog krijgen. Eigenlijk had ik het idee dat ook de linkerkant door de operatie van afgelopen vrijdag al wat beter was, wat minder reageerde.

    Maar … vandaag werd de feestvreugde wat getemperd. Ging gewoon veel minder goed. Nou ja, is niet anders. Hoort erbij denk ik. Beetje lopen als in de duinen. Twee stappen omhoog, één naar beneden. Alleen zijn de duinen hier wat hoger.

    En dan de complicaties he. Yep, weer ééntje. Ik denk dat, door de lengte van het traject, door alle spanningen die het met zich meebrengt, mijn weerstand is afgenomen. En dus een vervelende bacterie erbij. En … antibiotica. Dat overleven we ook wel weer he.

    Vandaag rustig aan gedaan. Naar de stuwdam gelopen. Was best ver, maar niet zwaar. Ruim drie uur, vijfhonderd hoogtemeters of zo, 18km. En rustig aan, omdat ik veel benauwder was dan gister.

    Gister was een ‘verademing’. was heerlijk, vandaag was wat minder, morgen … Geen idee, maar de afwisseling zou mooi zijn. Dus, morgen gaat het weer beter.

    Geen idee wat ik morgen ga doen. Wellicht fietsen of zo. Of naar een hutje wandelen. Of … ‘w’ill see'.

    Op naar morgen dan maar.

     

    Geert

  • op 13-12-2025
    img 0396

    … en dat was twee, …

    Gisteren (vrijdag) om 10.45 uur geopereerd. Weer twee voor de prijs van één. Ze zijn in de aanbieding, zal wel met de kerst of ‘Black Friday’ deals te maken hebben. Geen idee, maar gelukkig heb ik deze weer gehad.

    En nu de naweeën, want het ‘feest‘ is begonnen. Erg benauwd, veel hoesten en pijn. Met name pijn in de keel. De kleine buisjes waren op geloof ik. Dus de grotere XL buisjes maar gebruikt volgens mij. Nou ja, daar zijn pijnstillers voor he. En dat ‘stiller‘ gaat vanzelf met zo’n keel. Lekker rustig, niet.

    Na de operatie nu toch echt eerst een tijdje op de IC doorgebracht (zuurstof en bloedingen monitoren) en pas om 14.45 uur terug naar de afdeling, met zuurstof. Dat was de vorige keer ook anders. Dat had ik toen niet nodig. Uiteindelijk wel aan het einde van de dag naar huis. Dat wilde ik graag.

    Ik herstel snel, veel sneller en kan veel meer direct na zo’n operatie dan de gemiddelde patiënt zei de chirurg. Daarom mocht ik naar huis. En laten we eerlijk wezen, thuis slaap je gewoon beter dan op een kamer met (naast mijzelf) proestende en hoestende patiënten.

    Naar Oostenrijk rijden lukt nu niet. Daar ben ik nu fysiek niet aan toe dus dan doen we dat morgen, zondag eind van de dag. Dan ben ik daar maandagmorgen.

    En wat ik merk is dat de impact groot is. Ja, de impact is groot op mij, maar nog veel groter om mijn directe omgeving. Kijk, de rimpels die het in mijn gezicht gaat geven, beschrijven het verhaal van iemand die ziek is, daar heel direct de gevolgen van merkt en het ‘gewoon’ ondergaat. Het verhaal van de ziekte zelf, het vele onderzoek, de behandeling, het gebruiken van medicijnen (o.a. in de nachtelijke uren), de eenzaamheid, pijn, verwerking, het verdriet, noem het maar. Maar mijn directe omgeving heeft het er maar mee te doen he. En ik ben iemand die niet over zijn problemen heeft leren praten thuis. Ik ben een erg gesloten type die vaak, bagataliserend, relativerend en rationeel praat over wat er in hem omgaat praat. Het erg moeilijk vindt om over zijn gevoel, zijn gevoelens te praten. De meest gevoelige dingen die mij bezig houden hou ik graag voor mijzelf. Beetje (nou, beetje) egocentrisch ook wel en niet altijd eerlijk. Ik kan beter schrijven wat het met mij doet dan vertellen zeg maar. Ik zal vast niet de enige zijn die daarmee worstelt, maar ik wordt er gelukkig in begeleid. En het is vooral lastig voor mijn directe omgeving.

    Het is lief van zovelen van u om, wanneer u mij ziet te vragen hoe het met mij gaat. Ontzettend lief zelfs, maar wellicht vooral goed uw aandacht de komende tijd vooral te richten op de twee voor mij zo belangrijke mensen die zich in mijn meest directe omgeving begeven. Juist hen te vragen hoe het nu met ze gaat, ook niet in de directe vraag m.b.t. mijn persoon, maar gewoon die vraag; ‘hoe gaat het nu eigenlijk met jou’. Of een hand, een korte strijk over de schouder, arm er omheen. Nou ja, u weet wat ik bedoel, nietwaar. En bovendien weet u waarschijnlijk veel beter hoe dat moet dan ik he. Komt bij dat ik er de komende anderhalve week niet ben, dus belangrijk er vooral voor hen te zijn denk ik.

    Ikzelf ben benieuwd wat deze nieuwe strategie (meteen de bergen in) gaat brengen. Gaat vast goed komen. Ik laat het weten.

     

    Geert

  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 18
  • 19
  • 20
Populair:
Nu populair
Alle resultaten voor →

Niets gevonden voor

Controleer de spelling of blader door alle acties.

Esc sluiten · ↵ alle resultaten

Geverifieerde actiebeheerder

De identiteit van de rekeninghouder en de bankrekening waarop de donaties worden uitbetaald, zijn officieel geverifieerd.

Deze controle gaat over wie het geld ontvangt, niet over het verhaal van de actie.

Steunactie Donatiegarantie

Wordt misbruik vastgesteld en is het geld nog niet uitbetaald aan de organisator? Dan krijg je je donatie terug.

Geldt zolang er nog niet is uitbetaald en binnen de termijn van je betaalmethode. Zie de volledige garantie.

Steunactie Donatiegarantie

Open in nieuw venster
Laden...
Zie onze 763 reviews op ★Trustpilot
Logo Steunactie Over ons In de media Veiligheid & Betrouwbaarheid Blog Algemene voorwaarden Privacybeleid Cookiebeleid

Contact

+31 (0)85 488 4765 Contactformulier Helpcentrum (FAQ) Steunactie Donatiegarantie
Donateurs Belangen Website van het Jaar 2026: juryprijs

Deel ons

Volg ons

Veilig betalen · SSL-beveiligd, verwerkt door Mollie
iDEAL Creditcard PayPal Overboeking Bancontact KBC/CBC-Betaalknop Belfius Pay Button P24 Betaal per Bank
Steunactie is een initiatief van Sponsor Europe B.V. · © 2026 Alle rechten voorbehouden SSL-beveiligd
App version
Commit
004571c073b9d276ad39545f80676acb9d036d78
Server
f078b05d0e0a
Environment
production

Helpcentrum

Direct antwoord op al je vragen

Open in nieuw venster