Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal · Language
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
Inloggen Start je actie
Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
+31 (0)85 488 4765
Start je actie Inloggen
  • op 14-11-2025
    img 2583 img 2580

    Zoveel lieve mensen!

    Tijd voor de bergen. De bergen waar ik per definitie vrolijk word, energie krijg en minder het idee heb alleen te zijn. Ik had het er vanochtend met Marc over. Marc is een erg goede vriend, een lieve man die, naast ijzervreter, verdorie nog gevoel heeft ook. Sommige mensen hebben alles he. Hoewel, kijk hij heeft weer niet mijn ’looks’, mijn charme en aanstekelijke humor. Ja, hoor es effe, wanneer u het niet zegt … ! Marc hoorde mij aan (ook ik moet het af en toe van mij af praten zeg maar) en zei ‘goh, wel eenzaam allemaal hoor’. En dat is het. Gisteravond alleen mijn ‘huisje op wielen‘ ingestapt, Helga een kus en een traan gegeven, daarna nog meer tranen, en uiteindelijk maar even gebeld met Gerrit, nog zo’n fijne vriend.  De titel komt vandaag in alle alinea’s terug ben ik bang. Ik kon niet eens hoi zeggen joh. De waterlanders vloeiden in overvloed. Wateroverlast in mijn ‘huisje’!

    Het heeft allemaal zoveel voeten in de aarde gehad, zo ontzettend veel moeite en energie gekost. In het kort:

    Vanuit Ede naar Amsterdam (VUMC) en even later Hilversum (Merum, longrevalidatie). Toen dat onderzoek waar ik in de controle groep terecht kwam (weet u het nog?), dan de crowdfunding waarmee we de controle over de operaties overnamen, toen London (blijft een raar verhaal), dan zijn er nergens katheters te krijgen, kopen of ‘what ever’ (de weg nog niet kwijt?), uiteindelijk via (komt ie weer!) een hele goede vriend katheters gevonden in Amerika, in overleg met het ziekenhuis (schoorvoetend hoor dat overleg) katheters gekocht, directie en management van het ziekenhuis ervan overtuigd dat nu opereren een logisch vervolg is (is toch ook zo!) en uiteindelijk vorige week vrijdag de eerste ingreep.

    En let wel, ik heb de korte versie van wat daadwerkelijk allemaal gebeurt is gegeven. Die andere past niet in de database van het steunplatform.

    Direct na de eerste operatie (afgelopen vrijdag) ging het eigenlijk best goed. Ik heb Erik (die van de cliniclowns) nog in een rolstoel rond getoerd door het ziekenhuis. Zaterdag naar huis, zondag ging ook nog wel, maar maandag kwam de klap. En hoe. Met complicaties (trombose). Tja, dat moest er ook een keertje van komen he, dat ‘bloedpropje’ (met de nadruk op ‘je’). Die ligt nog vers in het geheugen toch? Bloedpropje van 25cm! Kan ik dan ook nooit eens gemiddeld doen? Een onsje minder dan veel!

    Vannacht twee keer het vege lijf te bedde gelegd. Eerst na een urenlange niets zeggende praatsessie met (u raad het al he!) een hele lieve vriendin. Heeft haar twee flessen port gekost!

    Tja, best zeldzaam hoor volgens mij. Zoveel lieve mensen om je heen.

    Uiteindelijk ben ik om 01.40 uur gaan slapen. Ongeveer vier uur. Daarna stuur weer beetgepakt om niet in de file terecht te komen bij München, weer een paar uur gelegen (heerlijk was die tweede zeg!) en toen doorgereden naar het mondaine Königsleiten. Ik mag daar (laatste keer voor nu!) van een hele lieve vriend gebruik maken van zijn appartement (zie foto, is te huren en ik zeg u, zeer de moeite waard!). Beter dan mijn ‘huisje op wielen’, want het wordt bar en boos de komende week. Vanaf maandag breekt de winter officieel los met heel veel sneeuw en de temperatuur daalt hier naar (niet schrikken hoor) min tien tot min vijftien overdag! Ik zal foto’s maken.

    Ik prijs mijzelf gelukkig met zoveel zo ontzettend lieve mensen om mij heen. Heel bijzonder!

    Twee en halve week. Dan ben ik weer terug. Nu uitrusten. Ik ben moe!

     

    Geert

  • op 12-11-2025
    img fmdmttt8 large

    Vallen, opstaan en koprollen!

    Het is donker. De wereld ligt te bedde. Ik loop de trap af. Gaat niet vanzelf. Het is 03.10 uur. Lampje aan en de medicatie klaarmaken. De laatste keer dat ik de zwaardere medicatie gebruikt heb is inmiddels alweer een uur of vier geleden. Schijnbaar tijd voor de volgende dosis, want de boel zit goed dicht. Terwijl ik de medicijnen gebruik hoest ik de longen uit mijn lijf. Nou, hier wordt niet ingebroken vannacht hoor!

    Waardeloos is dat. Je wordt wakker, simpelweg omdat het systeem te weinig zuurstof krijgt en zegt dat het tijd is voor medicijnen. De benauwdheid heeft zijn eigen klok en regels. En ik wil maar niet aan die klok en regels wennen. Blijft frustreren.

    Tegelijkertijd ben ik ontzettend blij met de medicijnen hoor. Dat ze er zijn, dat ik daarmee iets van zelfstandigheid, iets van autonomie heb over mijn eigen bestaan. Iedere keer met gierende (let op het woordspelinkje!) banden naar het ziekenhuis rijden geeft per slot van rekening ook geen rust.

    Gisteren het grootste deel van de dag in het ziekenhuis geweest. Kreeg weer lekkers (infuus). Hmmm … heerlijk. Dat zal die ‘kwajongens’ van bloedcellen leren! Je voelt ze vluchten he. Wegwezeeuh…

    Afgelopen zaterdag mocht ik na de eerste operatie (of beter twee operaties) huiswaarts. Uiteraard eerst het infuus verwijderen. De dames hebben vijf keer geprikt voor het goed zat. En dat bij zulke ‘mooie’ afgetekende vaten als die van mij. Het zat mij al een beetje in de weg. Irriteerde, jeukte een beetje. Niet te hinderlijk, maar beetje vervelend zeg maar. Maandag eind van de dag werd dat wat erger, in de nacht van maandag op dinsdag begon het pijn te doen dus daar moest even naar gekeken worden. Diagnose: bloedvattrombose of tromboflebitis. Een bloedpropje van (niet schrikken) 23,8 cm lang. Ik schrok mij kapot joh! Hoe lang? Heb ik weer he! Moet direct behandeld worden, want een longembolie of iets van dien aard kunnen we er nu niet bij hebben. Krijg daar nu bloedverdunners voor, maar de complicatie is meer dan dat. Het is de vraag nu of met bloedverdunners (moet ze de komende drie maanden gebruiken) de tweede operatie wel volgens planning door kan gaan. Leuke verassing, kon er wel bij. Pestkoppen hoor, die bloedcellen!

    Daarnet de planning besproken met de chirurg. Op drie december de tweede (mocht ook de vijf december zijn, maar ik ben bang dat ik dan de zak in ga) en op 24 december de derde sessie. Kortom, de planning is onveranderd. Tijdelijk even stoppen met de bloedverdunners. Prima optie wat mij betreft. Dan in de eerste week van het nieuwe jaar een periode naar Davos verwacht ik. Voor nu is het zo dat ik morgenavond (donderdag) naar Oostenrijk rijd. Daar weer aansterken en dan woensdag 26 november terug kom en opgeladen op drie december de tweede sessie doen. 

    Ik begin er een soort van zin in te krijgen!

     

    Geert

  • op 10-11-2025
    img 0386

    Een lesje nederigheid; kwetsbaar, troost en … verder!

    Tja, ik had het zelf niet zo in de gaten. Afgelopen zaterdag haalde Erik mij op. Wat een fijn mens is hij toch. Eigenaardig maar bijzonder, humoristisch maar bijzonder, eerlijk (ook als hij het niet met je eens is is ie eerlijk) maar bijzonder en dus een echte vriend. Helga trok het niet meer en vroeg Erik daarom om mij op te halen. En ineens stond ie daar, zag er heel anders uit dan de persoon die ik verwachtte (Helga). Zij, altijd die mooie lach, hij strakke kop, zij leuk jolig koppie met zwart haar (nou, af en toe een verdwaald grijs haartje ertussen dan), hij zo kaal als een biljartbal. Ik zat even bij een andere patiënt. Goh, wat had hij het slecht joh, heel slecht, lag er al drie weken en wist zich even geen raad dus ben ik even bij hem gaan zitten. Praten helpt he. En een beetje zelfspot doet dan wonderen. En toen Erik binnenkwam waren mijn eerste woorden, ’ah, de cliniclowns’. 

    Het haalde de somberheid even van het gezicht van Hans, zo heet hij. Zo ziek zijn, ik heb het ook al vaker gezegd he, is eenzaam. Een eenzaam proces waarin vechten voor kwaliteit van leven prioriteit heeft. Je hebt een lange adem nodig (mooie speling van woorden niet) en wat ingrediënten als discipline. vechtlust, grammetje zelfspot en een vleugje ‘kan niet bestaat niet’. Daar kom je best ver mee. Maar het geeft spanning, heel veel spanning heb ik gemerkt. Zeker als iets zo lang duurt. En ik ben er nog lang niet he!

    En die panning, tja die moet eruit he.

    ‘Erik en ik rijden afgelopen zaterdag begin van de middag de P-plaats achter het pand op terwijl Helga naar buiten loopt. Ik zie en voel de kwetsbaarheid bij haar, ik breek, stap uit en vlieg haar om de hals. Pfff … tja, niet gek toch?‘ En terwijl ik dit schrijf gebeurt het mij weer, echt. Gistermorgen was ik vroeg beneden, ontzettend benauwd dus medicijnen. Een paar uur later komt Helga beneden en … ja hoor, daar ging ik weer.’

    Voor mij totaal onbekend terrein dit. Maar de spanning moet eruit. Ook afgelopen vrijdag was spannend. Als je wordt verteld dat twee of meer dagen Intensive Care nodig zijn om je na de ingreep goed in de gaten te kunnen houden zegt dat tegelijk ook iets over de zwaarte van de ingreep. Ik zag vooral tegen dezelfde mate van benauwdheid op als in het begin. Van een niveau dat je door alleen te hoesten al onderuit gaat.

    En daar komt bij dat ik voor een kleine tienduizend euro aan katheters bij mij heb waarvan ik op het moment dat ik mij vrijdag voor de operatie meld eigenlijk nog steeds niet zeker weet of het wel de juiste zijn. Terwijl de chirurg, Peter, langsloopt hebben we het erover. Zijn het wel de goede? ‘Laat ze maar even zien zegt Peter.‘ Één doos is open, dus haalt hij die eruit. ‘Ja, dit zijn ze!’ Gelukkig maar, anders was alles voor niets geweest.

    Aan het einde van deze week ga ik weer weg. Terug naar de bergen. Het is hard nodig, want ik merk weinig verbetering na de operatie van afgelopen vrijdag. Ik word eigenlijk alleen maar weer meer benauwd. Daarom aanstaande donderdag of vrijdag weer weg, ja alleen. Waarheen weet ik nog niet precies. Ik heb twee opties. Ten eerste, en dat heeft de voorkeur van het thuisfront, naar Davos, het Nederlands Astmacentrum Davos in Zwitserland. Dat moet door de artsen in Amsterdam georganiseerd worden. Als ik mij daar morgen moet melden zorg ik dat ik er ben hoor, maakt mij niet uit. Wanneer dat nu nog niet mogelijk is ga ik naar Oostenrijk waar ik het appartement van een andere zeer waardevolle vriend mag gebruiken. Daar twee weken aansterken, herstellen en optrainen En dan de volgende ingreep.

    Voordeel nu is wel dat ik weet wat mij te wachten staat. Ik hoop van harte dat ik er weer zo doorheen rol als afgelopen vrijdag. Geen garantie natuurlijk, maar aan de voorbereiding en mijn inzet zal het niet liggen.

    Mijn volgende update ergens eind van de week. Wanneer ik weer naar de bergen reis. Ok?

     

    Geert

  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 22
  • 23
  • 24
Populair:
Nu populair
Alle resultaten voor →

Niets gevonden voor

Controleer de spelling of blader door alle acties.

Esc sluiten · ↵ alle resultaten

Geverifieerde actiebeheerder

De identiteit van de rekeninghouder en de bankrekening waarop de donaties worden uitbetaald, zijn officieel geverifieerd.

Deze controle gaat over wie het geld ontvangt, niet over het verhaal van de actie.

Steunactie Donatiegarantie

Wordt misbruik vastgesteld en is het geld nog niet uitbetaald aan de organisator? Dan krijg je je donatie terug.

Geldt zolang er nog niet is uitbetaald en binnen de termijn van je betaalmethode. Zie de volledige garantie.

Steunactie Donatiegarantie

Open in nieuw venster
Laden...
Zie onze 763 reviews op ★Trustpilot
Logo Steunactie Over ons In de media Veiligheid & Betrouwbaarheid Blog Algemene voorwaarden Privacybeleid Cookiebeleid

Contact

+31 (0)85 488 4765 Contactformulier Helpcentrum (FAQ) Steunactie Donatiegarantie
Donateurs Belangen Website van het Jaar 2026: juryprijs

Deel ons

Volg ons

Veilig betalen · SSL-beveiligd, verwerkt door Mollie
iDEAL Creditcard PayPal Overboeking Bancontact KBC/CBC-Betaalknop Belfius Pay Button P24 Betaal per Bank
Steunactie is een initiatief van Sponsor Europe B.V. · © 2026 Alle rechten voorbehouden SSL-beveiligd
App version
Commit
004571c073b9d276ad39545f80676acb9d036d78
Server
f078b05d0e0a
Environment
production

Helpcentrum

Direct antwoord op al je vragen

Open in nieuw venster