Goedendag,

Mijn naam is Marcin. Ik ben 36 jaar oud en mijn hart werkt nog maar voor 15%. Elke ademhaling kost mij kracht. Elke dag is een strijd om te blijven leven.

Ik heb 18 jaar in Nederland gewoond en gewerkt. Dat waren jaren van hard werken, maar ook van groot persoonlijk verlies. Mijn dochter overleed aan een ernstige genetische afwijking die pas in de laatste fase van de zwangerschap werd ontdekt. Mijn zoon stierf één week na zijn geboorte. Dat verdriet draag ik nog iedere dag met mij mee.

Vanaf augustus 2025 begon mijn gezondheid snel te verslechteren. Ik kreeg ernstige kortademigheid, extreme vermoeidheid en voelde mij voortdurend uitgeput. Meerdere keren heb ik medische hulp gezocht, maar mijn klachten werden afgedaan als uitdroging of een onschuldige infectie.

Op 9 februari 2026 werd ik met spoed opgenomen in het ziekenhuis met acuut hartfalen. Daar werd vastgesteld dat mijn linkerhartkamer nog maar een ejectiefractie van 15% heeft, terwijl de normale waarde tussen de 55 en 70% ligt. Dat betekent dat mijn hart nog maar een klein deel van het bloed effectief rondpompt. Het gaat om een zeer ernstige vorm van hartfalen (HFrEF, NYHA klasse IV) met direct levensgevaar.

Daarnaast werd bij mij acuut nierfalen vastgesteld en een niet-gestabiliseerde ventriculaire tachycardie, wat een groot risico op plotselinge hartstilstand met zich meebrengt. Op 26 februari 2026 kreeg ik een subcutane cardioverter-defibrillator (S-ICD) geïmplanteerd ter bescherming tegen een plotselinge hartdood. Op 27 februari mocht ik het ziekenhuis verlaten, maar dit was slechts het begin van een lang en zwaar behandeltraject.

De komende maanden krijg ik intensieve medicamenteuze behandeling. In oktober 2026 staat naar verwachting de implantatie van een hartondersteunende pomp gepland. Daarnaast sta ik op de wachtlijst voor een harttransplantatie. De wachttijd kan echter jaren duren.

Mijn dagelijkse realiteit is zwaar. Ik ben kortademig, zelfs in rust. Ik ervaar chronische vermoeidheid, duizeligheid, hartkloppingen, een onregelmatige hartslag, zwellingen in mijn benen en buik en soms flauwtes. Ik kan geen tien meter lopen zonder buiten adem te raken. Elke inspanning is een enorme belasting voor mijn hart.

Momenteel heb ik geen inkomen. Ik ben volledig arbeidsongeschikt en heb een aanvraag ingediend voor erkenning van ernstige handicap en een uitkering. De procedure is ingewikkeld, omdat ik jarenlang in Nederland heb gewerkt en nu permanent in Polen woon. Er loopt een aanvraag voor overdracht van uitkeringen, maar totdat deze procedures zijn afgerond, ontvang ik niets.

Ik woon ongeveer 30 kilometer van Opole en moet regelmatig naar Opole en Zabrze reizen voor specialistische onderzoeken en controles. Dit brengt extra kosten met zich mee.

Ik vraag steun voor mijn basislevensbehoeften, zoals huur, vaste lasten en voeding. Daarnaast heb ik hulp nodig voor medicijnen, vervoer naar artsen en juridische bijstand, omdat mijn gezondheidsklachten maandenlang zijn gebagatelliseerd.

Ik heb twee kinderen van 6 en 11 jaar in Nederland. Ik wil leven. Ik wil vechten voor mijn gezondheid – voor mezelf en voor hen.

Elke, zelfs de kleinste donatie, geeft mij een kans op behandeling, stabilisatie van mijn gezondheid en hoop voor de toekomst.

Ik dank U uit de grond van mijn hart voor elke vorm van steun.

De organisator van deze inzamelingsactie zamelt ook geld in via het Poolse portaal pomagam.pl.