Update Help Vincent, Wendy en Nova aan tijd, rust en herinneringen

*Update – Na een weloverwogen besluit*

Hoi allemaal,

We willen jullie even bijpraten. Niet omdat er ineens groot nieuws is, maar omdat we samen tot een duidelijker plan zijn gekomen. En omdat we vandaag iets moois hebben meegemaakt.

Vincent kreeg op 23 augustus 2025 de diagnose longkanker met een uitzaaiing in zijn hoofd. Ons leven kantelde van de ene op de andere dag. We waren net terug van vakantie met de zeilboot, samen met onze pup Nova. Dit hadden we totaal niet zien aankomen.

Op 11 september 2025 is de tumor in zijn hoofd in een operatie van zes uur verwijderd. Daarna volgden chemo- en immuuntherapie. De tumor in zijn long is kleiner geworden, maar weg zal het niet meer gaan. In zijn hoofd is tot nu toe gelukkig niets teruggekomen. Genezen zal Vincent helaas niet meer. Iets wat hij zelf heel moeilijk kan verkroppen.p

Ik, Wendy, ben zijn partner, zijn soulmate en zijn mantelzorger. Alle regelzaken neem ik met liefde op me. Ook ik ben in juni 2026 geopereerd aan een cyste bij mijn rechterbijnier. Waarvan ik een maand heb moeten herstellen. Het is een zwaar jaar geweest.

De kuren eisten te veel van Vincent. Hij werd snel moe, was vaak ziek en belandde meerdere keren verzwakt in het ziekenhuis. Samen met de longarts hebben we daarom besloten de behandeling tijdelijk – en misschien definitief – te stoppen. Zijn lichaam moet herstellen. Hij wordt nu gemonitord. Kwaliteit van leven staat voorop.

Dit besluit hebben we niet lichtzinnig genomen. We hebben erover gesproken met onze huisarts, alles goed laten vastleggen en gaan kennisgesprekken plannen met zorginstellingen. Zodat we weten waar we staan en hoe we de tijd die we samen hebben zo goed mogelijk kunnen invullen.

We wonen in bij mijn vader. Daar zijn we heel dankbaar voor. Tegelijk verlangen we naar rust, privacy en een eigen ritme – samen met Nova. Vincent wil nog leuke dingen doen zolang het kan, en hij wil mij zo goed mogelijk achterlaten.

Vandaag is precies zo’n dag geweest.

We zijn met pa naar Egmond aan Zee geweest, naar het strand. Vincent, ik en Nova. Nova was nog nooit op het strand geweest. Eerst stond ze even te kijken, alsof de hele Noordzee ineens van haar was. Toen kwam er zo’n grote meeuw. Blaffen. En toen het schuim. Rennen. Staart in de wind, zand overal. We hebben gelachen. Het was extra bijzonder omdat Vincent daar is opgegroeid. Herinneringen, maar dan mét een gekke puber-pup erbij.

We hadden een kleine scootmobiel mee achterin de auto, maar die is niet voor op het strand, dus we zijn op een klein stukje gebleven. Daarna even een sightseeingrondje in de auto. We hebben er lekker van genoten. Nu ligt Vincent lekker te slapen op de bank..voldaan van ons uitje.

Dat is precies waarom ons doel nu helderder is geworden.

Voor mij, Wendy, is het belangrijk om weer mijn rijbewijs te halen. Ik kan ontzettend goed rijden, maar door omstandigheden ben ik mijn rijbewijs kwijtgeraakt en heb ik het nooit meer verlengd. Met een rijbewijs zijn we niet meer afhankelijk van pa. Dan kunnen we samen naar de vele afspraken. En dan hebben we alles – en vooral elkaar en Nova – altijd bij ons

Daarnaast was het altijd al een wens: een klein maar mooi campertje. Geen groot avontuur, wel een eigen plekje op wielen. Een camper maakt ons mobiel voor de nodige zorgafspraken én voor kleine uitjes tussendoor. Een dagje strand. Een weekendje weg. Even ergens anders wakker worden, met rust en uitzicht, zonder dat we steeds iemand anders nodig hebben.

Dat geheel – rijbewijs én camper – is voor ons een beter doel. Het geeft ons zelfstandigheid, tijd samen en de kans om herinneringen te maken nu het nog kan. Precies zoals vandaag. Precies waar deze actie over gaat: tijd, rust en herinneringen.

Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons dat mogelijk te maken. Delen helpt ook enorm.

Dank jullie wel, van harte,

Wendy, Vincent en Nova