05.01.2023

Beau ligt in zijn hok te zeuren.  Wanneer hij onze ziet aankomen en de deur van zijn ziekenkamer gaat open, kan hij niet snel genoeg dag komen zeggen. Hij staat recht (alhoewel de ene poot de andere omver duwt) en komt likjes geven.  Vandaag gaat het een beetje moeilijk, maar zijn prognose is positief. Er wordt ons verteld dat hij vanaf nu vermoedelijk maar om de twee dagen onder narcose moet voor verzorging.  Weer een stapje dichter. 

Het lijkt te snel om terug naar huis te gaan en onze kleine Beau achter te laten. Het doet weer pijn in ons hart, maar we weten dat het voor zijn goed is. 

Tot morgen

04.01.2023

Toen we kleine Beau gingen bezoeken werden we in één van de consultatiekamers ontvangen door onze kleine spring-in-het-veld. Hij loopt terug rond met zijn baxter en urinesonde, kwispelt met zijn staart en bedelt om snoepjes.   Beau ligt niet meer in zijn bed.  Het verpleegteam stelt ons in kennis dat hij nog alle dagen onder narcose wordt gebracht voor wondverzorging.  Alle dagen krijgt hij pijnstilling, antibiotica en wordt dode huid weggehaald. Een hele opgave voor deze kleine man, maar hij is in goede handen. Na een uurtje spelen geeft Beau aan dat hij moe is en samen met zijn baasje leggen ze zich zij aan zij, op de vloer, voor een uitgebreide knuffel en een dutje van een uurtje.  Dan wordt Beau terug opgehaald door de verpleging om nog een laatste wandelingetje in de tuin van de dierenkliniek te doen om daarna een goede nachtrust tegemoet te gaan.  

Dag Beau, tot morgen!