Hallo, Dit ben ik op de foto. Jean-Henri Six.

9 maanden lang droeg mijn mama mij in haar buik, een perfecte zwangerschap. 

Mijn papa en mama vertelde me constant dat ik een mirakelbaby’tje was, ze zouden aan een  IVF traject beginnen  omdat het heel moeilijk was om op een natuurlijke manier een kindje te krijgen, maar wonder boven wonder kregen ze het nieuws dat de IVF procedure niet meer nodig was, want daar was ik dan.

Op 6 januari werd mijn mama ingeleid.

12u lang heeft mijn mama pijnen doorstaan voor me, tijdens de bevalling ging het mis.

Enkel 1 kleine schreeuw en plots was het stil, de dokters gingen alle kanten op… en telkens meer dokters kwamen naar mij.

Er werd een bloedding vastgesteld in de hersenen, en ik werd direct vervoerd naar een ander ziekenhuis.

Waar ze betere apparaten hadden voor mij.

Mijn papa had mij 1 minuut gezien rond 18u 35, mij mama heeft mij pas om 23u s ’avonds  vlug gezien.

Daar werd ik al snel in een kunstmatige coma gelegd.

De eerste 72  uren waren cruciaal, maar ik ben een vechtertje.

Helaas de bloedingen stopten niet en er kwamen telkens maar kabeltje bij.

Na heel veel onderzoeken ben ik hersendood verklaard, en zullen mijn mama en papa de taak krijgen om de machine af te koppelen.

In de plaats van vreugde hebben ze nu veel verdriet daarom deze steunactie, om de kosten een beetje te drukken voor mijn ouders een klein steun dat zij dit niet alleen moeten dragen. Vandaag 11/01/2026 hebben we de machinetjes afgekoppeld, en ben ik er niet meer.

Want zeg nu zelf een kistje moeten uit kiezen voor je kind is eigenlijk niet zoals het zou moeten verlopen.

Mama, papa en alle anderen, 

Ik zal altijd bij jullie zijn.

Liefs, 

Jean - Henri Six💫