Het zal je maar gebeuren...

Het zal je maar gebeuren...
Richard Koot
Deel deze actie

...dat een ex, zonder biologisch- of juridisch ouderschap en zonder erkenning of voogdij, jouw kind zomaar kan opeisen!

234 donaties
11%
€ 7252 van € 65000 ingezameld

Het zal je maar gebeuren...

Dit is een aangepaste tekst op de originele tekst waarmee wij deze actie zijn begonnen op 2 september 2021 omdat er inmiddels een aantal zaken zijn veranderd.

Wij, de familie en vrienden van Petra, vragen uw dringende steun om Petra te helpen met de financiering van haar rechtszaak om haar dochtertje veilig thuis te kunnen houden. Het streefbedrag is verhoogd naar €65.000,- omdat we simpelweg niet weten wat de totale kosten zullen zijn en Petra inmiddels al €45.000,- aan dwangsommen, proces- en advocaatkosten heeft moeten betalen. We zijn van mening dat kinderen altijd centraal moeten staan, daarom willen we wat er overblijft van deze actie doneren aan SOS-kinderdorpen, of indien gewenst naar rato aan u teruggeven.

Om ons doel te kunnen bereiken vragen wij u dringend om deze steunactie zoveel mogelijk te delen met uw netwerk via Facebook, WhatsApp, Twitter, Instagram, email, enz. 

 

Deze zaak is niet alleen schrijnend en te bizar voor woorden, hij is uniek in Nederland en tot nu toe is er geen vergelijkbare zaak gevonden waaraan gerefereerd kan worden.

 

…en het gebeurde! 

Alweer 39 jaar, de tijd tikt door, alleenstaand… met een kinderwens, een droom, nooit gedacht dat het kon maar toch…het bleek te kunnen. De beslissing, het traject, de zoektocht naar een donor, gevonden, eindelijk kan het beginnen. Een lang traject van bijna 2 jaar vol emoties, vele afspraken en onderzoeken, diverse mislukte pogingen en toen was het zover…zwanger! Maar dan… een maand voor de zwangerschap krijgt ze een vriendin…het begin van een hele hoop ellende!

Petra is een bewust alleenstaande ouder en moeder van Yarah, haar dochtertje van bijna 20 maanden jong. In november Jl. werd ook haar zoontje Joaz geboren, hiermee was haar gezin compleet en haar droom in vervulling gegaan. Beide kinderen zijn van dezelfde donor en daardoor één vader, er zijn goede afspraken gemaakt en hij zal altijd deel blijven uitmaken van hun leven, beter had ze het niet kunnen treffen. Haar roots liggen op Urk, een dorp met een gelovige en zeer hechte gemeenschap in de Noordoostpolder. 

Wat een leuke tijd had moeten worden liep uit op een ramp. De LAT-relatie die ze met deze vriendin kreeg was niet wat ze hoopte, het wilde gewoon niet en het werd een turbulente tijd waarin veel gebeurde. Uiteindelijk volgde na iets meer dan 13 maanden een relatiebreuk, bijna 4 maanden na de geboorte van Yarah. Haar ex liet zich echter niet zomaar afschepen, ze was gehecht aan Yarah en eiste omgang met haar. Te goeder trouw en uit coulance ging Petra akkoord…had ze dit maar nooit gedaan. 

Naarmate de tijd verstreek ontstond er steeds meer ellende. De communicatie verslechterde, haar ex wilde steeds meer, bleef invloed uitoefenen, stoorde zich niet aan wat Petra zei of wilde, ze zag zichzelf ook als “moeder” en drong zich als zodanig steeds meer op. Toen Petra begin maart opnieuw zwanger werd, de communicatie steeds verder verslechterde en Yarah ook nog eens afwijkend gedrag begon te vertonen als zij bij haar ex was geweest, was de maat vol. Petra voelde zich eind mei 2021 genoodzaakt om de omgang te stoppen. 

Maar toen waren de poppen pas echt aan het dansen. Vrijwel direct erna volgde een dagvaarding Kortgeding door haar ex, alsof ze het van tevoren al zo gepland had. Na de zitting werd zij ook nog eens in het gelijk gesteld op grond van Family Life(*), ze had immers een nauwe persoonlijke betrekking met Yarah opgebouwd, zoals zij zelf beweerde. Er werd geen onderzoek gedaan en ondanks alle onwaarheden, onvolledigheden en verdraaide feiten in de dagvaarding kreeg ze gewoon gelijk.

Geen gezamenlijke kinderwens hebben, geen instemmende levensgezel zijn, geen erkenning of ouderlijk gezag hebben, niet samenwonen of een geregistreerd partnerschap hebben, maar wel zomaar iemands kind kunnen opeisen??? Het kan dus…

Petra moest de omgangsregeling continueren op straffe van 250 euro per dag maar kon het niet over haar hart verkrijgen haar dochtertje weer naar haar ex te laten gaan. Het gevoel van veiligheid en het welzijn van Yarah stonden immers voorop, daar viel niet aan te tornen. Het was dan ook geen keuze maar een noodzaak omdat Yarah zelf die keuze niet kon maken. Petra ging in hoger beroep tegen het vonnis en betaalde ondertussen de dwangsommen.

Haar ex voerde de druk steeds meer op en hield geen rekening met het feit dat Petra hoogzwanger was waardoor er voor Petra een loodzware tijd volgde vol verdriet, angst, wanhoop, frustratie en boosheid. In plaats van het hoger beroep af te wachten startte haar ex heel bewust binnen de kortste keren ook een bodemprocedure op met een verzoekschrift tot erkenning, het gedeeld ouderlijk gezag en daarnaast de omgangsregeling. Zij wil Yarah opeisen als haar dochter. Maar op grond van wat? En waarom niet eerst gewoon het hoger beroep afwachten? Waarom van de ene naar de andere procedure overgaan?

Het hoger beroep werd vooruit geschoven naar maart 2022, de bodemprocedure kreeg voorrang en op 11 november kreeg Petra de zittingsdatum hiervoor door, half december. Ze is net bevallen, herstellende van een keizersnede, had er ook nog een flinke griep overheen en was doodziek, ze was niet eens in staat om verder te werken aan haar verweer. Er werd door niemand rekening gehouden met haar hersteltijd, en dit allemaal door toedoen van haar ex die maar druk blijft uitoefenen. Ondertussen blijven de proces- en advocaatkosten oplopen, €45.000,- inmiddels, en het is nog niet klaar. 

Wat Petra allemaal is overkomen de afgelopen maanden kan zij alleen niet eens aan, het is simpelweg teveel voor haar. Aan alle kanten proberen we haar te helpen, met het samenstellen van het verweer en de bewijslast, opvangen als zij er doorheen zit, moed inpraten, hoop geven en blijven geloven dat uiteindelijk het recht z’n beloop zal hebben. Haar familie voelt zich machteloos, wat moeten ze doen? Wat kunnen ze doen? Het heeft een enorme impact op hen wat hier gebeurt, ze zijn verschrikkelijk boos en gefrustreerd, hoe kan iemand dit hun dochter, kleindochter, (schoon)zus en tante aandoen?   

Het gaat hier om het welzijn van een heel jong meisje dat zich volop aan het ontwikkelen is en behoefte heeft aan een veilig thuis met een duidelijke en afgebakende structuur waarin het samenleven met haar moeder en broertje centraal staat. 

De ex van Petra vertelt onwaarheden, verstrekt onvolledige informatie en verdraait de feiten, hiermee maakt zij zich stelselmatig schuldig aan het overtreden van artikel 21 Rv, de waarheidsplicht in het procesrecht. Maar ondanks dat Petra enorm sterk staat in haar verweer, waarin ze bijna alles kan weerleggen en onderbouwen, loopt ze toch het risico dat de rechters anders beslissen dan wenselijk is. Hierdoor zal het leven, voor zowel Yarah als het gezin waartoe zij behoort, drastisch veranderen. 

Yarah heeft inmiddels de ex al bijna 7 maanden niet meer gezien, ruim 1/3 van haar jonge leventje dus, als er al sprake was van enige hechting of band dan is deze nu allang weg. Toch geeft dit geen garantie dat Petra in haar gelijk wordt gesteld. Zoals het lijkt is Petra al van meet af aan als dader bestempeld, zij heeft per slot van rekening de omgang stopgezet en het vonnis niet nageleefd. Maar had zij echt een keuze? Stelt u zich eens voor dat het uw eigen kind betreft… En natuurlijk zijn er zoveel zaken die enigszins vergelijkbaar zijn, maar deze gaan over het algemeen over stellen die langere tijd bij elkaar waren, getrouwd of samenwonend, met een gezamenlijke kinderwens en samen kiezend om zwanger te worden.

Maar dit alles was bij Petra niet aan de orde, haar ex was niet meer dan haar vriendin welke zelf geen kinderwens had maar wel heeft gekozen om een relatie aan te gaan met iemand die allang bezig was om haar eigen kinderwens in vervulling te laten gaan. Petra heeft altijd duidelijk aangegeven dat zij een alleenstaande moeder wilde zijn, en ook dat er nooit sprake zou zijn dat haar vriendin haar kind zou mogen erkennen. Zij wilde dit niet, hierin is zij toch vrij? Dit recht heeft zij toch? Bovendien, je kind door iemand laten erkennen doe je niet door de eerste de beste, ook al heb je er een relatie mee. Haar ex had ook gewoon kunnen kiezen om dan maar geen relatie met Petra te beginnen als zij zo nodig een kind op haar naam wilde hebben staan, of proberen anders zelf zwanger te worden.

Eén ding staat als een paal boven water…een nieuwe relatie beginnen durft Petra niet meer, want stel je voor… Dan maar beter alleen blijven tot de kinderen bijna volwassen zijn, toch?! Wat is de waarde en belang van het recht op Family Life wanneer je daarmee het Family Life van een kind ontneemt?

Wat Petra gebeurt is ronduit triest en te bizar voor woorden. Al haar spaargeld is Petra al kwijt en ze heeft inmiddels ook al €20.000,-  geleend bij vrienden en familie, maar dit houdt natuurlijk een keer op. De enige optie die nu nog overblijft is haar huis verkopen zodat ze door kan blijven knokken voor haar dochtertje. Haar ex weet dit maar al te goed maar gaat ondertussen onverdroten door, steeds harder, steeds feller. Zij denkt louter en alleen aan haar eigen gewin en dat is Petra’s dochtertje willen hebben. En maar roepen dat het allemaal in het belang van Yarah is… terwijl ze ondertussen Yarah’s thuisbasis vernielt.

Wij hopen dat u Petra massaal wilt steunen in haar strijd tegen dit onrecht, haar dochtertje moet in alle rust en veiligheid kunnen opgroeien. Yarah is stapelgek op haar moeder, heeft een liefdevolle en stabiele thuisbasis waarin ze zich vrij en onbevangen ontwikkelt, en daarnaast diverse belangrijke hechtingsfiguren om haar heen. Dit mag haar niet afgenomen worden!

Lieve mensen, alsjeblieft… Help Petra met uw donatie. Het staat buiten kijf dat zij door zal knokken voor haar dochtertje, maar dit kan alleen met uw hulp! Alle kleine beetjes zijn welkom!

 

En tot slot: deel, deel, deel en nog eens deel deze actie met uw netwerk, vrienden, kennissen, familie, collega’s, etc. dit is zo ongelooflijk belangrijk voor de continuering van deze steunactie.

Bij voorbaat Hartelijk dank voor uw steun!

De familie en vrienden van Petra.

 

(*) Family life (een korte omschrijving)

Men gebruikt de Engelse term "family life" omdat dit recht is vastgelegd in het Europese mensenrechtenverdrag EVRM. Family life bestaat niet alleen bij samenleving van een getrouwde man en vrouw en een kind, maar ook in alle andere situaties waarin tussen mensen een nauwe persoonlijke betrekking bestaat. Denk bijvoorbeeld aan: ongehuwde ouders, pleegouders of grootouders. Al deze mensen kunnen daarom in beginsel om een omgangsregeling verzoeken wanneer het intensieve contact tussen hen en het kind wordt verbroken.

Bron: https://nl.hellolaw.com/juridisch-nieuws/ouders-en-recht-6-family-life-en-omgangsrecht

 

Met dank aan Nicolasina voor haar prachtige gedicht dat we mochten gebruiken.

 

 

 

Nieuws

Collectanten

Laden...
op 02-09-2021 gestart
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog

Actie georganiseerd door:

Richard Koot

Richard Koot

234 donaties
11%
€ 7252 van € 65000 ingezameld

Donaties

 
Toon alle donaties
op 02-09-2021 gestart
Website widget
Voeg een donatieknop van deze actie toe aan een website of blog