Romain (67) en Linda (62) stonden borg voor failliet bedrijf en blijven met financiële kater achter: “We zijn alles kwijt”

Hun spaargeld kwijt, hun huis dat ze zullen moeten verkopen en al jaren kampen met financiële stress. Voor het Hamonts koppel Romain (67) en Linda (62) is het de harde realiteit nadat ze borgstonden voor een bedrijf dat op de klippen ging. De zaakvoerders bleken ‘onvermogend’ te zijn en dus mag het koppel opdraaien voor de kosten. En die lopen serieus op: “Zelfs als we ons huis verkopen, kunnen we de schulden nog niet afbetalen.”

Het verhaal begint meer dan een decennium geleden, toen Romain Bex (67) uit het Limburgse Hamont-Achel vennoot was in een familiebedrijf. Er werd een hypothecaire lening afgesloten op het bedrijfspand en Romain en zijn vrouw Linda (62) werden borgstellers. “We gingen akkoord voor een bedrag van 490.000 euro”, begint hij te vertellen. “Mensen vinden dat misschien naïef, maar het bedrijfspand zou bij een gedwongen verkoop al 520.000 euro opleveren dus daar konden we ons in vinden.” Alleen ging dat anders dan verwacht.

“Sinds 2010 probeerden we onder de borgstelling uit te komen maar hier werd geen gevolg aan gegeven. Ik ben dan uit het bedrijf gestapt en heb zelf een advocaat onder de arm genomen”, legt Romain uit. “Ik ben nog speciaal naar de balie van Hasselt gegaan om te zoeken naar een advocaat die gespecialiseerd was in het vennootschapsrecht”, legt Romain uit terwijl hij door jaren aan documenten bladert. “In 2014 ging het bedrijf frauduleus failliet.” De zaakvoerders bleken ‘professioneel onvermogend’ te zijn en omdat Romain en Linda nog steeds borg stonden, kwamen alle kosten op hen terecht.

Treinmachinist

“Ik hoor het hem nog zo zeggen: ‘Je advocaat is als een treinmachinist. Jullie zitten in de wagon en moeten erop vertrouwen dat de machinist de trein veilig op zijn eindbestemming brengt.’ Awel, de trein is ontspoord”, zucht de Hamontenaar. “Van 2014 tot 2020 hebben we van niemand iets gehoord. Niet van hem, niet van de banken.” Tot er plots een deurwaarder kwam aanbellen met een bevel voorafgaand aan de inbeslagname van ons huis.

De gevolgen voor het koppel zijn immens. Om te beginnen is er de hypothecaire lening, waar nog een saldo open staat van 291.000 euro met daarbovenop 139.000 euro aan interesten. “Het pand dat in 2007 al 520.000 euro waard was, werd onderhands 158.000 euro goedkoper verkocht”, klinkt het bij Romain. “Wij zijn hier bovendien nooit van op de hoogte gebracht terwijl wij als borgstellers betrokken partij zijn”, gaat hij verder.

“En dan is er nog een openstaande schuld van 2.731 euro die door de interesten op 83.041 euro uitkomt.” Romain en Linda leggen uit dat er voor dat bedrag oorspronkelijk een overeenkomst was waardoor ze ‘slechts’ 23.000 euro moesten betalen. “Onze advocaat zei dat we nog even moesten wachten met dat te betalen omdat er eerst nog iets anders geregeld moest worden. Twee weken later zei hij dat we toch moesten betalen en dat hebben we gedaan, maar toen waren we al te laat.”

Intussen staat het koppel dan ook onder schuldbemiddeling. “Wekelijks houden we, na aftrek van de vaste lasten, om en bij de 175 euro voor eten en kleren, daar moeten we het mee doen.” Een weekendje weg of op vakantie gaan hebben ze al jaren niet meer gedaan. “Dat gaat niet meer. Zelfs bij het kerstfeest voor de kinderen en de kleinkinderen moeten we aan de schuldbemiddelaar vragen of we een deel van onze eindejaarspremie mogen. Je moet voor alles bedelen”, klinkt het.

Lichtpuntje

“Sinds 2020 leven we in een hel. Als je je niet herpakt, ga je eraan. Zo simpel is dat. We hebben de knop omgedraaid en gaan door. Of dat lukt? Je hebt geen keus. De slapeloosheid blijft en de stress... Dat is vreselijk”, vertelt het koppel. “Zelfs als we ons huis verkopen, kunnen we de schulden nog niet afbetalen.” Na zes jaar procederen - tegen twee banken én hun advocaat - zijn ze ook door hun spaargeld heen. “En we zijn natuurlijk de erfenis voor onze kinderen kwijt.”

Al is er toch een klein lichtpuntje in zicht. Sinds Romain en Linda hun verhaal deelden, plannen vrienden een crowdfunding op te starten. “Zij willen ons helpen zodat we onder die schuldbemiddeling uit kunnen raken en weer een normaal leven kunnen leiden.” “Het gebaar vind ik gewoon heel fijn”, vult Linda aan. “We krijgen heel veel sympathie en dat doet deugd.”

Hoe kan het dat een schuld van zo’n 2.700 euro door interesten oploopt tot eentje van 83.000? En hoe komt het dat Romain en Linda, naar eigen zeggen, nooit een herinnering hebben gekregen om deze te betalen? We vroegen het aan hun bank.

“Wij begrijpen dat dit voor mevrouw en meneer een complexe en gevoelige situatie is”, klinkt het in een reactie.

“Als financiële instelling zijn wij echter gehouden om onze discretieplicht te respecteren. Daarom kunnen wij geen inhoudelijke informatie geven over individuele dossiers en dus ook niet over dit dossier.”