-
op 08-11-2025
Kan ik er wat aan doen ik zo’n watje ben?
Zo geboren denk ik!
De operatie ging op rolletjes. Ga niet mopperen, is nu zaterdagochtend en ik mag naar huis. Of ze willen mij hier gewoon kwijt. Was ik u voor he?!
Gisteren nog op lopen scheppen over wat voor ongelooflijk watje ik toch ben, of schuimpje zo u wilt. Het is echt vreselijk hoor, ben er niet trots op, maar kan er zelf ook wel om lachten.
Operatie ging goed. Eerst op verschillende plekken biopten genomen. Op één plekje is een bloeding ontstaan, maar dat kan geen kwaad. Het bloed hoest je vanzelf uit. De chirurg heeft de katheter met sonde ongeveer 60 keer geactiveerd en daarmee de rechter longkwab goed kunnen behandelen, ook in de kleinste luchtwegen. Hij gaf heel nadrukkelijk een extreme reactie van de spiercellen aan. Zodra hij het slijmvlies aanraakte was er reactie van de spiercellen. En de hypertrofie (dikte door het vele reageren) van die cellen is behoorlijk. Dat juist daar het grootste deel van het huidige probleem zit is wel helder!
Gistermiddag en vannacht behoorlijk wat reactie van de behandeling gehad, maar niet verontrustend. De zwaardere medicatie (de vernevelde varianten) twee keer gebruikt vannacht en daardoor toch ook nog even kunnen slapen, uitrusten.
Ik was erg onder de indruk van wat er op de OK gebeurt. Stond een leger aan chirurgen, artsen, anesthesisten, onderzoekers, verpleging, etc. etc. waarbij de anesthesisten (ja ja, meerdere) als eerste aan de beurt waren. Ook zij waren zwaar onder de indruk van de mate waarin ik een watje, nee schuimpje ben. Eerst zuurstof en dan slaapmiddel. Telt u maar tot tien meneer van Dijk. Zo gezegd … ‘Één … ‘. En … weg was ik. Is het niet vreselijk?! En toen ik wakker werd: ‘twee, drie, vier, …’. Oh, euh meneer van Dijk, de operatie is al achter de rug hoor. Stopt u maar met tellen’. Is het niet vreselijk?!
Nou ja, is niet anders. Ik ben weer goed in andere dingen. Neem bijvoorbeeld euh, nou u weet wel, euh … Ach laat ook maar dan.
Zometeen lekker naar huis. Helga komt mij halen. Vanmiddag rustig aan doen. Ik mag een beetje bewegen, sporten, maar moet de luchtweg tegelijkertijd niet te zwaar belasten. Rustig aan doen. Zie je wel, daar ben ik goed in! Toch?
Over drie of vier weken, even afhankelijk van wat geregeld kan worden met betrekking tot revalidatie in Davos de volgende operatie. Wordt aan gewerkt heb ik begrepen.
Geert
-
op 07-11-2025
En dat was ééééén …
Goh, wat was ik gespannen joh, vanochtend zo vlak voor de ingreep. Ik zag er als een berg tegenop. Nu hou ik van de bergen hoor, echter andere dan deze.
Maar … daar waar de verwachting was dat ik twee dagen op de Intensive Care zou verblijven ben ik aan het eind van de middag terug naar de afdeling gebracht. Boven verwachting dus.
De berglucht heeft z’n werk gedaan op een manier dat ik absoluut op m’n sterkst de operatie ingegaan ben. Ik merkte dat gister al tijdens de laatste spinningles die ik gegeven heb. Mijn inspanningsvapaciteit was veel hoger dan begin van de week. Dat was de vorige keren ook zo en is een bekend verschijnsel van b.v. hoogtetraining. Op hoogte wordt door de toename van rode bloedcellen het bloed dikker. Wanneer je daarna weer beneden bent komt er ergens een moment waarin de stroperigheid minder wordt en er nog steeds veel meer rode bloedcellen in het bloed zitten. Vaak na een paar dagen. en dat was gister volgens mij. Perfecte timing, nietwaar? Goed om te weten, want dat trucje gaan we de komende tijd vaker toepassen.
De reden dat het zo goed gaat is ongetwijfeld daarop terug te voeren en, vanzelfsprekend, de mate van mijn fysieke gesteldheid (‘better-in, better-out’).
Blij mee! Hopelijk ‘wandel’ ik er de volgende keer net zo gemakkelijk doorheef. Nu eerst goed herstellen, want ik was echt wel fors benauwder door de ingreep dan de afgelopen dag(en). Dan daarna langzaam weer opbouwen en ervaren wat het effect van de eerste keer is geweest. Dat zal wel beperkt zijn, maar ‘wie het kleine niet eert, …’, nou, u weet wel he!
Morgenochtend eerst een goed gesprek met de dienstdoende afdelings-/longarts en met haar/hem maar eens proberen uit te ‘dokteren’ (in dit geval de juiste uitdrukking denk ik) wat ik wel en niet moet doen en hoe ik mijn inspanningscapaciteit weer op korte termijn en veilig kan opbouwen naar het huidige niveau of beter.
Op naar de tweede!
Geert
-
op 05-11-2025
De prijs van ‘Kan niet bestaat niet’ …
Alles heeft zijn prijs. Ook het gevecht, ongeacht de aard ervan.
Ik heb eerder een update van meer persoonlijke aard met u gedeeld. Ik heb het gevoel dat het nu tijd is dat nog eens te doen. Zo vlak voor aanstaande vrijdag, ‘D-day’. Mag ik dat zo zeggen?
Wellicht herkent u het wel. Een periode, inmiddels bijna twee jaar, waarin je/ik vooral verschillende tegenslagen het spreekwoordelijke hoofd moest bieden. Het heeft, tot nu (op enkele momenten na dan), nooit als vechten gevoeld. Was een soort vanzelfsprekendheid, ‘story of my life’. Ik ga niet klagen hoor, zeker niet na het nu behaalde resultaat. Toch was en voelde het vaak erg eenzaam. Vele van u hebben enorm meegeleefd. En niet te vergeten Helga en Floor. Vergeleken met wat zij samen hebben moeten doormaken is mijn gevecht een ‘walk in the park‘ geweest.
Wat ikzelf vooral erg moeilijk gevonden heb en vind is de eenzaamheid van het proces. Het is zo ontzettend moeilijk, zo niet onmogelijk, om te duiden wat zo’n proces met je doet. Wat er in je omgaat. De frustratie, het constant tegen een ‘muur‘ aanlopen, de hele dag en vaak ook ‘s nachts. De fysieke pijn heb ik vervelend maar nooit heel erg gevonden. De vele keren dat de onderzoeken en behandelingen pijn deden en doen deren mij niet. Het niet kunnen delen, dat vind ik pas moeilijk. En ik ben al niet de meest open persoon. Nooit geweest, nooit geleerd, niet van huis uit meegekregen.
Vandaag (donderdag) twee weken geleden stond ik om 06.00 u op de P-plaats in Ede, medicijnen gebruiken en precies om 07.00 uur met een lach op het gezicht klaar staan. Kijk, ik heb deelgenomen aan behoorlijk extreme sportevenementen. Inspanningen van soms 25, 30 tot wel 55 uur, nee 7 dagen achter elkaar sporten, afzien, vaak met her en der pijntjes die nu eenmaal bij dergelijk lange inspanningen horen. Maar dit was echt anders. Van een totaal andere orde zeg maar. ‘Je liep lekker soepel he?’ Ik hoor het ze nog zeggen (Arjan en Erik) twee weken geleden. Ja, je ademde wel zwaar, maar het zag er soepel uit hoor!’ Ze moesten eens weten, voelen. Man man, wat heb ik afgezien zeg. Pfff .. Absoluut nooit eerder zo gevoeld. De vermoeidheid van de afgelopen maanden zal ongetwijfeld hebben meegespeeld, maar zo zwaar had ik het nog niet meegemaakt.
Moet je dat dan wel doen? Ja, ja en nog eens ja!!! Kijk, het helpt mij om op mijn sterkst deze volgende periode in te gaan (better-in, better-out’). En de effecten, fysiek en fysiologisch zijn, hoewel veel van u zullen denken van wel, echt niet louter slecht. Integendeel zelfs. Maar goh, het was zwaar hoor.
Vandaag (donderdag) nog twee uur sporten met twee groepjes. Het hardlopen neemt Erik van mij over. Dat is mij nu teveel geworden, en niet goed voor mij, ook volgens de chirurg niet. Ik denk aan het eind van de dag even het bos in of zo. Even op mijzelf zijn, wellicht een traan (waarschijnlijk meer dan één), wellicht opluchting. Ik denk het eerste.
En dan … de volgende fase. Operaties gevolgd door twee dagen Intensive-care, tussendoor naar Zwitserland, herstellen en revalideren (ook weer alleen, en ook daar zie ik als een berg tegenop). Dan rij ik voor de beide volgende operaties naar Amsterdam en vervolgens weer terug naar Zwitserland. Benieuwd wat het mij gaat brengen.
Rest mij voor nu u allemaal ontzettend te bedanken voor de steun, materieel (geld) en mentaal. Zonder u was het ons (ja, ons, ook Helga en Floortje) nooit gelukt zover te komen.
Wil ik u tot slot via deze weg heel graag om nog een kleine gunst vragen. Wanneer u in de gelegenheid bent, steek Helga en Floor (twee enorm sterke dames, de twee mensen waar ik zo enorm van hou) de komende tijd dan met enige regelmaat een ‘hart onder de riem’ of sla een arm om ze heen of een knuffel. Even een bakkie doen, even kletsen, er even voor ze zijn. Zij hebben het zo verdient en nodig en waarderen het vast enorm.
Ik laat van mij horen.
Geert
Niets gevonden voor
Controleer de spelling of blader door alle acties.
Geverifieerde actiebeheerder
De identiteit van de rekeninghouder en de bankrekening waarop de donaties worden uitbetaald, zijn officieel geverifieerd.
Deze controle gaat over wie het geld ontvangt, niet over het verhaal van de actie.
Steunactie Donatiegarantie
Wordt misbruik vastgesteld en is het geld nog niet uitbetaald aan de organisator? Dan krijg je je donatie terug.
Geldt zolang er nog niet is uitbetaald en binnen de termijn van je betaalmethode. Zie de volledige garantie.
