Help Manon aan complete traumabehandeling en revalidatie: LEVEN!

Help Manon aan complete traumabehandeling en revalidatie: LEVEN!
Manon Hendrix
Deel deze actie

Er is dringend financiële hulp nodig om zowel gesp. traumatherapie als revalidatie te kunnen bekostigen, medicatie etc.

84 donaties
19%
€ 2665 van € 14000 ingezameld

Lieve allemaal,

voorlopige langere EDIT nacht zo-ma (23 mei): De reden dat ik nu een korte edit typ is omdat ik wakker lig en dat is me niet vreemd. Ik ben doodop, maar mijn hoofd wil maar door. Het is de zorg die ik heb maakt dat ik nu schrijf. En na een aantal mislukte pogingen dit hier vannacht houd ik het kort. Een update en uitbreiding volgt in de loop van de dagen en de mensen die gedoneerd hebben al eens; via de mail als dit bekend is. Ik ben bezorgd. Ik maak me veel zorgen. Het gaat nu om Kato. Ze is ziek. Ze is mijn alles en hulpkat. Ja echt. De eerste van Nederland en heeft bij me mogen zijn toen ik de meest vreselijke, helse opname die bijna drie jaar geduurd heeft. Ik heb een brief geschreven destijds naar het management en ze mocht komen en blijven! Want waarom hulphonden wel? Totaal onderschat de kracht van poezenbeesten. En zoveel meegemaakt al in haar korte leventje. Wij zijn één: ze voelt me, spiegelt me en is er voor me als ze voelt dat dat nodig is. Zoals ik leef voor haar, leeft zij voor mij en heeft ze meermaals letterlijk mijn leven gered. Signalerend. Als zij er niet was geweest/is, zou ik er bijna 100% niet meer zijn. Maar ze is ziek. Weer, als 3,5 jaar geleden toen ik aldaar een paar weken lang om de dag met haar naar de dierenkliniek moest. 
En weer, niet zo vaak, maar de kosten: ik weet me geen raad en voor haar alles natuurlijk, maar heeft u naast voor mijn behandelingen ook iets over voor mijn lieve Katootje misschien? Dit is ook absoluut een deel van mijn verhaal, en zal terugkomen in het uiteindelijke stuk, maar verdient nu naast mijn vraag voor mijn speciale trauma-traject en revalidatie; alle grote kostenposten die niet gedekt worden. Daar ben ik (en kort weer waar ik op terugkom) al 15 jaar van de 20 jaar ggz-land mee bezig van kastje naar de muur voor aan het vechten. 

Ik ben het moe en op en het is m’n laatste hoop; al blijf ik er alles aan doen. 

Kato hoort bij mij, bij mijn herstel en alles. Zoals geschreven één der komende dagen komt mijn aangepaste hulpvraag online. Twee maand van veel stress en tegenslag en perfectionisme speelt ook wel een rol. Daarbij is m’n verhaal niet in één hulpvraag te vangen, wat het lastig maken kan te begrijpen; maar iedereen en daarbij is hulpvraag anders en uniek en heeft niet iedereen iets standaards nodig. En na al die twee jaar en nu twee maanden stilte wordt het tijd dat ik - hoe vreselijk doodeng ik het ook vind - de hulp weer actief te vragen.

Maar hoe simpel kan het zijn zo’n tekst schrijven, hoor ik je denken. Terwijl de nood zó hoog is en van letterlijk levensbelang? Oké, zo slecht ging en gaat het dus. Maar er is grote nood. 

 

Op 29 dec. schreef ik: De vooravond van een nieuw jaar. Een jaar vol nieuwe kansen, hoop, licht. We hopen en wensen het allemaal. Toch heb ik een speciale grote droom en wens. Maar laat ik me eerst even voorstellen: Ik ben Manon, nog héél even 35 jaar (36 inmiddel), geboren en getogen in het Achterhoekse Doetinchem. Tevens de plaats/regio waar ik een aanzienlijk deel van m’n leven als journalist en schrijver voor o.a. kranten en magazines de ruime regio voorzag van nieuws, wellicht een bekende naam of gezicht. Het mooiste werk van de wereld. Maar mijn complete wereld is al heel heel vroeg in m’n leven ernstig op z’n kop gezet. 

Op dit moment is de situatie zéér urgent. Het kost me dan ook veel moeite deze hulpvraag te stellen. Toch krijg ik al lange tijd vragen uit meerdere hoeken en van mensen hoe ze me kunnen helpen. En ook al vind ik dit een enorm lastige manier het op deze weg te doen; dít is wél het antwoord hoe je/u me helpen kan.

Maar hoe en waarom? - deze tekst is momenteel heel even onder constructie en binnen max. enkele weer online - 
UITERAARD KLOPTE DE INHOUD NATUURLIJK, AL BEN IK NOG ZELFS HET ÉÉN EN ANDER VERGETEN DAT TOCH WEL ESSENTIEEL IS.

(vervolg van wat er al stond:)
Nogmaals; een reuze stap dit. Máár ondanks m’n ‘zwakte’, voel ik me mentaal ontzéttend gesterkt en gesteund gevoeld door inmiddels flink wat mensen (ínclusief mijn psychiater die me geholpen heeft met de grote lijnen van het opstellen van de tekst en uiteraard het behandelplan en hij zal hier ook betrokken bij zijn) die me al enige tijd hierin/-mee aanmoedigen, en daarom neem deze sprong met volle angst vooruit. 

Écht alle beetjes zijn welkom en delen van deze pagina/mijn doel zou ontzettend lief, welkom zijn en zou me enorm sterken. Geeft me hoop. Één van mijn matra-woorden, die mij kent. 😉

‘Geld is niet alles, maar je hebt het wel nodig om te kunnen leven,’ hoorde ik gisteren ergens. En dat is precies waar…

De veerkracht en de wil heb ik na al die 21 jaar ggz-dolingen niet zó gevoeld als nu. De veer die letterlijk op m’n arm staat, die eveneens staat voor hoop. En hoop.. is het laatste dat sterft. 

Ik zal íeder die me dit gunt, welk bedrag, gedeeld en hoe ook ingezameld; eeuwig dankbaar zijn. Iedereen persoonlijk bedanken zal lastig worden, maar stiekem heb ik wél een ideetje/plan hoe ik dat werkelijkheid kan maken. Hoe? Updates zullen hier sowieso t.z.t. te lezen zijn en zeker verder bij wat meer kracht elders: ik ben en blijf een schrijver.

Met alle liefs en oneindig veel DANK ♥️🙏🏼, Manon & 🐈‍⬛
 

Updates

Laden...

Collectanten

Laden...
op 30-12-2021 gestart
3870x bekeken
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog

Actie georganiseerd door:

Manon Hendrix

Manon Hendrix

84 donaties
19%
€ 2665 van € 14000 ingezameld

Donaties

 
Toon alle donaties
op 30-12-2021 gestart
3870x bekeken
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog