-
op 20-11-2025
En toen was er … lucht …
Pfff, eindelijk zeg. Het is morgen (of wanneer u deze update leest) precies twee weken geleden dat de eerste twee operaties plaats vonden. Tot en met gister ging er eigenlijk geen dag voorbij dat ik niet benauwd was. Het werd weliswaar langzaam iets minder (minder vaak) en ik had de afgelopen dagen de indruk dat ik wat stabieler was. Maar vandaag … Vandaag was anders. Zonder de zwaardere medicijnen had ik toch voldoende lucht om een prachtige wandeling te maken. Ik wilde in eerste instantie een rustige wandeling maken, maar nu ik eindelijk weer wat meer lucht had en de winter echt winter was geworden heb ik het er ook maar een beetje van genomen. Oh oh oh, wat was het mooi vandaag (zie de foto's).
Ik had dit zo graag met Helga en Floor gedeeld. Het eindelijk weer wat meer lucht hebben, de zuurstof die je zo nodig hebt bij bewegen. En dat ging de afgelopen anderhalve week zo waardeloos. Nog afgezien van dat gehoest. Zij weten bovendien als geen ander hoe ik van de winter in de bergen kan genieten. Van het regenen van ‘suiker’ dat we sneeuw noemen en het maagdelijk wit waarin je je geheel eigen spoor maakt wanneer erdoorheen banjert.
Naast mijn dagelijkse activiteit (wandeling) ben ik aan het organiseren en probeer ik een klein beetje te werken. Organiseren? Ja, want nadat ik twaalf december de derde operatie heb gehad wil ik weer heel graag naar de bergen. Om te herstellen en aan te sterken. En de periode tussen twaalf december en kerst is het moeilijk om een onderkomen te vinden. Ik heb niet veel nodig. In principe is een P-plaats, een stopcontact (stroom voor in de bus, verwarming) en een douche voldoende. Een klein appartementje is natuurlijk super, maar met een P-plekje ben ik hartstikke tevreden hoor. Ik red mij best hoor in mijn 'rijdende huisje'. Ik meen dat ik eerder heb laten vallen dat ik erg veel lieven mensen om mij heen heb. Toch? Niet? Jawel! Een oud collega en een collega ondernemer hebben een groot netwerk aan onderkomens of accomodaties in de bergen. Ik heb hen de vraag gesteld of zij mij zouden willen helpen met het vinden van een plekje ergens in de bergen in die periode. En de eerste mogelijkheden bieden zich aan. Gelukkig maar. Dank je wel Marco en Abel!
Eerder vertelde ik u ook al dat het best eenzaam is allemaal. Dat is het ook. En je mist veel van de dingen die thuis in deze periode voor veel anderen de normaalste zaak van de wereld zijn. Onderdeel uitmaken van het gezinsleven en alle, bij het opgroeien van een prachtige dochter behoren dingen. Dingen die ik mis. Zoals de uitreiking propedeuse van Floor en wellicht mis ik haar verjaardag twintig december aanstaande.
Vandaag was een cadeautje. Een werkelijk schitterende dag met sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. En morgenvroeg staan er weer twee echte vrienden voor de deur. Erik en Marc. Stef (ook een echte vriend) is momenteel niet in de gelegenheid. Oh wat was hij graag meegegaan zeg. Houdt net als ik van de bergen en de sneeuw, maar … ‘duty calls'. Tja, bijzonder hoogleraar wordt je niet zomaar en kost veel tijd. Fijn om de komende paar dagen niet alleen te hoeven zijn. Wat afleiding te hebben. Erg blij mee. Tja, alleen is maar alleen he.
Geert
-
op 18-11-2025
Winter …
Ja, het is hier nu echt winter geworden. Ik zei het in mijn vorige update, of blog zoals iemand het noemt. Ik ben een winter mens. Kijk, op koude kun je je kleden. Op de warmte in de zomer is dat veel lastiger, zeker ook in relatie tot de schade die de zon kan aanrichten. Doe mij de winter maar. Hoewel de herfst ook bij mijn favoriete jaargetijden hoort hoor. Dat komt door de enorme schakering van oker kleuren die zich in de herfst meester maakt van m.n. de dennenbomen in de bergen (zie de foto). Zo mooi! En in de winter dat witte laken van een suikerachtige substantie die we sneeuw noemen. Zo mooi!
Zoals het hier kan sneeuwen kennen we dat in Nederland niet meer he. Er nog niet heel veel gevallen hoor. Een centimeter of tien denk ik en voor een deel wordt het vandaag alweer weggebrand door de zon. Maar het blijft mooi (zie de foto).
En het helpt. Wanneer de wereld om je heen zo mooi kleurt (hoewel, wit is geen kleur toch?) voel ik het geluk van het in de bergen mogen zijn in mij opkomen. Winter- en bergmens zeg maar.
Ook gister weer een wandeling gemaakt. Ongeveer vier uur en van de regen (daar begonnen we gister mee) naar de sneeuw. Langzaam maar zeker werd het gister wat kouder en toen ik gister eind van de dag terug kwam was het maagdelijk wit.
Ik was laat terug. Mijn tweeling broer was in de buurt. Hij woont in Zwitserland, maar heeft een deel van de bedrijfsactiviteiten van zijn bedrijf hier in Oostenrijk onder gebracht. Ik kreeg een appje, was enigszins verrast, want ik had niet gedacht dat hij in de buurt zou zijn en ben vanzelfsprekend op zijn uitnodiging ingegaan. Was fijn om hem weer te zien en te spreken. En Lidia, zijn vrouw, niet te vergeten. Niet alles is ‘rozengeur en maneschijn’, niet alles is wat het lijkt, maar deze familieband is sterk en het deed mij goed.
Vannacht slecht geslapen. Alleen he. Maar ik ga niet mopperen hoor. Zometeen de wandelschoenen aan en dan trek ik weer de bossen rondom Königsleiten in om te werken aan mijn herstel. Ja, u mag alles van mij zeggen en vinden, maar discipline heb ik! Ik laat geen dag verstek gaan om te werken aan mijn herstel. En ik heb het idee dat er wat stabiliteit aan het ontstaan is. Ik hoest nog veel, maar gebruik de afgelopen twee dagen de zwaardere medicatie niet meer. En dat scheelt tijd en een hele berg (hou het actueel!) bijwerkingen.
Nou, hup hup jongeman! Schoentjes aan en aan de wandel jij!
Wordt vervolgd.
Geert
-
op 16-11-2025
Twee stappen voor en één achteruit, twee voor …
De operatie heeft er behoorlijk ingehakt. Dat had ik vrijdag eind van de dag niet bedacht. Toen scheurde ik met Erik vol goede moed in een rolstoel door het ziekenhuis.
Maandag kwam, tegelijk met de eerste complicaties de klap in mijn nek. Slechte week hoor. Pfff… Niet alleen fysiek, ook mentaal. Toen ik gister aan de overkant van het appartement waar ik verblijf een klein 'pukkeltje' opliep en af en toe de longen uit mijn lijf hoestte heb ik mijn ‘zus’ maar even gebeld. Is huisarts, kent mij goed en kan dus goed inschatten wat te doen. Kijk, waar zij goed in is is de juiste vragen stellen. En dat helpt. Bang voor een longontsteking. Maar het lijkt nu mee te vallen.
Gister een wandeling van ruim drie uur, vandaag drie en half uur. En het ging echt wel gemakkelijker. Op de top van de ‘Königsleiter Spitze’ gestaan (2400mtr, zie de foto). Geen idee of dat ding zo heet trouwens.
Terwijl ik terug naar beneden loop krijg ik een telefoontje. Piet de Waal, oud collega, inmiddels met pensioen en gister 70 geworden. Van harte Piet, doe er nog 70 bij zou ik zeggen. Kom ik toch weer terug op mijn laatste update. Zoveel lieven mensen om mij heen! We hadden het over kwaliteit van leven. Kwaliteit van leven gerelateerd aan leefstijl, aan vitaliteit, aan bewegen en sporten. Ik moet er toch niet aan denken nooit aan sport gedaan te hebben. Dan had ik nu toch geen enkele kwaliteit van leven gehad! Ook wanneer je ziek bent, ook wanneer het fysiek tegen zit blijven bewegen, blijven sporten is zo ontzettend belangrijk.
Ik heb mij voorgenomen er iets mee te gaan doen. Iets te gaan doen aan het van nature ‘luie’ gedrag van de mens. En dan specifiek mensen die ziek zijn. Waarvan de chirurg zegt dat iemand eigenlijk niet meer trainbaar is. Niet in aanmerking komt of uitgesloten wordt voor een betere kwaliteit van leven. Dat kan toch niet waar zijn. Iedereen is trainbaar. En ik kan het weten. Ik hoor u denken, iemand moet wel willen. Da's natuurlijk waar. Trekken aan ‘dooie paarden’ heeft geen zin. Maar iedereen die ervoor wil gaan om meer kwaliteit van leven na te streven wil ik straks helpen. Ik heb de kennis, ik heb de ervaring, ik weet wat het is om ernstig ziek te zijn en toch te blijven bewegen en ik weet wat benauwdheid bij bewegen betekent. En ik denk dat ik het kan uitleggen. Dat ik de taal van iemand die ziek is begrijp en spreek. Ik weet dat het niet gemakkelijk is. Dat het op momenten idioot frustrerend kan zijn. Maar … het levert zoveel op. Echt.
Morgen valt hier de winter in. Begint met sneeuw en lagere temperaturen. Vanaf halverwege deze week louter temperaturen onder nul. Ik hou van de winter. Ik ben een wintermens. Hou van schaatsen, hou van skiën/tourskiën, langlaufen en hou van wandelen in de sneeuw. Wel benieuwd hoe mijn luchtweg op die koude lucht gaat reageren.
Ik laat van mij horen.
Geert
Niets gevonden voor
Controleer de spelling of blader door alle acties.
Geverifieerde actiebeheerder
De identiteit van de rekeninghouder en de bankrekening waarop de donaties worden uitbetaald, zijn officieel geverifieerd.
Deze controle gaat over wie het geld ontvangt, niet over het verhaal van de actie.
Steunactie Donatiegarantie
Wordt misbruik vastgesteld en is het geld nog niet uitbetaald aan de organisator? Dan krijg je je donatie terug.
Geldt zolang er nog niet is uitbetaald en binnen de termijn van je betaalmethode. Zie de volledige garantie.
