Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal · Language
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
Inloggen Start je actie
Logo Steunactie
  • Steunacties
  • Zo werkt het
  • Tarieven
  • FAQ
Taal
NederlandsHuidige taal
EngelsDeze pagina in het Engels
+31 (0)85 488 4765
Start je actie Inloggen
  • op 23-03-2026
    img 3887 img 3886

    Fijne vrienden …en de finish is in zicht!

    Afgelopen donderdag ben ik vanuit Leutasch naar de Ardennen gereden. Reis ging heel voorspoedig, geen probleem. Ik had eerst nog een mooie wandeling gemaakt, als een soort van afscheid van de bergen, en ben daarna gaan rijden. Eerst naar Garmisch Partenkirchen, daar heerlijk in het zonnetje op een terras met prachtig uitzicht op de bergen (zie de foto’s) een kopje koffie gedronken en eind van de middag/begin van de avond naar Belgique.

    En ik had er zin in. Inmiddels drie weken geen bekenden gezien en veel alleen geweest. Niet eenzaam dit keer, wel alleen. En afgelopen vrijdag, begin van de avond kwamen Erik en Marc hier bij mij op de camping aan. Samen de BBQ aangestoken (nou, de briketten dan he) en heerlijk gegeten. En … voor het eerst sinds een week of 7 weer een biertje. Heerlijk en gezellig.

    Erik en Marc (en eerder Stef) hebben deze periode van operaties, herstel in de bergen en uitrusten een stuk aangenamer gemaakt. Wat een verschil kunnen een paar lieve vrienden maken. Dat je uit kunt kijken naar gezelschap, naar goede gesprekken over de moeilijke en leuke dingen in het leven, de dingen die het leven de moeite waard maken en gesprekken die in het teken staan van je hart luchten. Ook belangrijk.

    Wanneer u dit leest nog één nachtje en nog anderhalve dag zeg maar. Woensdag begin van de middag naar huis. YES! Wat heb ik daar zin in zeg. En dan dat laatste zetje nog. Gisteren tijdens het fietsen was het, niet alleen voor mij, maar zeker ook voor Marc en Erik die naast mij fietsten overduidelijk. Ik hoest van diep uit mijn longen nog slijm op en dat wijst erop dat er nog iets van ontstekingsactiviteit zit. En dus, Kan niet … Maak je borst maar nat Els (mevrouw Weersink). Die switch moeten we gaan bespreken en wat mij betreft gewoon doen.

    Nu wandelen, lekker het zonnetje in.

     

    Geert

  • op 19-03-2026
    img 0472

    Eigen haard, …

    Gisteren een soort van generale repetitie en evaluatie. Wat heeft het herstel mij gebracht en zijn er nog hiaten.

    Ik heb de afgelopen week een aantal wandelingen en skitouren gemaakt. Dat zijn de meest goedkope vormen van bewegen hier in Oostenrijk. Laten we eerlijk zijn, voor een skipas betaal je maar zo enkele honderden euro’s. Bij skitouren loop je omhoog. Je maakt dus geen gebruik van een lift en dus betaal je daar ook niet voor. Geen dure skipas dus, hooguit een P-kaartje, maar dat valt wel mee. Naast dat ikzelf erg op de kosten let vind het ook belangrijk dat te doen in verband met het verantwoord omgaan met het beschikbare geld. Ik geloof niet dat iemand het mij zou misgunnen hoor, maar toch.

    En gisteren de generale repetitie zeg maar. Kan ik inmiddels meer, en zo ja, hoeveel meer. Het antwoord … volmondig JA! Naast het feit dat ik afgelopen week alles zonder de zwaardere medicijnen gedaan heb (wat zeer uitzonderlijk is, kijkend naar de afgelopen twee jaar) kan ik, wanneer ik het rustig opbouw een inspanning tussen 85 en 90% van mijn maximale inspanningsniveau goed en lang aan. Gisteren ruim vier uur. En dat is mij nog niet eerder op zo’n hoog niveau gelukt. Het vele uitrusten en herstel van de operaties hebben effect gehad! Absoluut!

    En wat wel aardig is om te melden is het volgende. Ik ben lid van een ‘faceboek groep’ (niet mijn ding, maar vooruit maar) die ‘Bronchiale Thermoplastiek’ heet (dat verklaart een hoop nietwaar). Daar las ik gisteren een veelheid aan reacties, op de vraag of iemand kan vertellen wat verwacht mag worden van Bronchiale Thermoplastiek. En de reacties waren niet erg positief viel mij op. Sterker, ronduit negatief. En ik denk dat dat vooral te maken heeft met het feit dat het niet altijd toegepast wordt op patiënten waar bronchoconstrictie (dat is het samentrekken van die gladde spiervezels aan de buitenzijde van de luchtwegen) het prominente probleem is. En wanneer het wordt uitgevoerd op basis van een aanverwant probleem geeft het vanzelfsprekend niet het gewenste effect. En daar komen de klaagzangen omtrent de zwaarte van de ingrepen nog bij. Tjonge jonge zeg, wat hebben sommige mensen een vervelende neveneffecten van de ingrepen. Ontzettend.

    Bij mij is het prominente probleem (niet de oorzaak, dat zijn die bloedcellen) het samentrekken van die spiercellen door de ontstekingen, en door die volledig uit te schakelen heb ik daar minder last van. Minder, omdat de kleinste luchtwegen met een doorsnede kleiner dan 2mm niet bereikt kunnen worden met de behandeling en dus nog voor reactie kunnen zorgen. Daar zit ook nog wat ontstekingsactiviteit heb ik de afgelopen dagen gemerkt. Dat kan ik voelen en ik merk dat ik vanuit de diepere luchtwegen nog slijm (mucus, sputum) aan het ophoesten ben. Door nog te switchen van medicatie kunnen we daar nog wat winst behalen schat ik in. Maar het effect is er. Ik ben ongeneeslijk ziek, maar met nog een klein laatste zetje in de rug kan ik ermee leven hoor.

    En vandaag? Vandaag een rustige wandeling en eind van de middag/begin van de vanavond rij ik naar de Ardennen. Langzaam wennen aan zeeniveau (geen idee of dat kan overigens). Volgende week woensdag ga ik, na ruim zes weken buitenland naar huis. Geen acht weken, dus ik heb nog een paar dagen om heel langzaam wat werkzaamheden op te gaan pakken. Rustig aan doen, nog verder uitrusten, want het zal duidelijk zijn dat twee jaar slaap tekort niet in zes weken weg te werken is, en … thuis zijn. Thuis bij Helga en Floor. Zoveel zin in!!!

     

    Geert

  • op 16-03-2026
    img 3847 img 3851

    Tevreden?

    Ik vraag mij de afgelopen dagen steeds vaker af of ik tevreden moet zijn met waar ik nu sta. Met wat de Bronchiale Thermoplastiek (BT), de biologicals (medicatie) en herstel in de bergen mij gebracht hebben. En het antwoord is …

    Het antwoord? Daar kom ik zo op. Ik probeer iedere dag wat te doen. Ik ben iedere dag buiten en wandel een eind (gister ruim 11km, zie de foto’s) of ik maak een skitour. Ook vandaag ga ik naar buiten en maak ik dezelfde skitour als een paar dagen geleden. Gewoon, omdat het een mooie tour is en fijn om te doen. En omdat het belangrijk is actief te blijven. Niet op je gat gaan zitten, ook niet als het even wat minder gaat. En na gisteren (ruim drie en half uur) vandaag een iets rustiger activiteit van, ik verwacht een uur en een kwartiertje, kopje koffie en dan naar beneden skiën.

    In mijn vorige blog had ik het over regie en autonomie. Dat is waar de vraag of ik tevreden ben vandaan komt, want ik ben bang dat ik een hele lastige casus ben. Een casus die de artsen voor vragen stelt (naast dat ik ze veelvuldig zelf stel uiteraard).

    In Davos ben ik in aanraking gekomen met ‘soortgenoten’. ‘Soortgenoten‘ wat de aandoening betreft. Ik was daar echter de enige die BT heeft ondergaan en ik was daar de enige die die wekelijks 16 uur of zo aan sport doe. Tijdens het fitnessen daar kreeg vaak de opmerking of ik het apparaat waarop ik aan het trainen was ‘heel wilde laten’. Dan konden andere revalidanten er ook nog gebruik van maken. Of; ‘Waar haal je de energie en lucht vandaan?‘ Nog zo’n opmerking die met enige regelmaat de revue passeerde.

    Het verschil zit hem niet in de aandoening, de medicatie of de ingrepen die gedaan zijn. Dat is bij iedereen ongeveer hetzelfde. Dezelfde patronen zeg maar. Het verschil zit in de mate waarin ik, ten opzichte van de collega revalidanten, actief ben, aan sport doe.

    En ik ben een nieuwsgierig aagje he, dus dan wil ik weten waarin het verschil dan terugkomt? Wat maakt het dan zo ingewikkeld of ongrijpbaar. Welnu, ik denk dat dat te maken heeft met wat er gebeurt wanneer je actief bent, aan sport doet ten opzichte van niet actief zijn. Om dat te begrijpen moet je verstand en ervaring hebben van wat er bij sporten gebeurt. En de vraag is of mijn arts daar voldoende kennis en ervaring in heeft. En ik verwacht dat dat niet het geval is. Mijn arts is een hele aardige en kundige arts, een absolute specialiste op het gebied van deze aandoening, maar de combi van deze specifieke aandoening met kennis en ervaring in veel sporten bezit ze niet.

    En het specifieke in het probleem van mijn casus begint bij het toenemen van de luchtstroom. De toenemende behoefte aan lucht, aan zuurstof en het afvoeren/uitademen van CO2. Die toegenomen luchtstroom is de start van mijn probleem. Ook nu wanneer ik ga sporten, want dat zorgt ervoor dat het slijmvlies of epitheel (officiële benaming van het slijmvlies) geïrriteerd raakt. En het gevolg van een geïrriteerd epitheel of slijmvlies is dat het dikker wordt en de productie van mucus (de medische term voor het slijm) toeneemt met als gevolg een kleinere doorsnede van de luchtweg. En dat het epitheel reageert heeft een oorzaak. Dat betekent (waarschijnlijk) dat er hogerop in het ontstekingsproces (medische term cascade) nog steeds iets actief is. Iets dat door de verschillende medicijnen niet de nek omgedraaid wordt.

    Maar er is meer inzicht nodig om het probleem goed te begrijpen. De onderzoeken die gedaan worden (stikstofmonoxide of FeNo metingen, longfunctie of FEV1) vinden allemaal in rust plaats. Het is ook niet te doen om een longanalist mee te laten rennen terwijl ik, met een pijpje in de mond en een knijper op de neus het longfunctieonderzoek rennend doe. Nog afgezien van de lengte van het verlengsnoer voor de apparatuur waarmee de longanalist dan achter mij aan rent en het daarmee volledig onveilig maken van de gangen van het ziekenhuis. Het verschil in de resultaten van deze, op zich uitstekende onderzoeken ten opzichte van mijn ‘soortgenoten’, zit hem erin dat dat lijf van mij door de jaren heen uitzonderlijk goed in compenseren is geworden. Vandaar ook dat de resultaten van de vele onderzoeken op de Spoed Eisende Hulp (SEH) in Ede iedere keer redelijkerwijs op orde waren en ik weer naar huis werd gestuurd met een volledig in elkaar geklapt ventilatoir systeem. Tot het moment dat ik onderzoek had meegebracht dat ik zelf had uitgevoerd, maar de lieve mensen in het ziekenhuis niet doen. Niet kunnen doen, omdat dat onderzoek veel tijd en geld kost en de gestandaardiseerde onderzoeken die men normaal uitvoert bij 99,9% van de patiënten een uitstekend beeld van een eventuele aandoening aan de luchtweg of longen laten zien.

    Dus: Tevreden? Nee, eigenlijk niet! En terugkomend op het nemen van regie waar ik het een paar dagen geleden over had, heeft dat vooral betrekking op het feit dat ik wil dat de arts meer naar mij gaat luisteren in plaats van zich louter te baseren op de resultaten van de standaardonderzoeken. Luisteren naar mijn ervaring, goed kijken naar mijn achtergrond samen proberen te herkennen waar de verschillen ten opzichte van de ‘gangbare‘ patiënt zitten, en vervolgens de behandeling daarop gaan aanpassen. Pas dan kunnen we volgens mij dat laatste stukje van herstel gaan realiseren.

    Maar vandaag eerst een skitour. Aankomende donderdag rij ik naar de Ardennen en vrijdag komen er een paar lieve vrienden. Dan wellicht volgende week woensdag of zo eindelijk weer naar huis. Na zes weken van huis te zijn geweest. Begin april (ik ben dan weer in het ziekenhuis in A’dam) hoop ik dan weer een afspraak met mijn arts te kunnen hebben. En daar zal ik dan, door meer eigen regie te nemen, het terug nemen van autonomie over mijn aandoening, proberen de samenwerking met haar aan te gaan. Want, we moeten het samen doen. En als het niet samen kan … dan wisselen van arts.

     

    Geert

  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 8
  • 9
  • 10
Populair:
Nu populair
Alle resultaten voor →

Niets gevonden voor

Controleer de spelling of blader door alle acties.

Esc sluiten · ↵ alle resultaten

Geverifieerde actiebeheerder

De identiteit van de rekeninghouder en de bankrekening waarop de donaties worden uitbetaald, zijn officieel geverifieerd.

Deze controle gaat over wie het geld ontvangt, niet over het verhaal van de actie.

Steunactie Donatiegarantie

Wordt misbruik vastgesteld en is het geld nog niet uitbetaald aan de organisator? Dan krijg je je donatie terug.

Geldt zolang er nog niet is uitbetaald en binnen de termijn van je betaalmethode. Zie de volledige garantie.

Steunactie Donatiegarantie

Open in nieuw venster
Laden...
Zie onze 763 reviews op ★Trustpilot
Logo Steunactie Over ons In de media Veiligheid & Betrouwbaarheid Blog Algemene voorwaarden Privacybeleid Cookiebeleid

Contact

+31 (0)85 488 4765 Contactformulier Helpcentrum (FAQ) Steunactie Donatiegarantie
Donateurs Belangen Website van het Jaar 2026: juryprijs

Deel ons

Volg ons

Veilig betalen · SSL-beveiligd, verwerkt door Mollie
iDEAL Creditcard PayPal Overboeking Bancontact KBC/CBC-Betaalknop Belfius Pay Button P24 Betaal per Bank
Steunactie is een initiatief van Sponsor Europe B.V. · © 2026 Alle rechten voorbehouden SSL-beveiligd
App version
Commit
004571c073b9d276ad39545f80676acb9d036d78
Server
f078b05d0e0a
Environment
production

Helpcentrum

Direct antwoord op al je vragen

Open in nieuw venster