24.01.2023

Er zijn niet altijd veel woorden nodig om te tonen hoe goed het gaat met onze kleine rakker.

De operatie van Beau is wel verzet naar donderdag.

Bedankt aan iedereen en blijven delen is lief, hij heeft nog een heel traject voor de boeg.

23.01.2023

‘’Hé baasje, Ik ben zo blij om jou te zien!’’  Dat horen we vanaf we het gangetje naar zijn kamer inkomen.  Het is geen vervelende blaf of boze blaf. Het is gewoon een vrolijk, speels geluid dat duidelijk laat horen hoe Beau op ons heeft zitten wachten. 

Bij onze aankomst staat Beau te springen op zijn achterpoten.  Bij het openen van de deur glipt hij tussen de kier door en springt hij rond als een zot konijn. 

Beau staat zo zot dat niemand hem tot bedaren kan brengen. ….. tot we zo slim zijn om zijn leiband boven te halen. Beau laat gewillig de leiband rond zijn nek doen en gaat ons voor naar buiten. Naar de tuin.   Dit keer is het baasje erbij en onze kleine man toont hem alle hoeken van de ‘tuin’ om daarna een koprol te maken en op zijn rug de aandacht te vragen. Knuffelen, vechten en op zijn rug liggen gaat hem goed af in het natte slijk. 

En daarna wordt het baasje vies en vuil gemaakt. Beau is precies in zijn element. 

Wanneer we terug binnengaan stellen we dan ook vast dat zijn trui en zijn verbanden helemaal nat en vies zijn.  De dierenartsen lachen en proberen Beau een nieuwe trui aan te doen, maar onze kleine jongen begint de wriemelen en te draaien dat het een lieve lust is. Uiteindelijk zijn er zes handen nodig om Beau aan te kleden en de verbanden te fatsoeneren.

Dan gaat zijn hoofd in de tas van het vrouwtje.  Beau haalt een plastiek bakje tevoorschijn met hierin lekker vlees. Beau weet waar hij moet zijn en hij geniet van zijn hapje dat het een lust is.   

Het valt ons weer op hoe groot Beau is geworden, hoe slungelig hij eruit ziet en hoe speels hij terug is. Een goed teken. 

Wat zijn we blij dat hij zo goed vooruit gaat.   Hopelijk is hij snel terug thuis en kan hij aan zijn echte hondenleven beginnen. 

21/01/2023

Vandaag een goede dag:

Toen wij rond 17.00 uur op bezoek gingen bij onze rakker, kregen wij bericht dat niet enkel zijn verbanden gewisseld waren, maar dat naar aanleiding van zijn plas-incidentje van gisteren ineens ook al een achterpoot en een stukje van de lies werden gehecht.

Hij was blijkbaar nog maar een uurtje uit de narcose. 

Toen we aan zijn kamertje kwamen sprong hij recht om ons te groeten.

Bij het openen van zijn kamertje, liep hij er direct uit en kwam ons persoonlijk knuffelen.

Hij was niet meer volledig ingezwachteld, 3 poten en zijn poep waren al vrij en tot onze verbazing had hij geen urine-sonde meer. Daar is hij, volgens de verpleging, van verlost.

Om dit te tonen wandelde hij de behandelruimte in en deed hij onmiddellijk een plasje met op zijn snuit de uitdrukking: Zie eens wat ik kan !!!

Hij zat nog maar net terug bij mij of onze grote man gaf aan dat het nu ook tijd was voor een grotere boodschap.

Laarsjes aan en hop, naar de tuin om daar in alle vrijheid rond te huppelen als een grote.

En pas toen…toen was het tijd voor mij, lekker tegen mij liggen opwarmen en zich laten toedekken en knuffelen. Beau weet nog een beetje van zijn narcose en het duurde niet lang of onze jongen sliep terug.

Eten of snoepjes mochten nog niet omdat hij nog niet lang genoeg uit narcose was, maar dat krijgt hij met het volgende bezoek dubbel …… Dat is beloofd Beau-mans.

Slaap wel, kleine man, rust goed uit en snel genezen, dan kan je terug mee naar huis.

Van de dierenartsen kregen we te horen dat er maandag nog een kleine controle gepland stond en zijn achterpoot mogelijk wordt gehecht. 

Bedankt nogmaals aan iedereen om te steunen en de pagina van beau te delen.

Zonder jullie was dit waarschijnlijk allemaal niet mogelijk geweest.