Hoihoi, ik ben Corine. Een vrolijke, chaotische flapuit van nu alweer 50 jaar. 

Een aantal jaar geleden heb ik deze “steun mij” actie- opgezet. En nu wil ik er graag weer aandacht voor vragen. Het destijds opgehaalde bedrag van ruim duizend euro❗️😀😀 is namelijk op🙈. Ik heb er destijds een tweedehands opvouwbare scootmobiel, een nieuwe rolstoel, gedeeltelijk bedrag voor een andere tweedehands scootmobiel, rollator, steunen en etc voor gekocht. 

Ondertussen heb ik deze hulpmiddelen weer grotendeels allemaal moeten vervangen, want tsja, intensief gebruik 🙈

Ook heb ik mijn scootmobiel met 3 wielen weg moeten doen en een scootmobiel met 4 wielen ervoor aangeschaft. 

Waarom denken veel bedrijven dat je als mindervalide met uitkering super rijk bent ofzo?🙈 Alles is zo duur!

Enfin. Afgelopen maart heb ik na 25 jaar MS een schub gekregen en ondanks een prednison stootkuur (waar ik allergisch voor bleek te zijn) is er niets hersteld.

Dat is natuurlijk gewoon..ehh..kut. Ja ik zeg het maar gewoon. 

Maar goed. Ik ben en blijf zoals (bijna😅) altijd positief. 

En oja, ik ben een soort van uitbehandeld. Ik zit nu in de zogenaamde progressieve fase. En ja. Dat klinkt ook alweer kut.

Dusss; ik heb weer andere hulpmiddelen nodig om mijn leven wat prettiger en makkelijker te maken. Oa; weer een andere rollator, douchestoel etc. Ennnn ik wil ook nog zoveel dingen doen. Op vakantie ofzo😉 Cruise. Of gewoon mee met De Zonnebloem ofzo. Maar jongens wat is dat duur. Niet normaal eigenlijk! Een brommobiel of golfkar hihi. Gewoon. Nog vanalles doen wat voor mij mogelijk is. Een Skeletonpak? Bungalow??🤔 Suggesties zijn welkom. 

Op mijn 25ste is bij mij de diagnose MS vastgesteld. Heftig uiteraard, maar ja gelukkig was ik op medisch gebied wel wat gewend qua ongemakken, medicatie en ziekenhuis bezoeken. Vanaf mijn 6de heb ik namelijk ook de chronische oogziekte Uveitus. Nou, dat was ook geen pretje gedurende mijn kind- en tienerjaren. Ook heb ik een spastische darm, grote middenrifbreuk, klapvoet, verminderde spierkracht, zenuwpijn, een lever vol met vooralsnog goedaardige tumortjes, migraine, chronisch vitamine D en B12 tekort etceter etceter .  Maar goed; je moet roeien met de riemen die je hebt en dat heb ik altijd gedaan en doe ik nog steeds. En mijn leven is nog steeds best leutig. Maar het wordt nu een beetje spannend, té inspannend.

UPDATE; nu nog meer🙄

Ik probeer nog steeds "dansend" door het leven te gaan. Eerst gewoon lopend en fietsend, al snel daarna met een wandelstok, vervolgens 2 krukken en nu al járen achter een rollator/op een scootmobiel en tijdens langere tochten/uitstapjes (dus verder dan 10 meter ofzo) in een rolstoel. UPDATE; verder dan anderhalve meter🙄🙄🙄 

Het is wat het is. Nog steeds zit ik graag overal op en in als het enigszins mogelijk is. Maar het wordt allemaal wat lastiger en meer uitputtend èn onveiliger. En  mijn zelfredzaamheid is een groot goed voor mij. Ook al moet ik nu steeds vaker hulp vragen/accepteren.
 

 Dus dit is eigenlijk een jubileumjaar! Wie viert het met mij mee dmv een kleine donatie?

Alvast bedankt 💋

Bijgaand een schrijfsel van mijn hand. 11-08-2026

En toen 
Miste ik iets wat ik ooit had 
Ooit eens bezat
Als vanzelfsprekend 
Nooit aan het tijdelijke ervan gedacht 
En al lijkt het honderd jaar geleden 
Wat het eigenlijk ook is
Ben ik het nooit vergeten 

Het gevoel van de wind in je haren
Je armen meebewegend aan je zij
Je benen die je gewicht bewaren 
Het was ook ooit allemaal van mij 

Je voeten in schaatsen 
Je voeten op trappers 
Je blote voeten op het gras
Je blote voeten in het zand 
Onder de douche 
Op je vloer
Vrijheid 

Huppelen, springen, rennen, wandelen, zwemmen, dansen.
Oh mijn god ja. Dansen 

De wereld ligt aan je voeten. 
Nouhhh 

Neenee, dit is geen klaagzang. Het is wat het is. Maar soms word ik pijnlijk overvallen door dit gemis. 

En dan moet ik het even door mijn hoofd laten gaan 
Dat ik dit allemaal ook echt ooit zelf heb gedaan 

Onvoorstelbaar 
Bijna