Water is geen luxe. Water is leven.

Er sterven in sommige gebieden dagelijks enorm veel mensen door een gebrek aan veilig drinkwater en goede sanitaire voorzieningen. Achter ieder getal zit een mens. Een kind. Een moeder. Een vader. Een gezin. Mensen die, net als wij, dromen hebben, van hun familie houden en een toekomst willen.

Terwijl wij hier soms minutenlang de kraan laten lopen, moeten mensen daar soms kilometers lopen voor een klein beetje water. En zelfs wanneer ze dat water eindelijk hebben gevonden, betekent dat niet dat het veilig is om te drinken. Water uit vervuilde bronnen kan ziekteverwekkers bevatten en mensen ernstig ziek maken.

En dan vraag ik mezelf af: hoe kan het dat iets wat voor ons zo vanzelfsprekend is, voor een ander het verschil kan betekenen tussen leven en dood?

Het probleem is niet simpelweg dat er in de wereld geen geld is. Het gaat ook om hoe middelen worden verdeeld, om politieke keuzes, om ongelijkheid en om het feit dat we soms zo ver verwijderd zijn geraakt van de problemen van anderen dat ze voor ons bijna onzichtbaar worden.

Afrika is voor veel mensen een soort ver-van-mijn-bed-show geworden.

We horen een verhaal. We zien een foto. We denken: wat erg. En daarna gaan we verder met onze dag.

Maar voor de mensen daar stopt het probleem niet wanneer wij onze telefoon wegleggen.

Daarom wil ik verandering.

En eigenlijk zijn we daar al jaren mee bezig. Bijna ieder jaar plaats ik een waterput in Afrika. Zo’n waterput kan voor een gemeenschap ontzettend veel betekenen. Het betekent dat mensen minder ver hoeven te lopen. Dat kinderen meer tijd hebben om naar school te gaan. Dat gezinnen toegang krijgen tot veiliger water.

Maar eerlijk is eerlijk: één waterput is maar een druppel op een gloeiende plaat.

En ik kan die brand niet alleen blussen.

Daarom hebben we elkaar nodig.

We hoeven niet allemaal de wereld in één keer te veranderen. We hoeven niet allemaal duizenden euro’s te geven. Maar we kunnen allemaal iets doen. Want verandering begint niet altijd met iets groots. Soms begint het met één persoon die besluit niet weg te kijken.

Met goedheid. Met liefde. Met medemenselijkheid. En met een stukje verantwoordelijkheid.

Want uiteindelijk zijn we allemaal mensen.

We hebben allemaal water nodig. We hebben allemaal een plek nodig waar we ons veilig voelen. We hebben allemaal recht op een toekomst.

Dus de volgende keer dat je een glas water inschenkt, denk dan heel even na.

Niet alleen aan het water in je glas, maar aan degene voor wie datzelfde glas water misschien een wereld van verschil zou betekenen.

Water is leven.