Wanneer ‘uitbehandeld’ geen eindpunt hoeft te zijn.
Het verhaal van Mieke en een weg die ook anderen hoop kan geven.
Wanneer ‘uitbehandeld’ geen eindpunt hoeft te zijn.
Het verhaal van Mieke en een weg die ook anderen hoop kan geven.
IN NEDERLAND KREEG MIEKE TE HOREN DAT ZE VANWEGE EEN TUMOR IN DE ALVLEESKLIER NIET LANG MEER TE LEVEN HAD. ALS GEZIN NAMEN WE ZELF DE REGIE EN VONDEN EEN OPLOSSING IN TURKIJE. TEGEN ALLE VERWACHTINGEN IN HEEFT MIEKE HIER BIJZONDER GOED RESULTAAT MAAR HET IS EEN KOSTBARE EN LANGDURIGE BEHANDELING EN DAAR IS UW HULP HARD BIJ NODIG.
De diagnose van alvleesklierkanker sloeg ons gezin volledig knock-out.
Het was eind april 2025 en daarmee veranderde alles. De tumor bleek kwaadaardig, niet operabel en al vergroeid met belangrijke bloedvaten. Haar levensverwachting was kort.
Reacties om ons heen waren vaak :
“Maar zij is de gezondste persoon die ik ken. Eet biologisch, uit haar eigen moestuin. Geen alcohol, geen vlees. Altijd vol levenslust.”
De ziekenhuizen in Nederland hadden helaas weinig te bieden. Enkel de zwaarste vorm chemotherapie die haar leven mogelijk met een paar maanden kon verlengen.
Haar kwaliteit van leven zou ernstig worden aangetast. Na intensief gezinsoverleg besloten we deze behandeling niet te starten.
We besloten zelf de regie te nemen.
Wat volgde waren weken, maanden zelfs, van zoeken.
We verdiepten ons in de reguliere zorg, functionele geneeskunde, alternatieve, complementaire en integratieve behandelingen. Bezochten met ons viertjes meerdere artsen die ‘out of the box’ dachten. We zochten naar een passende behandeling in Nederland maar ook ver daarbuiten: Londen, Duitsland, Mexico. We lazen alles wat we konden vinden. Dagenlang. Nachtenlang. Vaak slapeloos en met momenten van paniek.
Het was een zoektocht gedreven door liefde, angst en hoop.
Uiteindelijk kregen we een aanbeveling die alles veranderde.
Chemothermia in Istanbul, Turkije, een gespecialiseerde kliniek die reguliere oncologische zorg combineert met een integrale aanpak gericht op het versterken van het immuunsysteem. Een aanpak die je in deze vorm nergens anders vindt.
De behandeling bestaat uit zorgvuldig afgestemde milde chemotherapie gecombineerd met lokale en full-body hyperthermie, zuurstoftoediening onder hoge druk, intensieve ondersteunende infusen en specifiek dieet. Alles gericht op effectiviteit maar ook op verdraagbaarheid en levenskwaliteit.
Vervolgens ging alles in een stroomversnelling. Binnen vier dagen vlogen we naar Turkije, er was geen tijd te verliezen.
Het was inmiddels augustus.
Ons mam was op dat moment extreem verzwakt en had veel pijn. De ziekte had haar lichaam zichtbaar uitgeput. Reizen was enkel nog mogelijk met rolstoel. De reis was zwaar maar ondanks alles zette ze door. Bij aankomst moesten we haar letterlijk de kliniek binnen dragen, dat beeld zullen we nooit vergeten.
Ondanks haar kwetsbare toestand voelde dit als de eerste echte stap richting hoop.
Daar in Istanbul startte haar intensieve behandeltraject van repeterend tien dagen daar, tien dagen naar huis etc. Dat betekent constant op en neer reizen, zowel fysiek als emotioneel erg zwaar. Langzaam kwamen de eerste veranderingen. Haar pijn nam af. Haar eetlust en zelfs haar energie kwam terug, ondanks dat ze ruim 20 kilo was afgevallen.
Na 3 behandelmaanden wees haar PET-CT-scan een bijzonder goed resultaat uit.
Uitzaaiïngen in de lever en rondom de bloedvaten waren niet meer actief en de tumor was aanzienlijk verkleind.
Met Mieke haar bijzonder goede vorderingen in Istanbul dachten wij de drie eerder bezochte Nederlandse ziekenhuizen te kunnen inspireren. Zij blijken echter zo ‘gevangen’ te zitten in licenties en protocollen opgelegd door de zorgautoriteit, dat daar geen enkele ruimte voor is.
De kliniek brengt publicaties uit over hun resultaten. Ons mam ziet eerder uitbehandelde mensen van over de hele wereld die hier goed herstellen, al is het voor velen een langdurig proces.
Chemothermia is een privé-kliniek waarvoor in Nederland geen enkele zorgverzekeraar vergoeding biedt.
De kosten van 13.000,00 euro per 10 daags bezoek (behandeling, reis- en verblijf) lopen snel op. De pensioeninkomsten van onze ouders zijn ver ontoereikend..
Spaargeld en een tweede lening op het huis brachten tot op heden uitkomst maar ook daar komt snel een einde aan.
Daarom vragen wij nu om hulp. Dat voelt kwetsbaar maar noodzakelijk.
Wanneer ons mam haar behandelingen namelijk nu zou moeten beëindigen is het risico levensgroot dat resterende tumorcellen opnieuw gaan groeien.
Deze behandeling is dus werkelijk haar laatste stro-halm. Haar kans op bonusjaren met levenskwaliteit. Jaren waarin zij haar kleinkinderen kan zien opgroeien.
De steeds terugkerende reis naar Istanbul is zwaar maar het is tegelijk haar reis naar genezing. Het verschil tussen leven en dood.
Met deze actie wil ons mam ook iets groters uitdragen : hoop voor alle mensen die het stempel ‘uitbehandeld’ hebben gekregen. Dat er meer mogelijk is dan je denkt.
Dat hoop niet hoeft te stoppen bij een slechte diagnose.
Ons mam heeft zich haar hele leven ingezet voor natuur, mens en gemeenschap.
Zelfs nu in deze uiterst kwetsbare situatie wil ze een voorbeeld zijn voor al die mensen die net als zij te horen hebben gekregen dat ze ‘uitbehandeld’ zijn en dat niemand zich bij voorbaat ‘kansloos’ hoeft te voelen.
Wil jij ons helpen dit alles mogelijk te maken?
Elke gift, groot of klein, betekent ontzettend veel.
Ook het delen van deze actie helpt enorm.
Met diepe dankbaarheid !
Ruud en Arja Hendrikx
Zie ook : site Chemothermia met patiëntverhaal Mieke daarop
Engelse versie van deze tekst.
When Terminal Cancer doesn’t have to be the end
My mother Mieke’s story - and a path that offers hope to others
In April 2025, our world stopped.
My mother, Mieke, was diagnosed with advanced pancreatic cancer. The tumor was malignant, inoperable, and already intertwined with major blood vessels. We were told she likely had only a few months to live.
The doctor's words felt unreal.
Friends and family kept saying the same thing:
“She lives so healthy, how can that be?”
In the Netherlands, there was almost nothing doctors could offer. The only option was an aggressive chemotherapy protocol that might extend her life by a few months, at the cost of severely reducing her quality of life.
After long & difficult family conversations, we chose not to pursue that path.
Instead, we decided to take control ourselves.
What followed were months of relentless searching.
Hospital after hospital. Second and third opinions from healthcare providers & institutions. Endless research into conventional medicine, integrative oncology, functional medicine, alternative approaches. We didn’t only look in the Netherlands, but across Europe and beyond, London, Germany, Spain, Mexico.
We read everything.
Day and night.
Often without sleep and with fear in our hearts.
And then, finally, we received a recommendation that changed everything.
We were told about Chemothermia in Istanbul, a specialized private clinic that combines conventional oncology with immune-focused integrative treatments. Their approach blends carefully adjusted mild chemotherapy with local and full-body hyperthermia, high-pressure oxygen therapy, and intensive supportive infusions, all designed not just for effectiveness, but also for preserving quality of life.
The moment we connected with the clinic, everything moved fast.
Within 4 days, we were on a plane to Turkey. There was no time to lose.
It was August 2025 by now.
My mother was extremely weak and in constant pain. The disease had visibly exhausted her body. Travelling was only possible by wheelchair. We’ve travelled a lot together over the years, but this journey was one of the hardest we have ever made.
But my mom, she didn’t give up.
We are in a situatuin between life & death.
Arriving at the clinic we had to physically carry her inside. It is a moment we will never forget.
Yet somehow, even in that fragile state, stepping into that clinic felt like stepping into hope.
Her treatment began immediately.
The process is intense: 10 days of treatment in Istanbul, followed by 10 days back home in the Netherlands. Back and forth. Over and over again. Physically demanding. Emotionally exhausting. Financially overwhelming.
But slowly, we began to see change.
Her pain decreased.
Her appetite returned.
Her energy began to rebuild even after losing nearly 20 kilo.
After 3 of continuous treatment and travel, she underwent a PET-CT scan.
The results exceeded every expectation.
Metastases in her liver and around critical blood vessels had disappeared.
The primary tumor had significantly shrunk.
We returned to Dutch hospitals full of hope, believing these results might open new doors. But strict national protocols and licensing regulations left no room for alternative collaboration.
Meanwhile, the Istanbul clinic continues to publish scientific studies on its outcomes. My mother meets patients from around the world there, people who are improving, sometimes slowly, sometimes dramatically. It gives us courage.
But pancreatic cancer is aggressive. Long-term treatment is essential.
If my mother were forced to stop now, the risk of the remaining cancer cells growing again is extremely high.
The constant travel to Istanbul is exhausting.
But it is also her journey toward healing.
The difference between life and death.
And the chance to getting to watch her grandchildren grow up.
Because Chemothermia is a private clinic, no Dutch health insurance provider covers it.
Each 10-day treatment cycle - including care, travel, and accommodation - costs approximately €13,000. My parents’ retirement income cannot sustain this. Their savings and resources are running out.
That is why we are asking for help.
It feels vulnerable to do so. But it is necessary.
And this story is not only about my mother.
Throughout her life, Mieke has stood up for others - as a community leader, as an advocate for people, for nature, for the environment. And even now, in the middle of her own fight, she thinks beyond herself.
She wants to show others who are told they are “terminal” that hope may still exist. That sometimes there are still paths forward. That a diagnosis does not always have to be the final word.
This is her way - even now - of creating meaning.
If you feel moved to support us, any contribution, large or small, makes a difference. Sharing this story helps more than you know.
With deep gratitude,
Ruud and Arja Hendrikx
Updates
Collectanten
Actie georganiseerd door:
