Lieve allemaal,

Dit is zonder twijfel het moeilijkste bericht dat ik ooit heb moeten schrijven.

Mijn zoontje ligt inmiddels al enkele weken in het ziekenhuis. Elke dag leef ik tussen hoop en angst, tussen krachtig moeten zijn en me totaal machteloos voelen. Mijn wereld draait op dit moment volledig om hem: aan zijn bed zitten, hem troosten, hem laten voelen dat hij niet alleen is.

Maar naast hem heb ik nóg een zoontje. Twee jonge jongens, die allebei hun ouder nodig hebben. Terwijl ik zoveel mogelijk bij mijn zieke zoontje probeer te zijn, moet ik er ook voor zorgen dat mijn andere zoontje zich veilig, gezien en geliefd blijft voelen. Dat balanceren tussen ziekenhuis, thuis, emoties en verantwoordelijkheden is ontzettend zwaar.

Naast alle zorgen en emoties lopen de kosten steeds verder op. Denk aan:

• medische en zorgkosten die niet volledig worden vergoed
• reiskosten van en naar het ziekenhuis
• extra verblijfskosten, eten en praktische uitgaven
• gemiste inkomsten omdat werken (deels) niet mogelijk is
• onvoorziene kosten die bij een langdurige ziekenhuisopname komen kijken

Ik heb alles gedaan wat ik kan om het zelf te dragen, maar ik moet eerlijk zijn: het wordt te veel. De financiële druk komt bovenop een situatie die emotioneel al bijna niet te dragen is.

Daarom vraag ik, met een klein hart maar met alle moed die ik nog heb, om hulp.

Elke bijdrage – hoe klein ook – helpt mij om:

• er te kunnen blijven zijn voor mijn zieke zoontje
• mijn andere zoontje de aandacht en zorg te geven die hij nodig heeft
• iets minder wakker te liggen van zorgen over geld

Als doneren niet mogelijk is, helpt het enorm als je deze actie deelt. Ook lieve woorden, steun of een berichtje betekenen meer dan ik kan uitleggen.

Dank je wel voor het lezen, voor het meeleven en voor elke vorm van steun. Het geeft me kracht in een periode waarin die soms ver te zoeken is.

Liefs,