Steun Fabio die na sepsis beide onderbenen verloor
Steun Fabio
Hoi iedereen, ik zet deze steunactie op voor mijn man maar ook ons gezin te helpen. Fabio is in januari 2025 plots ziek geworden met een dubbele longontsteking daarbij de pneumokokken bacterie en ook nog eens getroffen door een sepsis (door een te zwak imuunsysteem kan de bacterie sepsis je lichaam aanvallen en orgaanfalen veroorzaken).
10 dagen na opnamen werd me meegedeeld dat ze zijn benen moesten amputeren want die waren al aan het ontbinden. Dit is een verschrikkelijk moment om dan u akkoord te geven aan de artsen want Fabio lag van dag 1 al in kunstmatige coma. Organen waren afwisselend aan het verzwakken. Was de medicatie goed voor het ene, dan was het weer slecht voor het andere. Zo hebben we dagen en weken gewacht.
29 dagen intensieve in kunstmatige coma en toen hij wakker gemaakt werd, werd hem ook nog eens meegedeeld “sorry meneer maar je benen waren niet te redden,vandaar je amputatie”. Fabio was is alle staten, de machines gingen aan alle kanten lichtjes flikkeren. Ik heb uren, dagen en weken aan zijn zijde gestaan en hem er proberen toch iets of wat door te trekken. Van intensieve naar de longafdelingen voor maanden dan naar de inwendige ziekte en wondzorg afdeling.
Tot de grote dag van 29 april dat hij naar de revalidatie mocht op k7 in Uz Gent! Daar heeft hij toch redelijke stappen vooruit kunnen maken. Zo sterkte hij aan in spieren en kon hij in de zomer al eens met zijn protheses leren stappen. Hij heeft zo in die maanden een paar keer onder het mes gemoeten voor nog een stuk amputatie van een rechterbeen. Ook hebben ze aan zijn linker duim een stuk moeten amputeren, dan voor de huid die er slecht aan toe was rond de stompen. Dan had hij maanden een enorme doorligwonde aan de stuit waardoor hij heel veel moest rusten en zo weinig mogelijk druk er op zetten. Begin oktober 2025 mocht hij de revalidatie verlaten.
Fabio is altijd een harde werker geweest die zelden thuis was. Hij werkte 18 jaar als lasser en werkte ook al paar jaar als flexi in een italiaanse pizzaria, want fabio is iemand die super graag kookte en pizza’s bakte. Nu fabio dit heeft meegemaakt is zijn mentaal zwaar beschadigd, hij voelt dat hij weinig kan doen of betekenen voor anderen. Zo voelt hij hem ook heel verveeld dat hij niet kan meehelpen in ons oudste dochter haar eerste huisje. Onze drie dochters helpen hem waar het kan maar hij wil zijn trots niet opzij zetten en wil dan heel veel zelf proberen.
Nu hij thuis is komt de realiteit dubbel zo hard aan natuurlijk. Zo is ons huis totaal niet rolstoel proof. Hij kan niet naar boven (door steeds wondjes aan de stompen kan hij zijn protheses niet altijd aandoen) dus slaapt hij al maanden in een huur ziekenhuisbed met een speciale matras voor doorligwonden (wat ondertussen al heel kostelijk is aan het worden). Zijn passie voor koken kan hij momenteel ook niet verderzetten door de keuken nog niet is aangepast. Ook de badkamer is voor hem moeilijk alleen te gebruiken.
Nu is ons doel om voor fabio zoveel mogelijk te kunnen aanpassen in huis zodat hij weer kan genieten van z’n leven en vooral dat hij hem weer ergens nuttig in voelt. Maar voor deze vele projectjes aan te pakken hebben we ook redelijk wat steun nodig op financieel vlak, want er zijn maar weinig mensen die voorbereid zijn op deze situatie.
Wij hadden dit nooit gedacht of verwacht dit op onze leeftijd te moeten meemaken . Dus elke steun, groot of klein, is meer dan welkom om Fabio weer een lach op zijn gezicht te krijgen!
Onze vrienden hebben al eens een steunactie opgestart voor hem en deze had al een mooi bedrag opgeleverd maar we hadden nooit gedacht dat alles zo veel ging kosten.
Alvast een dikke merci voor ieder dat al heeft gesteund ! Er zullen nog veel dingen zijn wat ik nu vergeet te melden die we zullen nodig hebben.
Ciao a tutti, ho creato questa raccolta fondi per aiutare mio marito e la nostra famiglia. Nel gennaio 2025 Fabio si è improvvisamente ammalato di doppia polmonite causata dal batterio pneumococco e ha anche contratto una sepsi (a causa di un sistema immunitario troppo debole, il batterio della sepsi può attaccare il corpo e causare insufficienza organica).
Dieci giorni dopo il ricovero mi è stato comunicato che avrebbero dovuto amputargli le gambe perché erano già in fase di decomposizione. È stato terribile dare il consenso ai medici, perché Fabio era in coma farmacologico fin dal primo giorno. Gli organi si stavano indebolendo a turno. Se i farmaci facevano bene a uno, facevano male a un altro. Abbiamo aspettato giorni e settimane.
29 giorni di terapia intensiva in coma artificiale e quando è stato risvegliato, gli è stato anche comunicato: “Mi dispiace signore, ma le sue gambe non erano salvabili, ecco perché le sono state amputate”. Fabio era sconvolto, le macchine lampeggiavano da tutte le parti. Sono rimasta al suo fianco per ore, giorni e settimane, cercando di tirarlo su di morale. Dall'unità di terapia intensiva al reparto di pneumologia per mesi, poi al reparto di medicina interna e cura delle ferite.
Fino al grande giorno del 29 aprile, quando è stato trasferito al reparto di riabilitazione k7 dell'ospedale Uz di Gand! Lì è riuscito a fare progressi ragionevoli.
In questo modo ha rafforzato i muscoli e in estate ha potuto imparare a camminare con le protesi. In quei mesi ha dovuto sottoporsi a diversi interventi chirurgici per un'ulteriore amputazione della gamba destra. Gli hanno anche amputato una parte del pollice sinistro e la pelle intorno ai monconi, che era in pessime condizioni. Inoltre, per mesi ha avuto un'enorme piaga da decubito al coccige, che lo ha costretto a riposare molto e a esercitare il minor carico possibile su quella zona. All'inizio di ottobre 2025 ha potuto lasciare il centro di riabilitazione.
Fabio è sempre stato un gran lavoratore, raramente a casa. Ha lavorato per 18 anni come saldatore e da alcuni anni anche come flessibile in una pizzeria italiana, perché Fabio è una persona che ama cucinare e preparare pizze. Ora che Fabio ha vissuto questa esperienza, è mentalmente molto provato, sente di non poter fare molto o di non poter essere d'aiuto agli altri. Si sente anche molto annoiato perché non può aiutare nostra figlia maggiore a sistemare la sua prima casa. Le nostre tre figlie lo aiutano dove possono, ma lui non vuole mettere da parte il suo orgoglio e vuole provare a fare tutto da solo.
Ora che è a casa, la realtà è ovviamente doppia. La nostra casa non è affatto attrezzata per una sedia a rotelle. Non può salire le scale (a causa delle ferite ai monconi non può sempre indossare le protesi), quindi da mesi dorme in un letto ospedaliero a noleggio con un materasso speciale per le piaghe da decubito (che nel frattempo sta diventando molto costoso). Al momento non può nemmeno continuare a coltivare la sua passione per la cucina, perché la cucina non è ancora stata adattata. Anche il bagno è difficile da usare da solo.
Ora il nostro obiettivo è quello di adattare il più possibile la casa per Fabio, in modo che possa tornare a godersi la vita e, soprattutto, sentirsi di nuovo utile. Ma per affrontare questi numerosi progetti abbiamo bisogno di un sostegno finanziario considerevole, perché sono poche le persone preparate ad affrontare una situazione del genere.
Non avremmo mai pensato o previsto di dover affrontare una cosa del genere alla nostra età. Quindi ogni aiuto, grande o piccolo che sia, è più che benvenuto per riportare il sorriso sul volto di Fabio!
I nostri amici hanno già avviato una raccolta fondi per lui, che ha già fruttato una bella somma, ma non avremmo mai immaginato che tutto sarebbe costato così tanto.
Grazie mille a tutti coloro che hanno già contribuito!
Updates
Collectors
Fundraiser organised by: