Een nieuw leven voor Kees en zijn jonge gezin na de amputatie van zijn lede

Beste allemaal, 

Het PayPal-adres voor degenen die ideeën via PayPal willen 

[email protected]

Eind februari 2023 kreeg Kees griep. Helaas verslechterde zijn toestand, ondanks diverse behandelingen voorgeschreven door zijn huisarts.

Op 11 maart 2023 kreeg Kees ook ernstige ademhalingsproblemen en we belden de hulpdiensten. Hij werd per ambulance vervoerd. Tijdens de rit naar het ziekenhuis raakte hij in een septische shock. Bij aankomst op de spoedeisende hulp bleek hij ook te lijden aan multi-orgaanfalen. Al snel werd duidelijk dat er onvoldoende zuurstof en vocht was en moest hij worden overgebracht naar de intensive care in Almere. Daar verslechterde Kees' toestand verder en moest hij aan de beademing worden gelegd en in een kunstmatige coma worden gebracht. Zijn toestand bleef verslechteren en er moesten aanvullende maatregelen worden genomen om hem in leven te houden.

Zelfs dit was niet genoeg om Kees te redden. Zes uur later werd hij overgebracht naar de intensive care van het AMC in Amsterdam. Daar werd hij aan de beademing gelegd. Gelukkig was zijn hart nog zo sterk dat alleen zijn longen nodig waren. Door ernstige zuurstofgebrek in het bloed was zijn bloedsomloop onvoldoende geworden en begonnen zijn ledematen af ​​te sterven. Na talloze tegenslagen verbeterde zijn toestand enigszins en werd de beademing na tweeënhalve week stopgezet. Hij werd onmiddellijk overgebracht naar de intensive care van het brandwondencentrum in Beverwijk. Daar kreeg hij gespecialiseerde zorg voor zijn wonden en ledematen.

Helaas deed zich een andere ernstige complicatie voor. Hij kreeg een korte hartstilstand tijdens een operatie. Gelukkig had dit geen blijvende gevolgen.

Er volgden vele operaties. Kees bleef ziek en had koorts. Hij onderging een reeks amputaties. Uiteindelijk moesten beide handen en voeten geamputeerd worden. Kees was uiteindelijk buiten levensgevaar en herstelde geleidelijk. Na tweeënhalve maand kon hij het ziekenhuis verlaten en werd hij overgebracht naar Revalidatiecentrum Hoogstraat in Utrecht. Daar werkt hij hard aan zijn revalidatie, zodat hij naar huis kan terugkeren. Ondanks alles blijft Kees zeer positief in het leven staan ​​en we zijn allemaal ongelooflijk dankbaar dat hij het heeft overleefd.

Kees mag nu in het weekend naar huis. Hij wordt vervoerd in een aangepaste taxi. Dankzij een bed in de woonkamer kan hij weer bij ons zijn. En de kinderen zijn dolblij als hun vader er weer is. Dit alles is te doen voor een weekend, maar helaas is ons huis te klein voor alle aanpassingen die hij nodig heeft voor zijn toekomstige zelfstandigheid. Tot de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) ingaat, is de kans groot dat we moeten verhuizen.

Helaas kon zijn contract niet verlengd worden omdat hij nu niet meer kan werken en zijn inkomen is weggevallen. Met alles wat ons te wachten staat, zitten we financieel op een dieptepunt.

Als Kees fulltime thuiskomt, willen we volop genieten van ons mooie gezin. We hebben drie fantastische kinderen: Collin, onze oudste, is zeven; Riella, onze dochter, is vijf; en Eliël, onze jongste, is drie. We hebben gezien hoe snel alles kan veranderen. We zouden graag iets leuks kunnen doen als gezin, er even tussenuit kunnen. Onze grootste wens is om een ​​rolstoeltoegankelijk voertuig te kopen, zodat de kinderen ook kunnen reizen.

Daarom nemen we dit initiatief. We hebben uw hulp nodig! Helaas is het voor ons nu onmogelijk om dit project uit te voeren. We rekenen op uw steun, ongeacht het bedrag. Elke bijdrage, hoe klein ook, is welkom. We hopen dat we op u kunnen rekenen. Alvast bedankt!

Groeten:

Kees en Jennifer Verwijs en de kinderen. Voor iedereen die via PayPal kan helpen, hier is hun PayPal-adres; u kunt rechtstreeks via PayPal een storting doen.

[email protected]