Het is al even geleden dat we nog iets over Beau te vertellen hadden. Buiten een fulltime job met wisselende uren, een huishouden en Beau, die om de twee dagen voor verzorging naar de kliniek moest, hielden we weinig tot geen tijd over.   

Beau is ondertussen een puber geworden met een zware stem. Eéntje die  echt zijn kaas niet tussen zijn boterham laat uithalen.  Hij wordt stilaan terug het duiveltje dat hij was als pup. Zo'n schatje met af en toe een puberstreek.  Geen ding is nog veilig en al meerdere keren hebben we onze dierbare goederen, waaronder boterhammen, moeten achtervolgen om ze terug te krijgen. Eigenlijk is Beau wel lief en volgt hij gedwee alle bevelen op: zit, af, apporte, wacht, hier, kijk,…. het gaat allemaal. 

Beau doet het zo goed dat we vandaag terug voor de eerste keer naar de hondenloopweide zijn gegaan.  Even lopen kan leuk zijn.  Daarna eten, een tukje en verder genezen en rusten. 

Een beetje slechter nieuws: In de komende week/weken zal Beau-mans nog een keertje onder het mes moeten. Aan één van zijn achterpoten zit een wonde die niet vanzelf dichtgaat.  De dierenartsen gaan Beau hierbij helpen maar dan zal hij nog enkele nachtjes in het ziekenhuis vertoeven. 

Onze kleine man zit daar niets mee in, want hij wordt daar vertroeteld als geen ander. En het is voor het goede doel, nietwaar?

Beste vrienden wegens familiale omstandigheden even niets kunnen posten.

Met Beau gaat alles redelijk zoals ik in vorige Posts al had gemeld moet hij nu 3 maal per week ambulant naar de kliniek voor verzorging en opvolging.

Hij heeft nog een 3 tal grote wonden die moeten genezen, hopelijk lukt hij daar zo in Andes zijn er in de toekomst nog operaties gepland

Niet thuis bij zijn maatje is hij terug de rakker aan het worden van vroeger, met de puppy streken die hier bij gepaard gaan

Stilzitten is echt niet zijn ding wat ergens normaal is voor een pup van 5 maand.

Morgen avond gaat hij terug naar de kliniek voor verzorging een een nazicht door de chirurg.

De steunactie van hem blijven delen is lief want hij heeft nog een heel traject voor de boeg.

30-01-2023

Vandaag is onze kleine rakker voor de eerste maal ambulant naar de kliniek geweest voor opvolging en wondverzorging.

Het weerzien met al het personeel daar was hartelijk onze jongen ging iedereen begroeten en liep als een flinke man mee voor zijn verzorging.

Als we hem in de namiddag ophaalde kregen we te horen dat er 2 van de wonden die waren gehecht los waren gekomen, vermoedelijk omdat er teveel spanning opzat.

We moeten nu met onze rakker om de 2 dagen ambulant voor verzorging en opvolging door de chirurgen zodat er zeker geen infectie in de wonden zou komen.

Verder stelt onze kleine het goed, je zou nooit zeggen aan zijn gedrag dat hij zo zwaar gewond is, sterke jongen met veel wilskracht.

Groetjes aan iedereen en een dikke poot van onze Beau.

Delen van zijn verhaal en de pagina is nog altijd lief.