Soms ontmoet je mensen die, ondanks alles wat het leven hen afneemt, blijven glimlachen. Mensen die altijd klaarstaan voor een ander, maar zelf nooit iets vragen. Dit is Hannelore en zij is zo iemand!

Negen jaar geleden keek Hannelore vol liefde uit naar de geboorte van haar dochter. Wat een van de mooiste dagen van haar leven moest worden, veranderde in een nachtmerrie.

Na een complicatie tijdens de epidurale verdoving raakte ze verlamd aan haar linkerbeen. Sindsdien leeft ze in een rolstoel, met dagelijkse zenuwpijnen.

Ondanks alles probeerde ze opnieuw halftijds te werken. Haar lichaam hield het niet vol en omdat het systeem in België zo in elkaar zit, moet ze vandaag rondkomen met een heel lage ziekte-uitkering omdat haar laatste lonen niet voltijds waren. Ze helpt nog waar ze kan in de zaak van haar schoonmoeder, niet omdat het lukt, maar omdat het moet.

Jarenlang steunen op krukken en jezelf voortdurend verplaatsen vanuit een rolstoel hebben haar polsen volledig kapotgemaakt. Vandaag zit ze zelfs in het gips.

Wat Hannelore nu het hardst nodig heeft, is een elektrische rolstoel. Niet als luxe, maar om minder pijn te hebben en opnieuw wat zelfstandigheid terug te krijgen, meer vrijheid en meer energie om mama te zijn voor haar dochter. Gewoon... opnieuw een beetje kunnen leven.

Alleen kost die meer dan €10.000, terwijl de tussenkomst veel te beperkt is.

Daarom vraag ik vandaag iets wat Hannelore zelf nooit zou doen.

❤️ Wil jij een steentje bijdragen? Elke euro brengt haar dichter bij een leven met minder pijn en meer vrijheid.

Kan je niet doneren? Dan zou het enorm helpen als je dit bericht deelt.