Een kans op revalidatie voor Dave

UPDATE: jullie vinden hiernaast, onder het menu Nieuws een bericht van ons aan jullie allemaal. Jullie zijn een per een mensen met een prachtig hart, we zijn jullie enorm dankbaar!

Dave, militair met hart en ziel, krijgt in juni 2021 geheel onverwacht hartstilstand, in zijn thuisstad Diest, een week na de zoveelste missie in buitenland, een dag voor Vaderdag. De hartvormige taart, gebakken door zijn dochter van 13 jaar krijgt hij nooit meer te zien. Na een reanimatie volgt een coma, na drie weken wordt hij wakker en verblijft op intensieve zorg. Na twee maanden hier wordt hij, in afwachting van een plaats in een revalidatiecentrum, tijdelijk overgeplaatst naar de afdeling cardiologie. Die plaats komt echter niet: we zijn ondertussen 7 maanden verder, maar hij kan in geen enkel revalidatiecentrum terecht (ingewikkeld dossier vanwege zijn hersenletsel, personeelstekort ivm Covid, positieve tests op ziekenhuisbacteriën…), overal wordt hij geweigerd. Aan zijn lot overgelaten, zeggen wij. Door het mazen van het net gevallen, helaas, zeggen de dokters in Gasthuisberg. Wij, zijn familie en vrienden kunnen en willen ons daarbij niet neerleggen. Na 2 maanden op intensieve zorg kon hij stappen met een looprek. Nu, bij gebrek van degelijke revalidatie, kan hij niet eens meer staan, we kunnen dus niet anders dan voor hem buiten de reguliere zorg een revalidatieplaats te zoeken, zodat hij vooruit kan gaan, zodat he can do it his way (zoals Frank Sinatra het zingt in Dave zijn lievelingslied I did it my way :)) Daarvoor vragen wij jullie hulp, want wij zelf hebben de middelen niet. We zijn op gesprek geweest bij TRAINM, een private revalidatiecentrum in Antwerpen, waar men met robotica werkt en waar hij de kans krijgt om weer te leren stappen, om motorisch en cognitief verder te ontwikkelen. De kosten van dit soort revalidatie zijn niet terugbetaald, daarom dat wij deze actie starten: in de eerste maand(en) zou hij 4 keer per week in Antwerpen behandeld worden, goed voor 3000 euro maandelijks, plus de kosten van de medische transport tussen de woonzorgcentrum en Antwerpen. Zijn vooruitgang zal bij TRAINM maandelijks geëvalueerd worden en de behandeling (inhoud en frequentie) zal aan de hand van de resultaten worden aangepast. We hopen dat hij na een half jaar behandeling veel zelfstandiger kan zijn dan nu, dat hij enkele stappen kan zetten, nog duidelijker kan communiceren en dat we hem, een grote grappenmaker, weer kunnen zien lachen. Onze ultieme droom is dat hij weer thuis kan komen wonen, zei het met begeleiding, want we missen elkaar enorm. (The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams, zei ooit een dappere vrouw.) We houden jullie hier zeker op de hoogte over Dave zijn toestand. Van harte bedankt voor al jullie steun! Nenita, zijn echtgenoot, Grace, zijn dochter en zijn vrienden.