't nieuwe leven van Daniëls gezin na ernstig ongeval met blijvend letsel.

Valerie 1 jaar. Een bijzondere mijlpaal die Bernadette weer even doet terugblikken:

Een zondagochtend in het voorjaar van 2021. Daniël gaat 's ochtends lekker fietsen met z'n vierjarige dochter Babette. Bij thuiskomst de lunch klaarmaken voor  zijn zwangere vrouw.

Een kus, nog even zwaaien en dan op weg met de motor, uiteraard goed ingepakt in alle beschermende kleding.

En toch, onverwacht een ernstig eenzijdig ongeluk, en meteen voelt ie dat hij niets meer voelt zijn benen.

Wat volgt? Traumahelikopter, een zware operatie, intensieve care en aansluitend de revalidatie kliniek. Na maanden van opname kon hij in zijn rolstoel naar huis, naar Babette en mij, zijn inmiddels hoogzwangere vrouw.

Terug naar onze eigen woning is niet mogelijk, die moet verbouwd worden. Aangepast worden naar ons nieuwe leven, Daniëls nieuwe leven in een rolstoel.

Verhuizen hebben we overwogen, maar is er wel wat te koop in deze tijd? Bovendien, in iedere woning zullen de keuken en badkamer moeten worden aangepast en een lift worden geplaatst. Dus dan blijven wij toch het allerliefst in onze heerlijke, vertouwde buurt.

Dus het werd een verhuizing naar een tijdelijke bungalow en plots zet de bevalling in, veel te vroeg. Dit zal uiteindelijk een spoedkeizersnede worden onder volledige narcose... Valerie is er, prematuur en verblijft de eerste weken in de couveuse. Wat je dan het liefste wilt, dagelijks buidelen, op bezoek, lukt niet omdat ik door de keizersnede niet mag tillen en niet mag autorijden. En Daniël zat volop in zijn revalidatie traject en heeft nog niet de mogelijkheid om zelf auto te rijden.

Dan komt Willeke! Bijna 20.000 euro bij elkaar gelopen! Van dit prachtige bedrag hebben wij een aangepast ledikant en een commode kunnen aanschaffen en een deel is gaan zitten in onze dubbele woonlasten. Dank lieve Willeke en allen die gedoneerd hebben!

Nu wordt Valerie alweer 1 en Babette is inmiddels al 5 jaar geworden. Het is een onwerkelijk en alles behalve een onbezorgd jaar geweest: ongeluk, dwarslaesie, ziekenhuis, revalidatie, mijn zwangerschap, noodgedwongen tijdelijk verhuizen, te vroeg bevallen, couveuse, gekke kraamtijd, verbouwen, een dochter die net gestart is op de basisschool, zorgen om Valerie door de vroeggeboorte…

We hadden zó gehoopt dat we al verder zouden zijn. Daniël kan nog niet zelf autorijden, de auto is nog niet op orde. De verbouwing is nog niet klaar waardoor we nog steeds zitten met dubbele woonlasten en vanwege de stijgende energie- en materiaalkosten steeds tegenvallende verbouwingskosten.

De verjaardag van Valerie kunnen we niet vieren in deze omstandigheden.

De actie blijft in de lucht tot aan de verhuizing terug naar huis. Mocht je wat willen bijdragen, het blijft meer dan welkom. Hoe klein ook.