Van overleven naar leven met een PTSS hulphond.
Help mij mijn wereld te vergroten met de ondersteuning van een trotse hulphond. Een kameraadje voor het leven.
Lieve lezer,
Ten eerste wil ik u graag bedanken dat u de tijd neemt om mijn verhaal te lezen. Mijn naam is Coleen en ik ben 28 jaar. Ik ben gediagnosticeerd met onder andere (complexe) PTSS en een angststoornis.
Al sinds mijn jeugd kamp ik met verscheidene problematiek die zich eerst uitte in erge faalangst en zware depressieve perioden. Talloze behandelingen en therapeuten hebben mij niet de oplossing geboden die ik wens. Mijn problemen zorgen ervoor dat ik (nu) niet zelf het huis durf te verlaten. Ik raak snel overprikkeld, en ervaar stress en paniek bij onverwachte situaties. Het grote gevoel van onveiligheid zorgt ervoor dat ik niet alleen de straat op durf. Hierdoor ontstaat een angstig en eenzaam bestaan. Het is sociaal isolerend en het netwerk blijft heel klein. Ik blijf afhankelijk van mantelzorgers of begeleiders om dingen buitenshuis te doen.
Een oplossing bood zich aan in de vorm van een psychiatrie-assistentiehond. Een medisch hulpmiddel die 24/7 ondersteuning kan bieden.
En gewone gezinshond geeft support en natuurlijk onvoorwaardelijke liefde. Hij heeft geen verwachtingen en wil alleen maar je maatje zijn. Ook zorgt hij voor de nodige structuur in verzorging en uitlaten. Maar, omdat het maar een gewone “huishond” is, blijft deze ondersteuning beperkt.
Anderzijds is een hulphond vrijwel altijd bij zijn begeleider. Hij geeft dezelfde structuur en verantwoordelijkheid als een gewone hond, maar mag met zijn hesje op plekken komen waar de andere dieren niet mogen komen. Denk aan de winkel of het ziekenhuis. Dit zorgt voor meer veilige beweegbaarheid. Hierdoor groeit de leefwereld en het sociale netwerk. Ik wordt beter zelfredzaam en heb minder zorg nodig van mantelzorgers en begeleiding, waardoor de zelfstandigheid wordt vergroot. Therapie en thuiszorg wordt vermindert en zijn uiteindelijk (misschien) niet eens meer nodig.
Specifieke taken van een psychiatrie-assistentiehond voor mij zijn:
- het uitvoeren van “deep pressure therapy";”
- het reguleren van emoties, stress en spanning;
- het kalmeren en ondersteunen in situaties (hierdoor het overzicht beter behouden);
- het voorkomen en/of signaleren van paniekaanvallen;
- het “blocken” of afschermen van andere mensen (grenzen aangeven, uitgang zoeken);
- etc.
Momenteel woon ik met mijn huidige Labradoodle in het zuiden van Limburg. Deze hond, Kili, is een gewone huishond. Hij is bijna 10 jaar mijn steun en toeverlaat geweest, en heeft me door sombere en depressieve perioden geholpen. Echter, Kili is geen officiële, opgeleide hulphond met hesje. Hij mag niet mee naar school of werk, waardoor mijn wereld toch wel heel klein blijft in mijn appartementje. Met zijn huidige leeftijd en conditie loopt hij ook snel tegen de pensioenleeftijd aan. Als hij er niet meer is, zal er een terugval komen. Zonder hond kom ik ook bijna niet de deur uit. De sprong naar een echte PTSS-hulphond leek dus een goede volgende stap.
Wij willen samenwerken met de stichting Bultersmekke. Deze organisatie helpt mij om zelf de hulphond te trainen (natuurlijk onder begeleiding van een coach). Doordat ikzelf de hond opleidt, is het dier veel beter af te stellen tot mijn wensen en doelen. De honden worden in twee jaar getraind, maar het programma zelf duurt ongeveer 10 jaar, met elk jaar een terugkomdag en evaluatie.
Deze opleiding kost best een hoop geld. Een bedrag dat ik zelf niet kan betalen.
In tegenstelling tot (veel) blindengeleidehonden, ADL-honden en signaalhonden, wordt de psychiatrie-assistentiehond niet vergoed vanuit de zorgverzekering. Er zijn mogelijkheden om de hond via de WMO vanuit de gemeente te bekostigen, maar ook dit is nog vrij nieuw en onbekend. Veel gemeenten stemmen dan niet in om de hulphond te financieren.
Met deze crowdfund vraag ik dus om uw hulp. Alle kleine beetjes helpen, helemaal als u deze actie ook nog wil delen met kennissen en vrienden.
Nogmaals bedankt voor uw tijd en steun. En hele lieve, natte kusjes van Kili, die nu toch wel met pensioen wil.
Coleen, Familie & Beestenboel.
Relevante links:
- Volg ons op Instagram
- Wat is CPTSS?
- Hulphonden Opleiding via BMA/ Bultersmekke
- Onderzoek naar Psychiatrische Assistentiehonden
Dear reader,
First of all, I’d like to thank you for taking the time to read my story. My name is Coleen and I am 28 years old. I have been diagnosed with (complex) PTSD and an anxiety disorder.
Ever since I was young, I struggled with various problems that first manifested themselves in severe fear of failure and depressive stages. Numerous treatments and therapists have not given me the solution I want. My problems mean that I (now) am unable to leave the house by myself. I quickly become overstimulated, and experience stress and panic in unexpected situations. This massive feeling of insecurity means that I fear going out alone. This creates an anxious and lonely existence. It is socially isolating and the community remains very small. I remain dependent on caregivers or social workers to do things outside my home.
A solution presented itself in the form of a psychiatric assistance dog. A medical device that can provide support 24/7.
A regular family dog provides support and of course unconditional love. He has no expectations and just wants to be your buddy. He also provides the necessary structure in care and walking. But, because he is just a regular “pet dog”, this support remains limited.
On the other hand, an assistance dog is almost always with his handler. He provides the same structure and responsibility as a regular dog, but is allowed to go to places with his vest where other animals are not allowed to go. Think of the store or the hospital. This ensures more safe mobility. As a result, the environment and social network will grow. I become more self-reliant and need less care from carers and social workers, which increases my independence. Therapy and home care are reduced and are ultimately (hopefully) no longer necessary.
Specific tasks of a psychiatric assistance dog for me are:
- performing “deep pressure therapy";”
- regulating emotions, stress and tension;
- calming and supporting in stressful situations (hereby maintaining a better overview);
- preventing and/or signalling panic attacks;
- “blocking” or shielding other people (setting boundaries, looking for an exit);
- etc.
I currently live with my current Labradoodle in the south of the Netherlands. This dog, Kili, is a regular family pet. He has been my support and confidant for almost 10 years, and has helped me through dark and depressive periods. However, Kili is not an official, trained assistance dog with a vest. He is not allowed to go to school or work, which means that my world remains very small in my little apartment. With his current age and condition, he is also quickly approaching the age of retirement. If he is no longer there, there will be a relapse. Without a dog, I hardly leave the house. The leap to a real PTSD assistance dog therefore seemed like a good next step.
We want to collaborate with the Bultersmekke foundation. This organization helps me to train the assistance dog myself (under the supervision of a coach). Because I train the dog myself, the animal can be adjusted much better to my wishes and goals. The dogs are trained in two years, but the program itself takes about 10 years, with a follow-up day and evaluation every year.
This training costs quite a lot of money. An amount that I cannot afford by myself.
Unlike (many) guide dogs, mobility dogs and signal dogs, the psychiatric assistance dog is not reimbursed by health insurance. There are options to pay for the dog via the local governments (think disability care and benefits), but this is also still quite new and unknown. Many towns do not agree to finance the assistance dog.
With this fund, I'd like ask for your help. Every little bit helps, especially if you also want to share this campaign with acquaintances and friends.
Thank you again for your time and support. And very sweet, wet kisses from Kili, who would really like to retire
Coleen, Family & Furry Friends.
Relevant links:
- Follow us on Instagram
- What is CPTSS? (NL) / CPTSD Wikpedia (EN)
- Dog School BMA/ Bultersmekke (NL)
- Research about Psychiatric Assistancedogs (NL)
Updates
-
op 14-11-2025
Finn is deze week 11 maanden!
Dat vieren we met de start van de verkoop van onze zelfgemaakte loempia's, met Filipijnse twist!
Om de crowdfund een boost te geven waren we op zoek naar een leuke manier om er weer wat aandacht op te brengen. En er is nou niets leuker dan een lekker hapje eten, en om een beetje op thema te blijven, lekker Aziatisch.
De loempia's worden op bestelling gemaakt (zo blijven ze zo vers mogelijk) en zijn op afspraak af te halen in Geleen en Vaesrade. Helaas kunnen ze niet worden verstuurd omdat ze zijn ingevroren.
Ze zijn verkrijgbaar in zakjes van 5 stuks of 10 stuks. En je kunt kiezen uit kip, of liever een vegetarische variant.
Voor bestellingen kan er een mail gestuurd worden naar [email protected]
- Laat je NAAM en TELEFOONNUMMER achter, de SOORT LOEMPIA (smaak) en de HOEVEELHEID (per 5× of 10×). Hierna kunnen we een afhaalafspraak maken. Je krijgt een aantal dagen met tijdvak doorgestuurd, maak hieruit je keuze om ze op te halen. De loempia's zullen binnen een paar dagen voor je klaarliggen.Je krijgt een bevestiging via mail. Het mobiele nummer voor eventueel verder contact staat hierin.
Prijs: €10,- voor 10st (goedkoper dan op de markt én zelf gemaakt!). Betaling kan via een tikkie of contant bij afhalen (zoveel mogelijk gepast betalen AUB).
Afhalen kan in Geleen en Vaesrade. (Het thuisadres wordt ook pas doorgegeven via de mail.) Alles natuurlijk via afspraak om alles goed te laten verlopen. Ook zijn de loempia's te bestellen en ophalen bij dierenwinkel 't Dierenhöfke in Geleen (Marisstraat 4).
>>> Pupdate:
En voor de mensen die geen instagram hebben: Puber Finn doet het hartstikke goed! Hij begint een beetje uit zijn leshesje te groeien, maar alles is wel nog heel leuk. We gaan regelmatig alleen met de trein, mee naar therapie, en hij is ook meerdere keren in de supermarkt én het gemeentehuis geweest. En voor de leuk en ontspanning heeft meneer pup gisteren zijn LVL1 met mantrailen gehaald!
Ondertussen heeft hij wel het verschil in de gaten als hij het hesje om heeft of gewoon lekker rondloopt als huishond.
Hij is nog ietsjes kleiner dan Kili, maar ik denk dat er in gewicht minder verschil zit..
Kili is trouwens nog steeds blij met hem. Tijdens het spelen moet ik Finn wat vaker terughouden omdat Kili gewoon niet meer zo sterk is, maar eigenlijk vind oude meneer beer het toch ook wel leuk. Ook vindt Kili het prettig dat hij "met pensioen kan gaan". Er is een andere hond in huis, dus hij hoeft niet altijd "aan".
Al met al zijn we nog steeds heel blij met het kleine monster. Het is een hele maffe clown, maar dat is dus precies wat we nodig hadden :)
Tot de volgende update!
-
op 14-08-2025
Al twintig+ weken genieten van Finn!
Het kleine, zwarte krullenbeest is inmiddels al niet meer zo klein meer. Ondertussen is hij al 8 maanden en gaat langzaam maar zeker richting de 20kg. Hij zal groter worden dan Kili, maar niet heel veel zwaarder. (Gelukkig!)
Finn zijn dagelijkse leven is gevuld met broer plagen, poes bekijken, en lekker de clown uithangen als hij tijdens het wandelen mensen ziet. Ook zijn we er natuurlijk "hulphond dingen" aan toe aan het voegen, zoals boodschappen doen en vergezellen naar druk(kere) evenementen. Meegaan in de trein naar therapie is ook prima, het beest ligt lekker op z'n rug op het tapijt. Heel hard werken hoor, die hulphonden.
Meneer vindt alles leuk en aardig, hij is lekker nieuwsgierig en heeft genoeg vertrouwen om steun komen te zoeken als het hem even niet lukt.
De aanvraag voor de financiering bij de gemeente is helaas afgewezen. Omdat ik de vorige hond "ook heb getraind, dus bij die nieuwe hond zal ik dat ook wel kunnen". Niet dat die "gewone" hond dus ook niet mee mag naar winkels of dokter afspraken waardoor ik dus nog steeds thuis blijf zitten.. Hier willen we nog werk van maken.
Ondertussen hebben we wel al een paar trainingen met Bultersmekke erop zitten, maar natuurlijk is het meeste nog in de aanleer fase. Kili traint thuis gewoon lekker mee. Ook een oude hond kan je nog trucjes leren. :)
Ik merk dat ik wel nog een beetje nerveus wordt als ik Finn het hesje omdoe. Er is opeens een soort zichtbaarheid (en kwetsbaarheid) die alle aandacht trekt. Best lastig als je bedenkt dat opvallen juist het ding is wat ik altijd wilde vermijden. Maar ook met mij persoonlijk gaat het een stukje beter. Ik doe een paar uurtjes per week vrijwilligers werk en hoop eind september(?) mijn rijbewijs te kunnen behalen.
(Misschien dat ik dan zelf naar Elfia kan rijden. Een fantasy evenement waar Finn's hulphond kunsten op het uiterste worden getest!)
We hobbelen lekker rustig door, zeker met dit warme weer. Onze dagen nu zijn gevuld met lekkere snuffel spelletjes en detectie werk. Veel te warm voor lange trainingen en wandelingen buiten!
Lieve groetjes en pootjes van al het vee,
tot de volgende update!
[ instagram voor wekelijkse updates ♡ ] -
op 25-05-2025
Vandaag is Finn al 9weken thuis! Hij is nu ongeveer 5 en een halve maand oud (23weken) en we hebben toch wel ons dagelijks ritme gevonden.
Netjes lopen aan de lijn, rustig zitten op bankjes, winkel karretjes voorbij laten gaan, lekker mee in de trein en naar therapie, speuren en mantrailen, trucjes doen voor koekjes, Kili vervelen.. we doen het allemaal!
Ondertussen hebben we ook al een paar lessen met Bultersmekke/ BMA gehad. Omdat Finn nog een echte pup is, is er natuurlijk nog niet heel veel gericht op specifieke hulphond-taken. Meneer heeft echt nog momenten waar hij lekker gaat zitten om alles in zich op te nemen (gekke vogel, persoon met vuilniscontainer, bladblazer).
Volgende keer gaan we eens kijken of we ook een niet-hond-vriendelijke-maar-wel-hulphond-vriendelijke winkel in kunnen gaan. Spannend voor de hond, maar ook weer voor mij.
Het is een gek gevoel om stabiel genoeg te zijn voor de pup zodat hij mij later kan ondersteunen in diezelfde situatie.
(Hij al ook al helemaal niet meer zo klein. Met dik 15kg en een schofthoogte van minstens 52cm wordt meneer nog elke dag netjes de trap op-en-neer gedragen...)
In de tussentijd banjeren we gewoon lekker door, elke dag aanpakken zoals hij komt. Lekker de rust pakken tussendoor en even een knuffelmomentje pakken als het wat moeilijker loopt (hij probeert al minder mijn hoofd op te eten dus het gaat wel de goede kant op!)
[ instagram voor meer reguliere updates ♡ ]
-
op 27-03-2025
Lieve mensen,
Na een aantal onzekerheden, en heel wat geregel, is hij er eindelijk:
Meet Finn, onze nieuwste aanwinst ♡!
Finn is een mooie, zwarte Labradoodle, geboren begin December van vorig jaar. Als het goed is zal hij uitgroeien tot een standaard, meer Kili-formaat dan Lana. Finn was al een paar weekjes ouder dan een normale pup, maar dat maakt hem niet minder leuk. (En hij was al grotendeels zindelijk!)
Meneer is nog lekker puppy, met zijn gekke halve uurtjes en bloemkool in de oren. Maar, de eerste basis commando's lijken al te blijven hangen. Met opa Kili kan hij het prima vinden, hij misschien iets beter dan Kili.. 's Avonds hangt hij lekker tegen me aan, en deep pressure heeft hij ook al eens geprobeerd (lompe dinosaurus pup die het niet uitmaakt dat vrouwtje al hier op de vloer zit).
Komende maandag (31 maart) zullen we onze eerste training hebben van Bultersmekke. Gelukkig heb ik al een keer kennis kunnen maken zodat het niet meteen heel spannend is. Ondertussen zijn we nog steeds geld in aan het zamelen voor de opleiding. Een collectebus hier, posters ophangen daar. Misschien een grote sticker op Kili plakken..
Ik ben benieuwd naar wat de toekomst voor ons in houdt, maar gelukkig hoef ik het nu echt niet alleen te doen.
Heel veel lieve kusjes van de Beestenboel en tot de volgende update! ??
(Kijk op Instagram voor meer foto's van de veestapel)
-
op 08-02-2025
(P)update ☆
De fokker verwacht dat volgend weekend (15/16 februari) de pups worden geboren! Dit betekent dat de diertjes midden april naar huis mogen.
Toen we een jaar geleden hondenscholen waren aan het bekijken, kozen we er uiteindelijk doelbewust voor om een opleiding te volgen waar ik zelf, samen met de school, mijn toekomstige hulphond kan opleiden.
Dit in het kader van de "eerste" band opbouwen met de pup. Een hechting die voor mij vertrouwd moet voelen. (Een onderwerp wat regelmatig terugkomt in de therapie behandeling.)
Een puppy zal in het begin vast en zeker veel meer werk zijn dan een "afgetrainde super hulphond". Maar ik denk dat het uiteindelijke resultaat veel beter bij mijn situatie past.
Het geeft me een doel in het leven, iets wat ik niet zomaar opzij kan zetten als het even moeilijk wordt.
Motivatie en houvast.
Onvoorwaardelijke steun en een (extra) natte neus.[ Fotos: Kili die één van de nieuwe vetbedjes voor de nieuwe pup uittest. ]
-
op 31-12-2024
Lieve lezers,
Ik wil jullie graag bedanken voor de steun en lieve woorden van deze laatste paar weken. Er zijn veel spannende veranderingen op komst, maar er zijn ook leuke vooruitzichten.
Waaronder: puppy nieuws! Afgelopen week heeft de dekking bij de fokker plaatsgevonden, waardoor we hopen op een nestje in het begin van volgend jaar. Als er een geschikt pupje bij zit, zal deze hopelijk in april naar huis mogen. Het nestje zal door Bultersmekke zelf getest worden.
Dit is ongeveer een maand nadat Kili bij ons is thuisgekomen, in 2025 al tien jaar. De kleine krullenbol die ongeveer even groot was als de kat. Wat gaat die tijd toch snel.
Lieve mensen, ik sluit af met jullie een heel gezond en gelukkig 2025 te wensen.
Unne gooie roetsj en tot in het nieuwe jaar!
-
op 07-12-2024
Lieve lezers,
Door een paar gulle privé donaties hebben we het streefbedrag kunnen verlagen naar €26.000.
Ook heb ik mijn instagram weer geactiveerd om meerdere updates en foto's van ons kleine avontuur te delen. Op dit moment is Kili natuurlijk de grootste ster ☆.
Hele natte kusjes van de Beestjes & tot de volgende update.
-
op 03-12-2024
Lieve iedereen,
Met jullie hulp hebben de €1000 bereikt! Heel erg bedankt voor jullie steun en lieve woorden. ♡
We hebben afgelopen weekend een paar mooie foto's met Kili gemaakt om de actie te promoten. Meneer waant zich een echt super model. Ook Lana (de hond van mijn ouders) zat erbij, maar mevrouw was er iets minder blij mee.
Ik zal proberen om eens in de zoveel tijd een update te geven over het process.
Hele lieve kusjes van Kili en een poot van Lana.
- op 03-12-2024
Collectanten
Actie georganiseerd door:
anke fleischeuer
Donaties
-
Anoniem € 15,00op 09-12-2025
-
Roger Offermans € 10,00
Succes!
op 23-10-2025 -
Anoniem € 5,00
Veel succes
op 01-09-2025 -
Caroline Nijsten € 5,00op 06-08-2025
-
Anoniem € 15,00op 26-05-2025