Het leven na kanker in de maatschappij.

ik ben Cindy een 48 jarige levensgenieter.

Samen met mijn trouwe viervoeter geniet ik alle dagen van  

de pracht van de natuur in ons lievelingspark

het rievenhof. Ik houd van schilderen en boetseren en  

mijn eigen liedjes schrijven en zingen.

In 2022 ben ik getrouwd met de liefde van mijn leven.

Alles ging zoals het hoorde , een mooie woonst gekocht en

nieuwe auto gekocht. Allebei een mooie job en samen gelukkig

door het leven gaan. Een paar maanden na dat we getrouwd waren

stond mijn wereld helemaal op zen kop.... ik kreeg te horen

dat ik een agressieve vorm van borstkanker had... Dit was in maart  

2023. Ik ben meteen gestart met zware chemobehandelingen , imuumtherapie

en daarna de iets lichtere chemobehandelingen. Mijn mooie blonde haren

verdwenen snel. Ik heb veel operaties gehad , veel ziekenhuisopnames,  

borstamputatie, ik leef met 2 protheses waar ik nog steeds wel niet aan

kan wennen. Ik heb tijdens de behandelingen neuropatie overgehouden

aan de voeten en vingers. Mijn bijnieren werken niet meer door de  

imuumtherapie waar ik alle dagen medicatie voor moet innemen. Ik ben daardoor heel moe omdat mijn lichaam geen cortisone meer aanmaakt.

Ik ben tijdens de behandeling natuurlijk op invaliditeit gezet.

Ik heb voor mezelf besloten om terug te gaan werken in het bedrijf waar

ik inmiddels 27 jaar in dienst ben. Ik ben gestart in september 2024.

Ik werkte progressief dus halve dagen. Het was zwaar maar ik kon

het zeker aan en het deed me deugd terug te mogen werken. Na een half jaar

werken heeft mijn werkgever beslist dat ik nog niet voldeed aan de prestaties

die ik leverde en besloot dat er niet anders op zat om mij terug op invalideit  

te zetten. Heb ik meteen gedaan. In maart 2025 starte mijn invalideit weer op.

Op 8 juli 2025 moest ik naar de adviserende arts van mijn ziekenfonds.

De dokter heeft er 5 minuten over gedaan en niet naar mijn verhaal geluisterd en

mij niet onderzocht en heeft mijn invaliditeit stop gezet. Ik ben daar niet mee

akkoord gegaan omdat ik op mijn werk nog niet kan starten. Ik ben meteen naar de

vakbond gestapt en ik zou een uitkering krijgen wegens medische overmacht.

Ik moest tal van papieren leveren , verslagen van de oncoloog, de dokter, het werk...

Elke keer was er weer eens niet in orde... Uitendelijk na veel bellen vertelde ze me

dat het dossier volledig was. Ik wachte op een uitbetaling...niets ontvangen..terug

gebeld en daar vertelde ze me dat het dossier eerst goedgekeurd moet worden door de

R.V.A. deze dateerd van 12 augustus. Ik heb nog steeds geen enkel inkomen ontvangen.

Ik heb dagelijks contact gehad met de vakbond en R.V.A en gevraagd hoe het zit met de

betaling dat ik sinds 8 juli geen enkele euro ontvangen heb. Dit kan nog even

duren heel die dossier goedgekeurd word....Ik wil werken maar mijn baas heeft geen

aangepast werk voor mij vertelde hij. Ik zit al bijna 2 maanden zonder enig inkomen,

de facturen kunnen we niet betalen van 1 inkomen... We hebben dan ook uitstel moeten

vragen voor enkele betalingen. Ik voel mij na 27 jaar gewerkt te hebben een beetje  

verloren in de maatschappij.. Ik heb gevochten en gestreden om nog een mooi gelukkig leven te hebben , nu is het weer even een heel zware periode voor mij.  Ik hoop dat jullie me een beetje kunnen vooruit helpen

zodat ik toch zonder enige stress verder kan werken aan mijn herstel van borstkanker.

Veel liefs van Cindy.